ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΜΑΚΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΜΑΚΩΝ ΠΟΜΑΚΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ ΞΑΝΘΗΣ ΒΙΝΤΕΟ ΓΛΑΥΚΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΜΑΚΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΜΙΝΘΗ ΘΡΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΔΗΜΑΡΙΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΜΥΚΗ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΜΑΚΙΚΗΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΕΧΙΝΟΣ ΠΟΙΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΩΡΑΙΟΝ ΚΙΜΜΕΡΙΑ ΜΑΝΤΑΙΝΑ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΠΕΤΡΙΝΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΠΟΜΑΚΟΙ ΠΡΟΣΗΛΙΟ ΘΕΡΜΕΣ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΣΑΤΡΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΧΑΡΤΕΣ ΚΟΤΥΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΕΜΕΝΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΦΥΣΗ ΑΣΚΥΡΑ ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΜΟΥΦΤΕΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΠΑΧΝΗ ΛΙΒΑΔΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΑΛΜΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΡΟΔΟΠΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΛΟΤΥΧΟ ΝΕΡΟΜΥΛΟΙ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΓΟΡΓΟΝΑ ΚΕΧΡΟΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΑΙΜΟΝΙΟ ΙΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΚΟΤΙΝΟ ΚΥΚΝΟΣ ΛΕΞΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕΔΟΥΣΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ MYKH ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΑ ΕΘΙΜΑ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ΕΡΑΝΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΙΣΛΑΜ ΚΑΡΔΑΜΟΣ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΜΑΚΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΚΟΤΑΝΗ ΛΙΒΑΣ ΜΕΛΙΒΟΙΑ ΜΠΕΚΤΑΣΙΣΜΟΣ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΠΟΡΤΑ ΡΕΥΜΑ ΡΟΜΑ ΡΟΥΣΣΑ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΓΛΑΥΚΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗ ΛΩΖΑΝΝΗΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΧΛΟΗ ΑΙΩΡΑ ΑΚΡΑΙΟΣ ΑΛΙΚΟΧΩΡΙ ΑΡΘΡΑ ΒΑΚΟΥΦΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΑ ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΙΑΛΙΣΤΕΡΟ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΖΑΓΑΛΙΣΑ ΖΑΦΕΙΡΙΟ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΕΤΙΚΙΟ ΚΙΔΑΡΙΣ ΚΙΡΡΑ ΚΟΥΖΙΝΑ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΥΡΤΙΣΚΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΟΡΓΑΝΗ ΠΕΛΕΚΗΤΟ ΠΛΑΓΙΑ ΠΡΙΟΝΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ Πάχνη ΡΥΜΗ ΣΕΛΕΡΟ ΣΙΔΗΡΟΧΩΡΙ ΣΙΡΟΚΟ ΣΟΥΝΙΟ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΣΩΣΤΗΣ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΕΜΕΝΟΣ ΤΟΥΡΚΙΑ ΥΔΡΟΧΩΡΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΧΡΥΣΟ

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

Η Υπουργός Μακεδονίας-Θράκης στα Πομακοχώρια




Επίσκεψη στα Πομακοχώρια Ξάνθης

"Στο πλευρό των Πομάκων της Θράκης ο Αλέξης Τσίπρας και ολόκληρη η κυβέρνηση"



Στην πρόσκληση του Συλλόγου Πομάκων Γλαύκης ανταποκρίθηκε η ΥΜΑΘ κ. Μαρία Κόλλια – Τσαρουχά, η οποία έτυχε θερμής υποδοχής από τους κατοίκους της περιοχής
Θερμής υποδοχής από τους Πομάκους των χωριών του Δήμου Μύκης Ξάνθης έτυχε η Υφυπουργός Μακεδονίας – Θράκης κ. Μαρία Κόλλια – Τσαρουχά η οποία επισκέφτηκε την Τετάρτη 6 Ιουλίου την περιοχή ύστερα από πρόσκληση που έλαβε από το Σύλλογο Πομάκων Γλαύκης με αφορμή και τη γιορτή του Σεκέρ Μπαϊράμ.

Αυτή ήταν και η δεύτερη φορά που η κ. Κόλλια – Τσαρουχά ανταποκρίθηκε στο αίτημα των Πομάκων της περιοχής, ύστερα και από τη συνδρομή της για την πραγματοποίηση της εκδρομής του τοπικού Συλλόγου στην Αθήνα ενώ χαρακτηριστικό της θερμής αυτής υποδοχής είναι το γεγονός ότι οι κάτοικοι άνοιξαν κυριολεκτικά την πόρτα του σπιτιού τους στην Υφυπουργό, την οποία και προσφώνιζαν με το μικρό της όνομα.





Η περιοδεία της Υφυπουργού ξεκίνησε από το χωριό Γλαύκη του Δήμου Μύκης, όπου συναντήθηκε με τον Πρόεδρο του Συλλόγου Πομάκων Γλαύκης κ. Κεμάλ Φαρζλή και όπου παρέδωσε βιβλία με θέματα ελληνικής ιστορίας και πολιτισμού. Στη Μύκη η Υφυπουργός παραβρέθηκε επίσης στον Εσπερινό του Ι.Ν. Αγίας Κυριακής, παρουσία του Μητροπολίτη Ξάνθης και Περιθεωρίου Σεβασμιότατου κ.κ. Παντελεήμονα, όπου έγινε αρτοκλασία προς τιμήν των απόστρατων αστυνομικών της περιοχής, που με τη σειρά τους τίμησαν την Υφυπουργό. Με το πέρας του Εσπερινού, παραβρέθηκε σε γιορτή των παιδιών της Μύκης, επισκέφτηκε την Παιδική Βιβλιοθήκη και χαιρέτησε και ευχήθηκε Χρόνια Πολλά στους κατοίκους.








Η Υφυπουργός επισκέφτηκε στη συνέχεια το χωριό Μάνταινα, όπου την υποδέχτηκαν με ιδιαίτερη θερμότητα γυναίκες με τις παραδοσιακές φορεσιές των Πομάκων και της πρόσφεραν τοπικά εδέσματα. Συζήτησε και εκεί με τους κατοίκους για τα ιδιαίτερα θέματα της περιοχής, για τα προβλήματα του τοπικού οδικού δικτύου και τα άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν. Ειδική μνεία έγινε στα θέματα πολιτισμού και εκδηλώσεων, ειδικά από τη νεολαία, που αναζητά περισσότερες ευκαιρίες διασύνδεσης με την υπόλοιπη Ελλάδα. Η Υφυπουργός τόνισε την ανάγκη για περαιτέρω επαφές και κοινή δράση με τους κατοίκους της περιοχής.

Μετά το τέλος της επίσκεψής της, η κ. Κόλλια – Τσαρουχά δήλωσε: «Η Θράκη είναι ένας ευλογημένος τόπος, στον οποίο δύο θρησκείες συνυπάρχουν ειρηνικά και εποικοδομητικά, με αλληλοσεβασμό και με αγάπη για την πατρίδα, και έτσι θα συνεχίσουμε, ενωμένοι σαν μια γροθιά. Από την όμορφη Γλαύκη, εύχομαι σε όλους τους τους Έλληνες Μουσουλμάνους της Θράκης τα Χρόνια μου Πολλά, Υγεία, Αγάπη και Ευημερία στις οικογένειες τους. Ο Πρωθυπουργός κ. Αλέξης Τσίπρας και ολόκληρη η Κυβέρνηση, σας ακούμε προσεκτικά, χωρίς να ξεχωρίζουμε κανέναν, και είμαστε δίπλα σας».

Νωρίτερα, η Υφυπουργός συναντήθηκε στην Μουφτεία Ξάνθης με τον σοφολογιότατο Μουφτή κ. Σινικόγλου, με τον οποίο συμφώνησαν, μεταξύ των άλλων, ότι οι θρησκευτικοί φανατισμοί οδηγούν σε ακραίες πράξεις κατά της Ανθρωπότητας.





ΕΚΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΠΟΜΑΚΩΝ ΓΛΑΥΚΗΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ


Ευχαριστήριο προς την Υφυπουργό Κόλλια - Τσαρουχά
Σύλλογος Πομάκων Γλαύκης: Ευχαριστούμε που κάνατε το όνειρο μας πραγματικότητα!



Ο Έλληνας δεν καθορίζεται μόνο από τη θρησκεία αλλά και από την ψυχή και την ιστορία του αναφέρει ο Σύλλογος στο συγκινητικό ευχαριστήριο του προς την Υφυπουργό Εσωτερικών
Ένα συγκινητικό ευχαριστήριο προς την κ. Μαρία Κόλλια – Τσαρουχά απέστειλε ο Σύλλογος Πομάκων Γλαύκης Ξάνθης με αφορμή την βοήθεια που παρείχε η Υφυπουργός προκειμένου νεαρά πομακόπουλα της περιοχής να μπορέσουν να επισκεφθούν και να γνωρίσουν από κοντά την ελληνική πρωτεύουσα.
Ο Σύλλογος Πομάκων Γλαύκης τονίζει την ανάγκη παροχής των κατάλληλων εκείνων εφοδίων στους αυριανούς πολίτες ώστε αυτοί να μην μπορέσουν να χειραγωγηθούν ή να απομονωθούν από κανέναν, εύχεται η συνδρομή αυτή της κ. Κόλλια – Τσαρουχά να βρει και άλλους μιμητές ενώ τέλος, καλεί την Υφυπουργό στη Γλαύκη προκειμένου να ανταποδώσει την γενναιόδωρη φιλοξενία της.





Αναλυτικά, στο ευχαριστήριο του ο Σύλλογος σημειώνει:
«Αγαπητή Μαρία,
Αισθανόμαστε  ηθική και συναισθηματική υποχρέωση να σας ευχαριστήσουμε θερμά και δημόσια  για την άμεση ανταπόκριση σας  στο αίτημα του Συλλόγου Πομάκων Γλαύκης Ν. Ξάνθης  για  επίσκεψη αντιπροσωπίας παιδιών μας στην Αθήνα.
Η αμέριστη συμπαράστασή σας, ηθική και υλική  φανερώνουν τη μεγάλη ευαισθησία που έχετε σε μας, στα παιδιά μας και την πολιτισμική μας ταυτότητα. Τέτοιες πρωτοβουλίες βοηθούν, σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, το έργο του συλλόγου μας, να στηρίξουμε με ψυχική δύναμη, τους αυριανούς πολίτες, που αγαπούν την πατρίδα, με όλα εκείνα τα εφόδια ώστε να μην μπορέσουν  να χειραγωγηθούν ή να απομονωθούν, να ζήσουν με αξιοπρέπεια , με ελληνική μόρφωση, σε ένα πιο φιλικό περιβάλλον.
Ταυτόχρονα η πράξη σας αυτή είναι παράδειγμα ηθικό, σεβασμού και ελπιδοφόρο. Ελπίζουμε η γενναιοδωρία σας να βρει, μιμητές και να προβληματίσει θετικά, προς όφελος όλων, γιατί ο Έλληνας δεν καθορίζεται μόνο από τη θρησκεία αλλά και από την ψυχή και την ιστορία του!
Φίλη Μακεδόνισσα, οι απόγονοι  των αρχαίων Αγριάνων σε περιμένουμε στα χωριά μας, να ανταποδώσουμε την γενναιόδωρη αξιοπρεπή φιλοξενία σου, που ξεπέρασε και το όνειρο! Είμαστε ιδιαίτερα ευγνώμονες, ευχαριστούμε !
 Ισμέ Φαρζλή – Κεμάλ Φαρζλή».





Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2016

Οι φωνές των ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΜΑΚΩΝ θα ακούγονται όλο και πιο δυνατά



«οι φωνές των Ελλήνων Πομάκων που αγωνίζονται να αποτρέψουν τον εκτουρκισμό των μουσουλμάνων αυξάνονται και δυναμώνουν…»

Μια ζωή το ίδιο παραμύθι –
Μόνο που όλα τα παραμύθια κάποτε τελειώνουν

Του Πομάκου δημοσιογράφου Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Μπορεί οι φωνές των Ελλήνων Πομάκων της Θράκης που αγωνίζονται να αποτρέψουν τον απόλυτο εκτουρκισμό των μουσουλμάνων της περιοχής να μην ήταν πάντα πολλές και έντονες, μπορεί μερικές φορές να μην ακούγονταν καν, αλλά πάντα υπήρχαν και φυσικά με την πάροδο του χρόνου αυξάνονται και δυναμώνουν. Την εξέλιξη αυτή προφανώς την είχα μαντέψει δεκαετίες πριν οι άνθρωποι του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής και για το λόγο αυτό προσπάθησαν από την πρώτη στιγμή τις φωνές αυτές να τις αφανίσουν αλλά εκ του αποτελέσματος φαίνεται πως δεν τα κατάφεραν, τουλάχιστον όχι στο βαθμό που θα επιθυμούσαν.

Η αμέσως επόμενη επιλογή τους λοιπόν ήταν να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους ώστε οι φωνές αυτές και ελάχιστες να παραμείνουν και να ακούγονται όσο το δυνατόν λιγότερο κι αυτό ασφαλώς μπορούσαν να το πετύχουν μόνο με ψέματα και συκοφαντίες. Έτσι πριν από αρκετά χρόνια, τους μουσουλμάνους που τολμούσαν να αυτοπροσδιοριστούν ως Έλληνες Πομάκοι και όχι ως Τούρκοι τους αποκαλούσαν ανθρώπους τους Εμφιετζόγλου. Επί της ουσίας δηλαδή προσπαθούσαν να πείσουν την τοπική κοινωνία πως αυτοί που δηλώνουν Πομάκοι το κάνουν μόνο και μόνο επειδή πληρώνονται από τον γνωστό επιχειρηματία.

Πράγματι ο Πρόδρομος Εμφιετζόγλου είναι ένας άνθρωπος που ασχολήθηκε έντονα με το θέμα των Πομάκων της περιοχής κι έχει κάνει πολλά γι’ αυτούς τους ανθρώπους αλλά αυτό δε σημαίνει πως πλήρωνε ανθρώπους για να λένε πως είναι Πομάκοι. Ούτε φυσικά οι μουσουλμάνοι της Θράκης είναι τόσο ξεπουλημένοι, τόσο αδιάντροποι ώστε για λίγα χρήματα να απαρνηθούν αυτό που πιστεύουν και να δηλώνουν κάτι άλλο.

Βέβαια, όπως όλα τα παραμύθια, έτσι κι αυτό κάποτε έφτασε στο τέλος του, άρχισε πλέον να μην πείθει κανέναν. Και τότε ξαφνικά οι δήθεν άνθρωποι του Εμφιετζόγλου έγιναν άνθρωποι του ελληνικού «παρακράτους», αυτό άρχισαν να διαδίδουν στα Πομακοχώρια για εμάς που τολμήσαμε να φωνάξουμε δυνατά και δημόσια πως δεν έχουμε καμιά απολύτως σχέση με την Τουρκία. Σύμφωνα λοιπόν με το δεύτερο αυτό παραμύθι, το ελληνικό «παρακράτος» μάς έδινε την εποχή εκείνη σπίτια, αυτοκίνητα και πολλά άλλα για να δηλώνουμε Πομάκοι και όχι Τούρκοι. Επειδή όμως η αλήθεια μπορεί μερικές φορές να αργεί αλλά πάντα βγαίνει στο φως, μέσα σε λίγο μόλις καιρό αποδείχθηκε περίτρανα πως κι αυτά με το «παρακράτος» ήταν ένα ακόμα παραμύθι που είχε σαν στόχο να εμφανίσει τους αυτοπροσδιοριζόμενους Πομάκους ως ανθρώπους ασυνείδητους που για λίγα χρήματα αλλάζουν ακόμα και την πίστη τους.

Και τώρα που πλέον κανένα από τα δυο προαναφερόμενα παραμύθια δεν πείθει, βγήκε ξαφνικά στην επιφάνεια ένα νέο που έχει τίτλο ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Όποιος μουσουλμάνος κι αν μιλήσει πλέον για Πομάκους τον χαρακτηρίζουν αμέσως άνθρωπο της Χρυσής Αυγής. Με πιο απλά λόγια, έτσι και ισχυριστεί κάποιος πως είναι Έλληνας Πομάκος είναι ταυτόχρονα και Χρυσαυγήτης.

Να είναι όμως βέβαιοι πως κι αυτό το παραμυθάκι τους δε θα αργήσει να τελειώσει κι όσα τέτοια παραμύθια κι αν εμπνευστούν, οι φωνές των ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΜΑΚΩΝ θα ακούγονται όλο και πιο δυνατά κι αυτό διότι ο κόσμος έπαψε να πιστεύει τα ανόητα και μη τεκμηριωμένα παραμύθια τους. Η αντίστροφη μέτρηση για το τέλος της επιρροής τους στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης έχει ήδη αρχίσει, οι νέοι αρχίζουν και καταλαβαίνουν τα παιχνίδια που ορισμένοι παίζουν στην πλάτη τους και αργά αλλά σταθερά αποφασίζουν να πάρουν την τύχη τους στα χέρια τους.

Στα παραμύθια πιστεύουν οι άνθρωποι με χαμηλό μορφωτικό επίπεδο και ευτυχώς οι νέοι ηλικιακά Πομάκοι παύουν να αποτελούν κομμάτι ενός αμόρφωτου λαού.

Σεμπαϊδήν Καραχότζα
    
ΠΗΓΗ: xanthinet.gr


Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Άλλο πράγμα είναι οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες κι άλλο πράγμα είναι οι μουσουλμάνοι της Θράκης



«Άλλο πράγμα είναι οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες κι άλλο πράγμα είναι οι μουσουλμάνοι της Θράκης – Μοναδικό κοινό στοιχείο η θρησκεία και τίποτα άλλο -  Εκείνοι προέρχονται από φανατικά ισλαμικές χώρες κι εμείς είμαστε μουσουλμάνοι μιας πολιτισμένης ευρωπαϊκής χώρας»

Για να μη δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις

Του Πομάκου δημοσιογράφου
Σεμπαϊδήν Καραχότζα


Άλλο πράγμα είναι οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες κι άλλο πράγμα είναι οι μουσουλμάνοι της Θράκης – Μοναδικό κοινό στοιχείο η θρησκεία και τίποτα άλλο -  Εκείνοι προέρχονται από φανατικά ισλαμικές χώρες κι εμείς είμαστε μουσουλμάνοι μιας πολιτισμένης ευρωπαϊκής χώρας. 

Δυστυχώς ακόμα και σήμερα υπάρχουν αρκετοί Έλληνες οι οποίοι προφανώς όχι με δική τους ευθύνη, δε γνωρίζουν τίποτα για την κατάσταση που επικρατεί στη Θράκη και κυρίως για τους εδώ μουσουλμάνους πολίτες. Έτσι λοιπόν έχοντας ως μοναδική εικόνα αυτή των μουσουλμάνων μεταναστών που καθημερινά φτάνουν στη χώρα μας, θεωρούν πως κάπως έτσι είναι και οι μουσουλμάνοι της Θράκης.

Κι όμως η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Καταρχήν οι περισσότεροι πρόσφυγες μουσουλμάνοι που έρχονται στη χώρα μας κατάγονται από καθαρά ισλαμικές χώρες, άρα έχουν μεγαλώσει σε ένα αυστηρό θρησκευτικό περιβάλλον με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν μια τάση φανατισμού ως προς τα θρησκευτικά τους πιστεύω. Αντίθετα οι μουσουλμάνοι της Θράκης γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και ζουν σε ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον, πιο πολιτισμένο, πιο χαλαρό. Άλλωστε η Θράκη δεν είναι κανένα ισλαμικό κράτος με δικούς τους κανόνες και νόμους, κομμάτι μιας πολιτισμένης ευρωπαϊκής χώρας είναι με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τη συμπεριφορά των μουσουλμάνων πολιτών της.  

Εικόνες σαν κι αυτή που βλέπετε στην παραπάνω φωτογραφία δύσκολα ή έστω πολύ σπάνια θα συναντήσετε στη Θράκη. Ναι κι εδώ οι μουσουλμάνες και κυρίως εκείνες που είναι μεγάλης ηλικίας φοράνε ακόμα τη μαντίλα αλλά δεν κυκλοφορούν έτσι σαν σκιάχτρα. Όσο για τις νεαρές μουσουλμάνες, εξ αυτών οι περισσότερες πλέον φοράνε τη μαντίλα μόνο σε χώρους που επιβάλλεται να τη φοράνε όπως για παράδειγμα μέσα στο τζαμί. Έξω στο δρόμο κυκλοφορούν όπως και οι υπόλοιπες Ελληνίδες, χωρίς τη μαντίλα, με ένα μοντέρνο, πολλές φορές ακόμα κάπως προκλητικό ντύσιμο θα έλεγα. 

Ασφαλώς υπάρχουν οι εξαιρέσεις, άλλωστε ο κάθε κανόνας έχει τις εξαιρέσεις του, αλλά, σε γενικές γραμμές, χριστιανές και νεαρές μουσουλμάνες πλέον είναι δύσκολο να τις ξεχωρίσεις από τον τρόπο που ντύνονται και κυκλοφορούν έξω. Όσο για τους άνδρες μουσουλμάνους, αυτοί σε καμιά περίπτωση (με ελάχιστες και πάλι εξαιρέσεις) δεν είναι οι αυστηροί και φανατικοί μουσουλμάνοι που βλέπετε στους πρόσφυγες. Καταρχήν δεν παρουσιάζουν τάσεις θρησκευτικού φανατισμού, είναι άνθρωποι που και αλκοόλ θα καταναλώσουν, και χοιρινό κρέας θα φάνε και γενικά κάνουν μια ζωή ίδια με αυτή των χριστιανών από τους οποίους διαφέρουν μόνο στο θρήσκευμα και σε τίποτα άλλο. 

Κι άλλες φορές έχω πει πως η συμβίωση χριστιανών και μουσουλμάνων στη Θράκη είναι κατά την άποψη μου παγκοσμίως παράδειγμα προς μίμηση κι αυτό είναι κάτι που το πετύχαμε όλοι μαζί μιας και δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα μεταξύ μας. Ωστόσο το θεωρώ σχεδόν αδύνατο να πετύχουν μια ανάλογη συμβίωση και οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες που το τελευταίο διάστημα έρχονται και μένουν στην Ελλάδα κι αυτό γιατί είναι αλλιώς μαθημένοι, με άλλη νοοτροπία, άλλη συμπεριφορά. Είναι άνθρωποι που για παράδειγμα θεωρούν τη γυναίκα σκλάβα ή ακόμα και τον βιασμό τον θεωρούν κάτι το απολύτως φυσιολογικό. Όλα αυτά όμως σε καμιά περίπτωση δεν ισχύουν και για τους μουσουλμάνους της Θράκης. 


ΤΟ ΜΠΑΝΙΟ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Μέχρι και πριν από μερικά χρόνια ήταν εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο να δεις μια μουσουλμάνα με ένα κανονικό μαγιό στην παραλία, σχεδόν όλες έκαναν το μπάνιο τους με ρούχα και πολλές φορές ακόμα και με μαντίλα κι αυτό επειδή το θεωρούσαν μεγάλη αμαρτία να εμφανιστούν ημίγυμνες μπροστά σε άλλους και κυρίως μπροστά σε άνδρες. Πρόκειται όμως για ένα φαινόμενο που πλέον έχει ξεπεραστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό. Υπάρχουν ακόμα μουσουλμάνες που εμφανίζονται στην παραλία και κάνουν το μπάνιο τους με ρούχα και μαντίλα αλλά είναι γυναίκες μεγάλης ηλικίας. Οι νεαρές μουσουλμάνες και ειδικότερα εκείνες που κατάφεραν να βγουν έξω από το χωριό τους και να δουν πως ζει ο πολιτισμένος κόσμος, απολαμβάνουν πλέον το καλοκαιρινό τους μπάνιο κανονικά με μαγιό όπως και οι χριστιανές μιας και κατάλαβαν πως δεν έχουν να δείξουν τίποτα λιγότερο ή τίποτα περισσότερο από αυτές. 

Όλα αυτά τα επισημαίνω γιατί δε θέλω να υπάρχει η εντύπωση πως οι μουσουλμάνοι πρόσφυγες είναι ίδιοι με τους μουσουλμάνους που ζουν στη Θράκη. Το μόνο κοινό στοιχείο που έχουμε μαζί τους είναι το θρήσκευμα και τίποτα άλλο. Ούτε τον δικό τους φανατισμό έχουμε ούτε τη δική τους συμπεριφορά. 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΑΝ ΤΗ ΜΕΡΑ ΜΕ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

Σεμπαϊδήν Καραχότζα

ΠΗΓΗ: xanthinet.gr















ΞΑΝΘΗ: Τα χωριά των Πομάκων



ΞΑΝΘΗ:  Τα χωριά των Πομάκων


Κείμενο-Φωτογραφίες: Θοδωρής Αθανασιάδης

Ζωντανά χωριά απλώνονται σαν δίχτυ πάνω στο πλούσιο ανάγλυφο της οροσειράς της Ροδόπης, εδώ στο ακρινό της Θράκης. Ανθρωποι αυθεντικοί τα κατοικούν, ακούραστοι ξωμάχοι που παλεύουν εδώ και αιώνες την τραχιά αλλά όμορφη γη τους. Καλώς ήλθατε στα Πομακοχώρια

Ταξίδι
 24/1/2013

Για μεγάλο χρονικό διάστημα και με το πρόσχημα της μουσουλμανικής θρησκείας, οι Πομάκοι αντιμετωπίστηκαν από την επίσημη πολιτεία ως πολίτες δεύτερης κατηγορίας και περιορίσθηκαν σιγά σιγά στα χωριά τους, δημιουργώντας πρόσφορο έδαφος για κάθε λογής εθνικιστική προπαγάνδα.

Όμως εδώ και 16 χρόνια η περίφημη «μπάρα» που υπήρχε στην είσοδο των περισσότερων οικισμών στα ορεινά των Νομών Ξάνθης και Ροδόπης και απαγόρευε την ομαλή μετακίνηση των επισκεπτών αλλά και των κατοίκων προς τα χωριά τους και τα αστικά κέντρα δεν υπάρχει πια. Σήμερα ο ταξιδευτής μπορεί απρόσκοπτα πλέον να εξερευνήσει ένα από τα πιο ενδιαφέροντα τμήματα της ελληνικής γης που είχαν μείνει σε απομόνωση για δεκάδες χρόνια.

Όμως ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.

Τα πομάκικα χωριά απαντώνται σε ολόκληρο το μήκος των συνόρων της Θράκης με τη Βουλγαρία, όμως χωρίς καμία αμφιβολία η περιοχή του Εχίνου, που διοικητικά υπάγεται στον Νομό Ξάνθης, συμπεριλαμβάνει τα περισσότερα (περίπου 20 τον αριθμό) κι αυτά με τους περισσότερους κατοίκους.

Ετυμολογικά η ονομασία Πομάκος πιθανόν να προέρχεται από τη  βουλγάρικη λέξη «πομάκ» που σημαίνει βοηθώ. Κατά μια άλλη εκδοχή ωστόσο, παρουσιάστηκε στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Οι σημερινοί Πομάκοι ζουν και παλεύουν με αυτόν τον όμορφο, αλλά τραχύ τόπο, εδώ και χιλιάδες χρόνια. Από πολλούς μελετητές θεωρούνται γηγενής πληθυσμός και γνήσιο θρακιώτικο φύλο, απόγονοι των αρχαίων Αγριάνων (οι Τούρκοι σε παλαιότερες αναφορές τους αποκαλούσαν Akrians και οι Βυζαντινοί Αχριάνες).



Τα ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά τους παρουσιάζουν ενδιαφέρον, καθώς είναι στην πλειονότητα τους ψηλοί με λευκό δέρμα, γαλανά μάτια και ανοικτόχρωμα μαλλιά. Οι Πομάκοι είναι περήφανος λαός, εγκάρδιοι και ζεστοί άνθρωποι, ακάματοι δουλευτές της άγονης γης. Εύκολα τους πλησιάζεις και νιώθεις την ανάγκη τους για απλή, φιλική και ανθρώπινη επικοινωνία.

Δυστυχώς στα χωριά τους δεν υπάρχει ακόμη αξιόλογη τουριστική υποδομή, αν και διαθέτουν όλα τα προσόντα για να αναπτύξουν τον οικολογικό, θρησκευτικό, πολιτισμικό και ιαματικό τουρισμό. Πρέπει με πρωτοβουλία του κράτους και τη συνεργασία ντόπιων παραγόντων να δημιουργηθούν μικροί παραδοσιακοί ξενώνες, ώστε να δοθεί το έναυσμα σε περισσότερους ταξιδιώτες να επισκεφτούν τούτο τον ιδιαίτερο τόπο.


Καπνά και ζωντανά χωριά

Τα Πομακοχώρια του Νομού Ξάνθης προσεγγίζονται εύκολα από τον δρόμο που συνδέει την Ξάνθη με τη Σταυρούπολη. Αφήνουμε λοιπόν πίσω την πρωτεύουσα του νομού και ακολουθώντας πορεία παράλληλη με την κοίτη του ποταμού Κόσυνθου για περίπου 8 χιλιόμετρα, βγαίνουμε στο κομβικό σημείο όπου ο δρόμος δεξιά μας οδηγεί στον Εχίνο.
Στην πορεία μας ένα πλήθος μικρών και μεγαλύτερων χωριών βρίσκονται διάσπαρτα ανάμεσα σε δάση, ρεματιές και μικρές μα εύφορες ορεινές κοιλάδες. Η γη ολόγυρα καθώς φαίνεται δουλεμένη από τον ανθρώπινο μόχθο, προσφέρει τα λίγα, αλλά εκλεκτά αγαθά της, κηπευτικά, μα κυρίως καπνά, εξαιρετικής ποιότητας (της αρωματικής ποικιλίας «μπασμά»). Τα χωριά Σμίνθη (παλιά Σμίτσια) και Μύκη βρίσκονται πάνω στον δρόμο και μας χαρίζουν το πρώτο καλωσόρισμα. Συνεχίζουμε για Εχίνο, το μεγάλο και πολυάνθρωπο κεφαλοχώρι με τους 3.000 χιλιάδες κατοίκους που απέχει 26 χιλιόμετρα από την Ξάνθη.


 Η οικιστική δραστηριότητα που απλώνεται γύρω από τις πλαγιές ενός σχετικά χαμηλού λόφου, δίνει την εντύπωση από μακριά μιας ολάκερης πολιτείας. Ο ναός του Αϊ- Γιώργη -άγιος που τιμάται κι από τους μουσουλμάνους Πομάκους-, τρία μεγάλα τζαμιά και το Ιεροσπουδαστήριο (μουσουλμανικό σχολείο) είναι αυτά που ξεχωρίζουν ανάμεσα στα πολυάριθμα κτίρια.

Λίγο έξω από το χωριό βρίσκεται το Οχυρό Εχίνου, ένα από τα θρυλικά οχυρά που σχημάτιζαν τη λεγόμενη «Γραμμή Μεταξά». Οι μάχες που έγιναν εδώ τον Απρίλη του 1941 ήταν επικές. Σήμερα μια μαρμάρινη πλάκα θυμίζει τους 23 ηρωικούς νεκρούς μας, ανάμεσά τους και τρεις Πομάκοι.

Ιστορικές αναδρομές

Οι Πομάκοι, μειονότητα καθώς ήταν από τα πανάρχαια χρόνια, υποτάχθηκαν κατά καιρούς στους διάφορους ισχυρούς. Από τον 7ο π.Χ. αιώνα και μετά, όταν άρχισαν να δημιουργούνται οι πρώτες ελληνικές αποικίες στα θρακικά παράλια, οι Αγριάνες (πιθανοί πρόγονοι των Πομάκων) δέχθηκαν τις επιρροές του ελληνικού πολιτισμού.
Αργότερα επάνδρωσαν επάξια με εκλεκτούς στρατιώτες τις μακεδονικές φάλαγγες του στρατού του Αλέξανδρου. Μάλιστα στον Αλέξανδρο αποδίδεται η ρήση «απέναντι στους μαλθακούς Πέρσες θα αντιτάξω τους ηρωικούς μου Αγριάνες». Όταν οι Ρωμαίοι κατέλαβαν τον ευρύτερο ελλαδικό χώρο, οι σκληροτράχηλοι πολεμιστές ασχολήθηκαν με την κτηνοτροφία, αφού η περιοχή τους διέθετε πλούσια βοσκοτόπια.


Αργότερα στα χρόνια του Βυζαντίου εκχριστιανίστηκαν και έζησαν ειρηνικά για μεγάλο χρονικό διάστημα στους κόλπους της πολυπολιτισμικής Aνατολικής Αυτοκρατορίας. Όταν τα βουλγάρικα φύλα εγκαταστάθηκαν στη χερσόνησο του Αίμου, οι Αγριάνες βρέθηκαν στο μάτι του κυκλώνα. Εκείνη την εποχή η γλώσσα τους -που ας σημειώσουμε ακόμη και σήμερα δεν έχει παράδοση γραφής- δέχθηκε επιρροές και από τη βουλγάρικη διάλεκτο. Όταν οι οθωμανικές στρατιές πλημμύρισαν τη Θράκη, οι Αγριάνες αντέταξαν σθεναρά την ορθόδοξη πίστη τους στις προσπάθειες εκτουρκισμού τους. Τελικά ασπάσθηκαν τον ισλαμισμό ομαδικά -μεταξύ 1656 και 1660-, έπειτα από ομόφωνη αποδοχή του πληθυσμού, προκειμένου να γλιτώσουν τα χειρότερα. 

Ιδιαίτερες διαδρομές

Μια Μέδουσα στο βουνό: Χρησιμοποιώντας τον Εχίνο ως αφετηρία συνεχίζουμε το οδοιπορικό μας ακόμη πιο βόρεια για να επισκεφθούμε τα χωριά που αγγίζουν την ελληνοβουλγαρική μεθόριο. Λίγο έξω από τον οικισμό ο δρόμος διακλαδίζεται. Αν στρίψουμε δεξιά θα κατευθυνθούμε προς τις Θέρμες με τις τρεις γειτονιές και θα καταλήξουμε στην παραποτάμια Μέδουσα. Η διαδρομή αυτή δεν είναι πάνω από 16 χιλιόμετρα. Αν συνεχίσουμε ευθεία θα περάσουμε από το χωριό Μελίβοια και θα κατευθυνθούμε προς το παραμεθόριο Δημάρι.

Ακολουθώντας τη διαδρομή προς Μέδουσα θα περάσουμε πρώτα από Θέρμες. Το χωριό είναι κτισμένο στις όχθες του Ξεροπόταμου, διατηρεί αρκετά παραδοσιακά σπίτια και χωρίζεται σε Άνω, Κάτω και Μέσες Θέρμες.


Λίγο έξω από τις Κάτω Θέρμες βρέθηκε ένας βράχος ύψους περίπου 7 μέτρων με χαραγμένο λιθανάγλυφο στο οποίο απεικονίζεται ανθρώπινη φιγούρα -πιθανόν του θεού Μίθρα (ο περσικός θεός ήλιος)- να θυσιάζει ταύρο. Παρόλο που υπάρχουν πινακίδες και το μονοπάτι που οδηγεί εδώ είναι σύντομο, πιθανόν να μη δείτε τον βράχο καθώς η περιοχή κυριολεκτικά πνίγεται στην άγρια βλάστηση.

Στον δρόμο για Μέδουσα συναντάμε τα Λουτρά Θερμών. Εδώ πλάι στο κτίριο των παλιών λουτρών έχει κτισθεί το καινούργιο, όπου βρίσκεται η μεγάλη πισίνα με το ιαματικό νερό.

Επόμενη στάση το χωριό Μέδουσα (22 χλμ. από Εχίνο εκ των οποίων 4 χλμ. σε βατό χωματόδρομο), ένα από τα πιο ενδιαφέροντα πομάκικα χωριά με άφθονα καλοδιατηρημένα σπίτια και μικρά καπνοχώραφα που μοιάζουν σαν να έχουν σκορπιστεί με επιμέλεια γύρω από την κοίτη του Ξεροπόταμου. Το καλοστεκούμενο μονότοξο γεφύρι δρασκελίζει το ποτάμι και ενώνει μαζί με το νεότευκτο τσιμεντένιο τις δυο αντικριστές γειτονιές.

Στα σύνορα: Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι και η άλλη διαδρομή που φεύγει δυτικά από τον Εχίνο με προορισμό τα ορεινά χωριά Κοτύλη (12 χλμ. από Εχίνο.) και Δημάρι (18 χλμ. από Εχίνο). Ο δρόμος ελίσσεται μέσα από υπέροχα δάση, ποτάμια, μικρά καταπράσινα χωράφια. Στην πορεία μας θα διασχίσουμε το χωριό Μελίβοια όπου βρίσκεται ένα από τα παλιότερα τζαμιά της περιοχής (19ος αιώνας), αλλά και παλαιοχριστιανικοί τάφοι και θα βρούμε τη διασταύρωση που οδηγεί στην όμορφη Κοτύλη, ένα χωριό με καταπράσινα κηπάρια.


 Το Δημάρι απέχει 45 χιλιόμετρα από την πόλη της Ξάνθης κι είναι ένα από τα πλέον απόμακρα, ορεινά χωριά του νομού. Όμως η πρόσβαση λόγω του ασφάλτινου δρόμου είναι εύκολη και πραγματικά αξίζει τον κόπο να έρθει κανείς μέχρι εδώ. Με περισσότερους από 600 μόνιμους κατοίκους, το χωριό βρίσκεται σκαρφαλωμένο σε ύψος 850 μέτρων στις παρυφές του όρους Γυφτόκαστρο (1.827 μ.), εκεί όπου αρχίζει η δασική ζώνη της μαύρης πεύκης και της οξιάς.

Μόλις λίγα χιλιόμετρα βορειότερα βρίσκονται τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Νότια και δυτικά από το Δημάρι θα συναντήσουμε μια ακόμη συστάδα όμορφων πομάκικων χωριών που προσεγγίζονται τόσο από τον Εχίνο όσο και απ’ την Κοτύλη, αλλά και τη Σμίνθη που βρίσκεται πάνω στον κεντρικό δρόμο Ξάνθης - Εχίνου. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουμε τα χωριά Πάχνη, Γλαύκη, Κένταυρος, Κύκνος, Ρεύμα και Ωραίο. 

Ο τεκές του Μπουνταλά Χότζα
Κοντά στο χωριό Θέρμες υπάρχει κι ο τεκές (ισλαμικό θρησκευτικό κέντρο) του Μπουνταλά Χότζα που εξυπηρετεί τις θρησκευτικές ανάγκες της μουσουλμανικής αίρεσης των Μπεκτασήδων - σε αντίθεση με τους υπόλοιπους Πομάκους που είναι σουνίτες μουσουλμάνοι.

ΔΙΑΜΟΝΗ
ΘΕΡΜΕΣ: Σε συνεννόηση με το κοινοτικό γραφείο μπορείτε να μείνετε στους ξενώνες των ιαματικών λουτρών (25440 23232).

ΛΥΚΟΔΡΟΜΙΟ: Λίγο μετά τη διασταύρωση από Ξάνθη για Εχίνο, θα βρείτε σε ήσυχο σημείο με άφθονη βλάστηση τον ξενώνα «ΤΖΙΒΑΕΡΙ» (2541074843,www.tzivaeri.eu ).
ΑΓΡΙΑΝΗ: Στο 4ο χλμ. του δρόμου Ξάνθης - Σταυρούπολης, δίπλα στον ποταμό Κόσυνθο, βρίσκεται το «CHALET ΑΓΡΙΑΝΗ» (25410 83777, www.agriani-hotel.gr ).




ΦΑΓΗΤΟ
Στο 10ο χλμ. Ξάνθης -Εχίνου υπάρχει η ταβέρνα «ΑΓΝΑΝΤΕΜΑ» (25410 30700) με υπέροχη θέα και χώρους στάθμευσης. Στην απόμερη Κοττάνη θα βρείτε την ομώνυμη παραδοσιακή ταβέρνα (25440 23520, www.kottani.gr), με αυθεντική πομάκικη κουζίνα από τα χέρια του Τζεμήλ.

Στη Σμίνθη -λίγο πριν από τον Εχίνο- υπάρχουν οι ταβέρνες «ΒΟΥΝΟ» (25410 62277) και «ΓΕΦΥΡΑ» (25410 20741) όπου θα δοκιμάσετε και πομάκικες γεύσεις.


Στο χωριό Ωραίο θα βρείτε την ψαροταβέρνα των ΙΣΜΕΤ και ΟΣΜΑΝ (25410 66190) που σερβίρει πέστροφες ιχθυοτροφείου στο τηγάνι, ενώ επί του δρόμου Σταυρούπολης - Ξάνθης (πριν από τη διασταύρωση για Εχίνο) είναι το «ΠΗΛΙΜΑ» (25410 24242) όπου θα δοκιμάσετε κοκορέτσι, κοντοσούβλι αλλά και μαγειρευτά φαγητά.
Στα Λουτρά Θερμών επιλέξτε τις ψησταριές του ΝΑΖΗΡ ΧΑΣΑΝ (6973580913) και του ΚΑΛΕΜΤΖΗ ΚΕΜΑΛ (25440 22474 - 6977597500) που νοικιάζουν και δωμάτια, ενώ επιπλέον οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κάνουν και ιαματικό λουτρό στις ιδιωτικές χαβούζες. 


FAST INFO
ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΑΓΙΟΙ
Οι Πομάκοι ακόμα και σήμερα διατηρούν αρκετά χριστιανικά έθιμα στις λατρευτικές -μουσουλμανικές- συνήθειές τους. Έτσι ακόμη σταυρώνουν το ψωμί πριν το κόψουν, γιορτάζουν τις εορτές των Αγ. Γεωργίου, Δημητρίου, Βασιλείου, αναφέρονται με ευλάβεια στην Τεοτόκα (Παναγία), ενώ στις 15 Αυγούστου αναβιώνουν το πανάρχαιο θρακικό έθιμο της πάλης.

Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΟΖΑΝΗΣ
Το 1923 τα Πομακοχώρια μοιράζονται οριστικά ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία. Ταυτόχρονα αναγνωρίζονται τα δικαιώματα των ελληνικών (Κων/πολη, Ίμβρος Τένεδος) και μουσουλμανικών μειονοτήτων που αφορούν τους Πομάκους, τους τουρκογενείς μουσουλμάνους και τους Ρομά (αθίγγανους).



Η ΓΕΦΥΡΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ
«Παπάς κιοπρουσού» ονομάζουν οι Πομάκοι το όμορφο γεφύρι που βρίσκεται στον ποταμό Κόσυνθο, ανάμεσα στους οικισμούς Ωραίο και Ρεύμα και σε υψόμετρο 415 μ. Θεωρείται βυζαντινής κατασκευής και ηλικίας περίπου 600 ετών (παρατηρήστε τη χάραξη σταυρού που υπάρχει στο κλειδί της καμάρας του μεγάλου τόξου). Σε μικρή απόσταση βρίσκεται ο εν ενεργεία νερόμυλος του Χαλίλ. Παλιό και εξίσου ενδιαφέρον είναι το πέτρινο τοξωτό γεφύρι κοντά στο χωριό Σταμάτη.

ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
Από τα Λουτρά Θερμών διανύοντας μόνο 15 χιλιόμετρα θα επισκεφθείτε το παραδοσιακό χωριό Ζλάτογραντ της Βουλγαρίας. Στο φυλάκιο που υπάρχει στα σύνορα αρκεί η επίδειξη μόνο της ελληνικής ταυτότητας.

Κείμενο-Φωτογραφίες: Θοδωρής Αθανασιάδης
http://www.viewsofgreece.gr/












Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Αποφεύγουν τη λέξη ΠΟΜΑΚΟΣ όπως ο διάολος το λιβάνι


"Ας μην προσπαθούν λοιπόν ορισμένοι να τα ισοπεδώσουν όλα 
λέγοντας πως στη Θράκη δεν υπάρχουν Πομάκοι 
ή ότι κανένας εξ αυτών δεν αυτοπροσδιορίζεται ως ΠΟΜΑΚΟΣ. 
Τους διαψεύδει η ίδια η πραγματικότητα"

Αποφεύγουν τη λέξη ΠΟΜΑΚΟΣ
όπως ο διάολος το λιβάνι

Του Πομάκου δημοσιογράφου
Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Μέχρι και πριν από μια δεκαετία περίπου ήταν απολύτως λογικό να υπάρχουν Έλληνες, κυρίως σε περιοχές μακριά από τη Θράκη που να μη γνωρίζουν το παραμικρό για την ύπαρξη των Ελλήνων Πομάκων. Άλλωστε την  περίοδο εκείνη ακόμα και μέσα στην ίδια την κοινωνία των Πομάκων ήταν ελάχιστοι εκείνοι που τολμούσαν να ξεστομίσουν αυτή τη λέξη. Ωστόσο από τότε έχουν αλλάξει πολλά και είναι πλέον αδιανόητο μετά από τόσες συζητήσεις, παρεμβάσεις εκδηλώσεις που έχουν γίνει παντού ανά την Ελλάδα για τους Πομάκους της Θράκης να υπάρχει έστω και ένας που να μη γνωρίζει για την ύπαρξη τους.

Πολλές φορές όμως δεν αρκεί ένα πράγμα μόνο να το ξέρουμε αλλά πρέπει και να το λέμε και δυστυχώς για τους πολιτικούς της Θράκης η λέξη ΠΟΜΑΚΟΣ εξακολουθεί να είναι ταμπού. Με εξαίρεση τους πολιτικούς που ανήκουν στον λεγόμενο πατριωτικό χώρο, κανένας άλλος δεν τολμά να πει δημόσια τις λέξεις ΠΟΜΑΚΟΣ, ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ κλπ. Όταν λέω πολιτικούς δεν αναφέρομαι μόνο στους Βουλευτές της περιοχής αφού όλα αυτά τα χρόνια δε θυμάμαι έστω κι έναν Νομάρχη, Περιφερειάρχη, Δήμαρχο, ακόμα και έναν απλό Δημοτικό ή Περιφερειακό Σύμβουλο που να τόλμησε να αναφερθεί δημόσια στους Πομάκους που ζουν στη Θράκη.

Γιατί άραγε; Τι είναι αυτό που φοβούνται; Ποιόν δε θέλουν να ενοχλήσουν; Γιατί πρέπει να θεωρείται εθνικιστής εκείνος που μιλάει για Πομάκους της Θράκης; Γιατί φτάσαμε στο σημείο να μετονομαστούν (άτυπα) τα ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ σε ΟΡΕΙΝΟ ΟΓΚΟ; Σε ποιους και για ποιο λόγο δεν αρέσει αυτή η λέξη;

Κι όμως. Αυτά τα χωριά είναι ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ κι εκεί πάνω ζουν ΠΟΜΑΚΟΙ, η μητρική τους γλώσσα είναι η πομακική, αυτή χρησιμοποιούν στην καθημερινότητα τους, στο σπίτι, στο χωράφι στο καφενείο είτε αυτό αρέσει σε κάποιους είτε όχι. Κι αν κάποιος ΚΑΡΕΚΛΟΚΕΝΤΑΥΡΟΣ αμφιβάλει γι’ αυτά που λέω δεν έχει παρά να κάνει μια βόλτα στα εν λόγω χωριά κι όλα αυτά που λέω θα τα δει στην πράξη. Δε λέω πως όλοι οι Πομακικής καταγωγής πολίτες της Θράκης αισθάνονται ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΜΑΚΟΙ. Το τι αισθάνεται ο καθένας για τον εαυτό του είναι καθαρά δική του υπόθεση και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να του επιβάλει κάτι άλλο. Ο κάθε ένας μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του Τούρκο, Κινέζο, Αλβανό ή ότι άλλο θέλει. Αυτό όμως δεν αλλάζει την πραγματικότητα η οποία μάλλον δεν αρέσει και πολύ στους Θρακιώτες πολιτικούς.

ΑΣ ΜΗΝ ΤΑ ΙΣΟΠΕΔΩΝΟΥΜΕ ΟΛΑ

Στην αρχή του κειμένου μου είπα πως σε σχέση με μια δεκαετία πριν τα πράγματα ως προς τους ΠΟΜΑΚΟΥΣ έχουν αλλάξει και φυσικά πρόκειται για μια μεγάλη αλήθεια όσο κι αν ορισμένοι δε θέλουν να την παραδεχτούν. Την εποχή εκείνη ήταν εξαιρετικά δύσκολο, ίσως και αδύνατο να βρεις έναν μουσουλμάνο της Θράκης που να αυτοπροσδιορίζεται ως Έλληνας Πομάκος αλλά αυτό δεν ισχύει και σήμερα. Ήδη είναι πολλοί εκείνοι που ακόμα και δημόσια λένε πως δεν είναι ΤΟΥΡΚΟΙ αλλά ΈΛΛΗΝΕΣ ΠΟΜΑΚΟΙ, όχι όσοι θα θέλαμε αλλά αυτό δε σημαίνει πως δεν έχουν γίνει βήματα προόδου στο συγκεκριμένο θέμα. Επίσης είναι πλέον υπερβολικά πολλοί οι Πομάκοι που εγκαταλείπουν τα μειονοτικά σχολεία και προτιμούν τα ελληνόφωνα δημόσια δημοτικά σχολεία της πόλης μιας και τέτοια σχολεία ακόμα δεν υπάρχουν στα Πομακοχώρια.

Όλα αυτά τα βήματα προόδου ασφαλώς δεν έγιναν από μόνα τους κι ούτε πρόκειται για κάποιο θαύμα. Χρειάστηκε επί χρόνια μια μικρή ομάδα Πομάκων να δώσει έναν δύσκολο και άνισο αγώνα αλλά εκ του αποτελέσματος φαίνεται πως άξιζε τον κόπο. Μιλάμε για μια ομάδα ανθρώπων χωρίς καμιά απολύτως στήριξη, με μοναδικό όπλο την αγάπη τους για την Ελλάδα και την υποχρέωση που νιώθουν απέναντι στους ΠΟΜΑΚΟΥΣ προγόνους τους. Ας μην προσπαθούν λοιπόν ορισμένοι να τα ισοπεδώσουν όλα λέγοντας πως στη Θράκη δεν υπάρχουν Πομάκοι ή ότι κανένας εξ αυτών δεν αυτοπροσδιορίζεται ως ΠΟΜΑΚΟΣ. Τους διαψεύδει η ίδια η πραγματικότητα.

Σεμπαϊδήν Καραχότζα

ΠΗΓΗ: xanthinet.gr
 


Κυριακή, 19 Ιουνίου 2016

Μαύρα κι αφορολόγητα λεφτά από την Τουρκία σε χοτζάδες και ιμάμηδες της Θράκης


Μαύρα κι αφορολόγητα λεφτά από την Τουρκία σε χοτζάδες και ιμάμηδες της Θράκης 

 Του Πομάκου δημοσιογράφου
 Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Τη στιγμή που ο μέσος  Έλληνας έχει γονατίσει από την δυσβάσταχτη φορολογία των τελευταίων ετών, οι ιμάμηδες των ψευτομουφτήδων πλουτίζουν με έναν ή και δυο εντελώς αφορολόγητους μισθούς.

Πολλές φορές κατά το παρελθόν έχω αναφερθεί δημόσια στα ας πούμε άτυπα φροντιστήρια θρησκευτικών που λειτουργούν σε όλα σχεδόν τα χωριά της Θράκης με μουσουλμάνους κατοίκους, αλλά και μέσα στις πόλεις. Είναι κάτι σαν τα κατηχητικά, λειτουργούν κατά τις απογευματινές ώρες κι εκεί τα μουσουλμανόπαιδα διδάσκονται το Κοράνι και τα υπόλοιπα θρησκευτικά τους γενικότερα. 

Είναι βέβαια κοινό μυστικό πως πέρα από τα θρησκευτικά που όντως τα διδάσκονται τα παιδιά, στα άτυπα αυτά φροντιστήρια γίνεται μια πολύ καλή πλύση εγκεφάλου των μικρών μαθητών και ουσιαστικά από εκεί μέσα ξεκινά η διαδικασία για τον εκτουρκισμό τους. Επίσης, πολλές φορές έχω επισημάνει πως κανείς δεν εγγυάται για την καταλληλότητα και για την ασφάλεια των χώρων αυτών στους οποίους γίνονται τα προαναφερόμενα μαθήματα θρησκευτικών σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών. 

Όλα αυτά όμως είναι θέματα που τα έχω θίξει κατά το παρελθόν και δε χρειάζεται να τα επαναλάβω, με τον κίνδυνο να γίνω όχι απλά γραφικός αλλά και κουραστικός.  Εδώ όμως υπάρχει και η οικονομική διάσταση του θέματος που πολλοί τη γνωρίζουν αλλά κανένας δε μιλάει. 

Τα μαθήματα αυτά των θρησκευτικών τα κάνουν χοτζάδες και ιμάμηδες και προφανώς δεν τα κάνουν δωρεάν.  Πληρώνονται για τη δουλειά τους αυτή και μάλιστα αρκετά καλά σε σχέση με τον μέσο Έλληνα εργαζόμενο που εργάζεται για 400 ευρώ το μήνα.  Φυσικά δεν είναι καθόλου παράλογο που οι εν λόγω χοτζάδες και ιμάμηδες αμοίβονται για την εργασία τους, ο κάθε εργαζόμενος πρέπει να πληρώνεται και μάλιστα όσο το δυνατόν καλύτερα.
Εδώ όμως μιλάμε για έναν, πολλές φορές και δυο εντελώς αφορολόγητους μισθούς, μιλάμε δηλαδή για μαύρο χρήμα κι αυτό διότι οι άνθρωποι αυτοί πληρώνονται από την Τουρκία με τη μεσολάβηση των παραγόντων του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής ενώ αρκετοί από τους ιμάμηδες ζητάνε χρήματα και από τους κατοίκους του οικισμού στο οποίο διδάσκουν θρησκευτικά χωρίς φυσικά να δίνουν καμία απόδειξη για τα λεφτά που εισπράττουν από τους γονείς των παιδιών.  Πληρώνονται δηλαδή από την Τουρκία, πληρώνονται και από τους κατοίκους του χωριού αλλά δε φαίνεται πουθενά ούτε ο ένας ούτε και ο άλλος μισθός τους. 

Προσέξτε, δεν πρόκειται για απλές υποψίες, όλα αυτά δεν είναι πράγματα που απλά περνάει από το μυαλό μας σαν σκέψη.  Υπάρχουν γεγονότα που τα επιβεβαιώνουν.  Καταρχήν εγώ ο ίδιος όντας κάτοικος ενός μικρού οικισμού τα περασμένα χρόνια, πλήρωνα τον ιμάμη του χωριού για να διδάσκει στα παιδιά μου θρησκευτικά, ενώ παράλληλα τον πλήρωνε και η Τουρκία και φυσικά ποτέ δεν έλαβα έστω μια απόδειξη για τα χρήματα που του έδινα. 

Επίσης, οι ίδιοι οι ψευτομουφτήδες της περιοχής, σε μια προσπάθεια να δείξουν ενδιαφέρον για τις οικονομικές δυσκολίες των μουσουλμάνων κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, τους παροτρύνουν συχνά να μη δίνουν χρήματα στον ιμάμη του χωριού τους διότι αυτός πληρώνεται από τη γειτονική μας χώρα.  Είναι κάτι που το έχουν ξεκαθαρίσει οι ίδιοι οι ψευτομουφτήδες. 

Αργότερα, όταν για επαγγελματικούς λόγους αναγκάστηκα να αφήσω το χωριό και να μετακομίσω στην πόλη, συνέχισα να στέλνω τα παιδιά μου σε ένα από αυτά τα φροντιστήρια θρησκευτικών που λειτουργούν μέσα στην πόλη της Ξάνθης κι όταν ρώτησα ποιο θα είναι το πόσο που θα πρέπει να πληρώνω, μου απάντησαν πως τα μαθήματα είναι δωρεάν γιατί ο χότζας πληρώνεται από τον μουφτή και φυσικά όταν λένε μουφτή δεν εννοούν τον νόμιμο αλλά τον ψευτομουφτή.  

Άλλωστε,  εδώ και πολλά χρόνια ο ψευτομουφτής είναι εκείνος που ας πούμε διορίζει ιμάμη στο κάθε τζαμί και στο κάθε χωριό. Εκείνος αποφασίζει σε ποιο τζαμί και σε ποιο οικισμό θα πάει ο κάθε χότζας και εκείνος συνεννοείται με τους κατοίκους του κάθε χωριού.  Εδώ βέβαια μπαίνει το εξής ερώτημα: Γιατί οι μουσουλμάνοι της περιοχής δέχονται χοτζάδες και ιμάμηδες που τους στέλνει ο μη νόμιμος Μουφτής;  Η απάντηση είναι απλή και ξεκάθαρη.  Γιατί πολύ απλά τον νόμιμο Μουφτή τον βλέπουν μόνο σε καμιά παρέλαση μιας και ο ίδιος έχει χάσει εντελώς την επαφή με την κοινωνία.  Δεν ασχολείται με τίποτα και δε βγαίνει καν από το γραφείο του ενώ ο ψευτομουφτής οργώνει καθημερινά όλα τα πομακοχώρια και βρίσκεται σε άμεση επαφή με τους εκεί κατοίκους. 

Κι όμως το σωστό θα ήταν χότζα και ιμάμη στο κάθε τζαμί να τοποθετεί ο νόμιμος Μουφτής, οι άνθρωποι αυτοί να πληρώνονται νόμιμα από το ελληνικό κράτος και φυσικά να φορολογούνται όπως όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι.  Μια κάπως πιο θετική όψη του ίδιου νομίσματος είναι πως ένα μέρος από τα αφορολόγητα λεφτά που λαμβάνουν οι ιμάμηδες το ξοδεύουν στην τοπική αγορά μιας και ζουν στη Θράκη.  Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι μόλις καταφέρουν και κάνουν ένα γερό κομπόδεμα, πάνε και αγοράζουν σπίτια και άλλα ακίνητα στην Τουρκία.

Με το κείμενο μου αυτό ασφαλώς δεν κάνω καμιά φοβερή αποκάλυψη, άλλωστε οι περισσότεροι και κυρίως οι αρμόδιοι τα γνωρίζουν όλα αυτά πολύ καλύτερα από μένα αλλά για λόγους που δε μπορώ να ξέρω, δεν αποφασίζουν να παρέμβουν και να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο ζήτημα. Ξέρετε για ποιους αρμόδιους μιλάω ε; Για εκείνους που δε δίστασαν να συλλάβουν τον καστανά που πουλούσε τα κάστανα χωρίς να κόβει αποδείξεις. 

Αυτή είναι η Ελλάδα της αξιοκρατίας, της ισονομίας, της Δημοκρατίας.
Σ’ αυτήν την Ελλάδα περιμένουμε να έρθουν καλύτερες μέρες.   
Τη στιγμή που ο μέσος Έλληνας έχει γονατίσει από την δυσβάσταχτη φορολογία των τελευταίων ετών, οι ιμάμηδες των ψευτομουφτήδων πλουτίζουν με έναν ή και δυο εντελώς αφορολόγητους μισθούς.

Πολλές φορές κατά το παρελθόν έχω αναφερθεί δημόσια στα ας πούμε άτυπα φροντιστήρια θρησκευτικών που λειτουργούν σε όλα σχεδόν τα χωριά της Θράκης με μουσουλμάνους κατοίκους αλλά και μέσα στις πόλεις. Είναι κάτι σαν τα κατηχητικά, λειτουργούν κατά τις απογευματινές ώρες κι εκεί τα μουσουλμανόπαιδα διδάσκονται το κοράνι και τα υπόλοιπα θρησκευτικά τους γενικότερα. 

Είναι βέβαια κοινό μυστικό πως πέρα από τα θρησκευτικά που όντως τα διδάσκονται τα παιδιά, στα άτυπα αυτά φροντιστήρια γίνεται μια πολύ καλή πλύση εγκεφάλου των μικρών μαθητών και ουσιαστικά από εκεί μέσα ξεκινά η διαδικασία για τον εκτουρκισμό τους. Επίσης πολλές φορές έχω επισημάνει πως κανείς δεν εγγυάται για την καταλληλότητα και για την ασφάλεια των χώρων αυτών στους οποίους γίνονται τα προαναφερόμενα μαθήματα θρησκευτικών σε παιδιά ηλικίας κάτω των 12 ετών. 

Όλα αυτά όμως είναι θέματα που τα έχω θίξει κατά το παρελθόν και δε χρειάζεται να τα επαναλάβω με τον κίνδυνο να γίνω όχι απλά γραφικός αλλά και κουραστικός. Εδώ όμως υπάρχει και η οικονομική διάσταση του θέματος που πολλοί τη γνωρίζουν αλλά κανένας δε μιλάει. 

Τα μαθήματα αυτά των θρησκευτικών τα κάνουν χοτζάδες και ιμάμηδες και προφανώς δεν τα κάνουν δωρεάν. Πληρώνονται για τη δουλειά τους αυτή και μάλιστα αρκετά καλά σε σχέση με τον μέσο Έλληνα εργαζόμενο που εργάζεται για 400 ευρώ το μήνα. Φυσικά δεν είναι καθόλου παράλογο που οι εν λόγω χοτζάδες και ιμάμηδες αμείβονται για την εργασία τους, ο κάθε εργαζόμενος πρέπει να πληρώνεται και μάλιστα όσο το δυνατόν καλύτερα.

Εδώ όμως μιλάμε για έναν, πολλές φορές και δυο εντελώς αφορολόγητους μισθούς, μιλάμε δηλαδή για μαύρο χρήμα κι αυτό διότι οι άνθρωποι αυτοί πληρώνονται από την Τουρκία με τη μεσολάβηση των παραγόντων του Τουρκικού Προξενείου της Κομοτηνής ενώ αρκετοί από τους ιμάμηδες ζητάνε χρήματα και από τους κατοίκους του οικισμού στο οποίο διδάσκουν θρησκευτικά χωρίς φυσικά να δίνουν καμία απόδειξη για τα λεφτά που εισπράττουν από τους γονείς των παιδιών. Πληρώνονται δηλαδή από την Τουρκία, πληρώνονται και από τους κατοίκους του χωριού αλλά δε φαίνεται πουθενά ούτε ο ένας ούτε και ο άλλος μισθός τους. 

Προσέξτε, δεν πρόκειται για απλές υποψίες, όλα αυτά δεν είναι πράγματα που απλά περνάει από το μυαλό μας σαν σκέψη. Υπάρχουν γεγονότα που τα επιβεβαιώνουν. Καταρχήν εγώ ο ίδιος όντας κάτοικος ενός μικρού οικισμού τα περασμένα χρόνια, πλήρωνα τον ιμάμη του χωριού για να διδάσκει στα παιδιά μου θρησκευτικά ενώ παράλληλα τον πλήρωνε και η Τουρκία και φυσικά ποτέ δεν έλαβα έστω μια απόδειξη για τα χρήματα που του έδινα. 

Επίσης οι ίδιοι οι ψευτομουφτήδες της περιοχής, σε μια προσπάθεια να δείξουν ενδιαφέρον για τις οικονομικές δυσκολίες των μουσουλμάνων κατά την περίοδο της οικονομικής κρίσης, τους παροτρύνουν συχνά να μη δίνουν χρήματα στον ιμάμη του χωριού τους διότι αυτός πληρώνεται από τη γειτονική μας χώρα. Είναι κάτι που το έχουν ξεκαθαρίσει οι ίδιοι οι ψευτομουφτήδες. 

Αργότερα, όταν για επαγγελματικούς λόγους αναγκάστηκα να αφήσω το χωριό και να μετακομίσω στην πόλη, συνέχισα να στέλνω τα παιδιά μου σε ένα από αυτά τα φροντιστήρια θρησκευτικών που λειτουργούν μέσα στην πόλη της Ξάνθης κι όταν ρώτησα ποιο θα είναι το πόσο που θα πρέπει να πληρώνω, μου απάντησαν πως τα μαθήματα είναι δωρεάν γιατί ο χότζας πληρώνεται από τον μουφτή και φυσικά όταν λένε μουφτή δεν εννοούν τον νόμιμο αλλά τον ψευτομουφτή. 

Άλλωστε εδώ και πολλά χρόνια ο ψευτομνουφτής είναι εκείνος που ας πούμε διορίζει ιμάμη στο κάθε τζαμί και στο κάθε χωριό. Εκείνος αποφασίζει σε ποιο τζαμί και σε ποιο οικισμό θα πάει ο κάθε χότζας και εκείνος συνεννοείται με τους κατοίκους του κάθε χωριού. Εδώ βέβαια μπαίνει το εξής ερώτημα: Γιατί οι μουσουλμάνοι της περιοχής δέχονται χοτζάδες και ιμάμηδες που τους στέλνει ο μη νόμιμος Μουφτής; Η απάντηση είναι απλή και ξεκάθαρη. Γιατί πολύ απλά τον νόμιμο Μουφτή τον βλέπουν μόνο σε καμιά παρέλαση μιας και ο ίδιος έχει χάσει εντελώς την επαφή με την κοινωνία. Δεν ασχολείται με τίποτα και δε βγαίνει καν από το γραφείο του ενώ ο ψευτομουφτής οργώνει καθημερινά όλα τα πομακοχώρια και βρίσκεται σε άμεση επαφή με τους εκεί κατοίκους. 

Κι όμως το σωστό θα ήταν χότζα και ιμάμη στο κάθε τζαμί να τοποθετεί ο νόμιμος Μουφτής, οι άνθρωποι αυτοί να πληρώνονται νόμιμα από το ελληνικό κράτος και φυσικά να φορολογούνται όπως όλοι οι υπόλοιποι εργαζόμενοι. Μια κάπως πιο θετική όψη του ίδιου νομίσματος είναι πως ένα μέρος από τα αφορολόγητα λεφτά που λαμβάνουν οι ιμάμηδες το ξοδεύουν στην τοπική αγορά μιας και ζουν στη Θράκη. Δυστυχώς όμως οι περισσότεροι μόλις καταφέρουν και κάνουν ένα γερό κομπόδεμα, πάνε και αγοράζουν σπίτια και άλλα ακίνητα στην Τουρκία.

Με το κείμενο μου αυτό ασφαλώς δεν κάνω καμιά φοβερή αποκάλυψη, άλλωστε οι περισσότεροι και κυρίως οι αρμόδιοι τα γνωρίζουν όλα αυτά πολύ καλύτερα από μένα αλλά για λόγους που δε μπορώ να ξέρω, δεν αποφασίζουν να παρέμβουν και να ασχοληθούν με το συγκεκριμένο ζήτημα. Ξέρετε για ποιους αρμόδιους μιλάω ε; Για εκείνους που δε δίστασαν να συλλάβουν τον καστανά που πουλούσε τα κάστανα χωρίς να κόβει αποδείξεις. 

Αυτή είναι η Ελλάδα της αξιοκρατίας, της ισονομίας, της Δημοκρατίας.

Σ’ αυτήν την Ελλάδα περιμένουμε να έρθουν καλύτερες μέρες.   

Σεμπαϊδήν Καραχότζα



ΠΗΓΗ:  xanthinet.gr