ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΜΑΚΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΜΑΚΩΝ ΠΟΜΑΚΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ ΞΑΝΘΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΒΙΝΤΕΟ ΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ ΓΛΑΥΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΜΑΚΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΜΙΝΘΗ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΘΡΑΚΗ ΠΟΙΗΣΗ ΔΗΜΑΡΙΟ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΜΥΚΗ ΓΙΟΡΤΕΣ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΜΑΚΙΚΗΣ ΕΧΙΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΩΡΑΙΟΝ ΚΙΜΜΕΡΙΑ ΜΑΝΤΑΙΝΑ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΠΡΟΣΗΛΙΟ ΠΕΤΡΙΝΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΠΟΜΑΚΟΙ ΘΕΡΜΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΣΑΤΡΕΣ ΤΕΜΕΝΗ ΧΑΡΤΕΣ ΚΟΤΥΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΦΥΣΗ ΑΣΚΥΡΑ ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ ΜΟΥΦΤΕΙΑ ΠΑΧΝΗ ΛΙΒΑΔΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΑΛΜΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΡΟΔΟΠΗ ΚΑΛΟΤΥΧΟ ΛΕΞΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΝΕΡΟΜΥΛΟΙ ΓΟΡΓΟΝΑ ΚΕΧΡΟΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΑΙΜΟΝΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΕΘΙΜΑ ΙΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΙΣΛΑΜ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΚΟΤΙΝΟ ΚΥΚΝΟΣ ΜΕΔΟΥΣΑ ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΠΕΚΤΑΣΙΣΜΟΣ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΡΟΥΣΣΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΛΩΖΑΝΝΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑ MYKH ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΑ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ΕΡΑΝΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΚΑΡΔΑΜΟΣ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΜΑΚΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΚΟΤΑΝΗ ΛΙΒΑΣ ΜΕΛΙΒΟΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΠΟΡΤΑ ΡΕΥΜΑ ΡΟΜΑ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΓΛΑΥΚΗΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΧΛΟΗ ΑΙΩΡΑ ΑΚΡΑΙΟΣ ΑΛΙΚΟΧΩΡΙ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΒΑΚΟΥΦΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΑ ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΙΑΛΙΣΤΕΡΟ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΙ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΖΑΓΑΛΙΣΑ ΖΑΦΕΙΡΙΟ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΕΤΙΚΙΟ ΚΙΔΑΡΙΣ ΚΙΡΡΑ ΚΟΥΖΙΝΑ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΜΥΡΤΙΣΚΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΟΡΓΑΝΗ ΠΕΛΕΚΗΤΟ ΠΛΑΓΙΑ ΠΡΙΟΝΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ Πάχνη ΡΥΜΗ ΣΕΛΕΡΟ ΣΙΔΗΡΟΧΩΡΙ ΣΙΡΟΚΟ ΣΜΙΓΑΔΑ ΣΟΥΝΙΟ ΣΩΣΤΗΣ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΕΜΕΝΟΣ ΥΔΡΟΧΩΡΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΧΡΥΣΟ

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2018

ΠΕΙΤΕ ΟΧΙ ΣΤΑ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ



Μην κάνετε αυτό το κακό στα παιδιά σας. 
Πείτε όχι στο μειονοτικό σχολείο

  
Γράφει ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Μπορεί εκπαιδευτικοί και μαθητές να βρίσκονται στη μέση των καλοκαιρινών τους διακοπών ωστόσο σε έναν μήνα και κάτι θα αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση για την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς από την οποία όπως κάθε χρόνο, γονείς και δάσκαλοι περιμένουν το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για τα παιδιά.

Μόνο που αυτό το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σίγουρα δε μπορεί να έρθει μέσα από τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία και τους λόγους που αυτό δε μπορεί να συμβεί τους έχω εξηγήσει δεκάδες φορές σε παλαιότερα άρθρα μου για το συγκεκριμένο ζήτημα. 

Ως γονιός έχω την εμπειρία της φοίτησης των παιδιών μου σε ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο της πόλης κι άρα ξέρω από πρώτο χέρι την τεράστια διαφορά ανάμεσα στο μειονοτικό και στο ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο. 

Βέβαια το γεγονός ότι ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία δεν υπάρχουν στα πομακοχώρια της Ξάνθης οδηγεί τους περισσότερους γονείς στη σκέψη πως το μειονοτικό σχολείο που λειτουργεί στο χωριό τους αποτελεί μονόδρομο για τα παιδιά τους. 

Τεράστιο λάθος. Μπορεί στα πομακοχώρια να μη λειτουργούν ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία αλλά υπάρχουν και τα γνωστά μαθητικά δρομολόγια στα οποία έχουν δικαίωμα όλοι οι γονείς της ορεινής Ξάνθης. 

Με λίγα λόγια, δε χρειάζεται να μετακομίσει κάποιος στην πόλη της Ξάνθης για να γράψει το παιδί του σε ένα ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο κι ούτε φυσικά χρειάζεται να το μεταφέρει ο ίδιος με δικό του όχημα σε καθημερινή βάση από το χωριό στο σχολείο της πόλης. Αυτό είναι υποχρεωμένη να το αναλάβει η ελληνική πολιτεία αφού ως τώρα δε φρόντισε να ιδρύσει ελληνόφωνα δημοτικά στα πομακοχώρια.

Κανένας δε μπορεί να σας αρνηθεί τα μαθητικά δρομολόγια κι αν το κάνει κάποιος, θα έχει παρανομήσει και θα έχετε κάθε δικαίωμα να τον καταγγείλετε στις αρμόδιες αρχές. 

Θα το εξηγήσω με όσο το δυνατόν πιο απλά λόγια ώστε να γίνει κατανοητό απ’ όλους διότι μάλλον εσκεμμένα δεν υπάρχει η σωστή πληροφόρηση. 

Αν κάποιοι γονείς ζητήσουν τη μεταφορά των παιδιών τους με μαθητικά δρομολόγια (λεωφορείο, ταξί) από το χωριό σε μειονοτικό σχολείο της πόλης, το αίτημα τους αυτό ασφαλώς δε μπορεί να γίνει δεκτό διότι το σχολείο που ζητάνε στην πόλη υπάρχει και στο χωριό τους. 

Αν όμως κάποιος ζητήσει τη δωρεάν μεταφορά του παιδιού του από το πομακοχώρι σε ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο της πόλης, ένα σχολείο δηλαδή που δεν υπάρχει στο χωριό του αλλά μόνο στην πόλη, τότε οι αρμόδιες υπηρεσίες είναι υποχρεωμένες να κάνουν δεκτό το αίτημα του αυτό. 

Κι αν σας πουν πως το παιδί σας δε μπορεί να πάει σε σχολείο της πόλης επειδή σχολείο υπάρχει και στο χωριό σας, να ξέρετε ότι σας λένε ψέματα και η απάντηση που πρέπει να τους δώσετε είναι πως το ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο που ζητάτε στην πόλη δεν υπάρχει στο χωριό σας. 

Τόσο απλά είναι τα πράγματα, μην πέφτετε στην παγίδα τους. Δε μπορούν, δεν έχουν το δικαίωμα να μη δεχτούν παιδιά από τα πομακοχώρια της ορεινής Ξάνθης σε ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία της πόλης. 

Για τις σχετικές λεπτομέρειες μπορείτε να απευθυνθείτε στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης.



Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

Αντιφάσεις της Μειονοτικής Εκπαίδευσης


Αναδημοσιεύουμε δύο άρθρα του Σεμπαϊδήν Καραχότζα σχετικά με το διωγμό που υπέστη ο αδελφός του o Ριτβάν Καραχότζα με την  οριστική παύση από τα καθήκοντα του, με την υπ’ αριθμό 10/24-04-2018 απόφαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης.

ΕΠΑΘ: Όταν σου ζητάνε να διδάξεις κάτι που δεν έχεις διδαχθεί

Γράφει ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα
ΠΗΓΗ: xanthinet

Με αφορμή την καταγγελία ενός ανθρώπου που καλείται να διδάξει κάτι που ο ίδιος δε διδάχθηκε και αναφέρομαι στην καταγγελία του Ριτβάν Καραχότζα, ο οποίος πρόσφατα απολύθηκε από τη δουλειά του επειδή δήλωσε αδυναμία να διδάξει την τουρκική γλώσσα διότι δεν τη γνωρίζει, θα μου επιτρέψετε να αναφέρω και την προσωπική μου άποψη – θέση για την πρώην ΕΠΑΘ (Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία). 

Φυσικά φοιτητής της συγκεκριμένης σχολής δεν υπήρξα ποτέ παρόλο που την εποχή εκείνη ήταν ο πλέον εύκολος δρόμος για να πάρει κανείς ένα πτυχίο χωρίς να δυσκολευτεί. Έζησα όμως για αρκετά χρόνια στις φοιτητικές εστίες Θεσσαλονίκης μαζί με παιδιά από Ξάνθη και Κομοτηνή που σπούδαζαν στην ΕΠΑΘ και είμαι σε θέση να γνωρίζω αρκετά πράγματα ως προς τη σχολή αυτή. 

Δε θα σταθώ ιδιαίτερα στα υπόλοιπα μαθήματα τα οποία ήταν κυριολεκτικά της πλάκας, μαθήματα γυμνασίου και λυκείου αλλά στη διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας την οποία καλούνται να διδάξουν σε μειονοτικά σχολεία της Θράκης όσοι αποφοίτησαν από την ΕΠΑΘ. Απ’ όσο μου έλεγαν τότε οι φοιτητές της εν λόγω σχολής, το εβδομαδιαίο πρόγραμμα περιελάμβανε μια ή δυο ώρες (δε θυμάμαι ακριβώς αλλά σίγουρα όχι παραπάνω) μάθημα τουρκικής γλώσσας. 

Οι άνθρωποι αυτοί λοιπόν έπρεπε σε αυτές τις ελάχιστες ώρες μαθημάτων τουρκικής γλώσσας να μάθουν τόσο καλά τουρκικά ώστε στη συνέχεια να μπορούν να τα διδάξουν ως δάσκαλοι σε κάποιο μειονοτικό σχολείο. Αυτό βέβαια δεν αποτελούσε μεγάλο πρόβλημα για τους φοιτητές εκείνους που μέσα στο σπίτι και την οικογένεια μιλούσαν τουρκικά αφού τη γλώσσα αυτή την ήξεραν ήδη και δεν περίμεναν να τη μάθουν μέσα στην ΕΠΑΘ. Για τους πομακόφωνους φοιτητές που προέρχονταν από την Ξάνθη ήταν τεράστιο πρόβλημα αφού στο σπίτι μιλούσαν από κούνια μόνο την πομάκικη γλώσσα. 

Getirin darvá ( φέρτε ξύλα) είχε πει πριν χρόνια στους μαθητές του ένας Ξανθιώτης, ο οποίος πήρε πτυχίο από την ΕΠΑΘ και δίδασκε σε μειονοτικό σχολείο. Όντας Πομάκος ο ίδιος δεν ήξερε πως στα τουρκικά τα ξύλα λέγονται ODUN ενώ το darvá που είπε ο ίδιος τα ξύλα στην πομάκικη γλώσσα. Αυτό για να καταλάβετε πόσο καλά διδάσκονταν η τουρκική γλώσσα μέσα στην ΕΠΑΘ. 

Όταν όμως ένας άνθρωπος απευθυνόμενος στους προϊσταμένους του δήλωσε πως δε μπορεί να διδάξει τουρκικά διότι ο ίδιος δεν τα διδάχθηκε κι άρα δεν τα γνωρίζει και ζήτησε να τον διορίσουν σε κάποια διοικητική θέση ώστε να μπορεί αν προσφέρει, τον απέλυσαν. Ειλικρινά, πιστεύετε πως αυτά συμβαίνουν όχι σε κάποια άλλη σοβαρή αλλά ακόμα και σε κάποια τριτοκοσμική χώρα; Υπάρχει χώρα στον κόσμο εκτός από την Ελλάδα όπου σου ζητάνε να διδάξεις κάτι που δεν έχεις διδαχθεί;

Κι όμως, στην μεγάλη, τη δημοκρατική, την ευρωπαϊκή Ελλάδα συμβαίνει ακόμα κι αυτό.
Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ

Σεμπαϊδήν Καραχότζα
ΠΗΓΗ: xanthinet



Ριτβάν Καραχότζα: Πλαστά τα πτυχία της ΕΠΑΘ – Δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές γνώσεις των κατόχων τους


ΠΗΓΗ: xanthinet

Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Σε επίσημη καταγγελία αναφορικά με τη χορήγηση «πλαστών» πτυχίων από την ΕΠΑΘ (Ειδική Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης) προχώρησε ο γνωστός για την ενασχόληση του με την καταγραφή της Πομάκικης γλώσσας Ριτβάν Καραχότζα υπονοώντας πως από τη στιγμή που οι απόφοιτοι της συγκεκριμένης σχολής καλούνται να καλύψουν το τουρκόφωνα πρόγραμμα των μειονοτικών σχολείων της Θράκης χωρίς ωστόσο στην ίδια την ΕΠΑΘ να έχουν μάθει καλά την τουρκική γλώσσα, τα πτυχία αυτά είναι πλαστά. Επειδή ως μέσο γνωρίζουμε πολύ καλά και την ΕΠΑΘ αλλά και τις δυνατότητες των αποφοίτων της ως προς τη γνώση της τουρκικής γλώσσας την οποία καλούνται αν διδάξουν, μπορούμε με απόλυτη βεβαιότητα να συνυπογράψουμε τους παραπάνω ισχυρισμούς του κυρίου Καραχότζα αφού πράγματι μέσα στην ΕΠΑΘ κανένας δεν έμαθε τουρκικά κι όσοι από τους αποφοίτους της τα γνωρίζουν είναι επειδή τα έμαθαν στο σπίτι και στο οικογενειακό τους περιβάλλον και όχι στην ΕΠΑΘ. 

Θυμίζουμε πως ο Ριτβάν Καραχότζα έχει τελειώσει την ΕΠΑΘ αλλά μη γνωρίζοντας την τουρκική γλώσσα η οποία άλλωστε δεν είναι η μητρική του, δήλωσε αδυναμία ανταπόκρισης στα καθήκοντα που του ανέθεσαν με βάση το συγκεκριμένο πτυχίο με αποτέλεσμα να απολυθεί. Μάλιστα ο ίδιος ζήτησε από τις αρμόδιες αρχές πιστοποιητικό γνώσης τουρκικής γλώσσας την οποία όπως αναφέρει στην καταγγελία του την αρνήθηκαν, κάτι πολύ φυσιολογικό αφού όπως αναφέρουμε και παραπάνω, στην ΕΠΑΘ κανένας δεν έμαθε τουρκικά.

Ακολουθεί ολόκληρη η καταγγελία:

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Του
Καρα – Χότζα Ριτβάν
Προσήλιο Δήμου Μύκης
Ξάνθη, Τ.Κ. 671 00
Τηλ.: 2541065709
Ε-mail: ritvank@gmail.com

ΠΡΟΣ
Εισαγγελία Πρωτοδικών Ξάνθης
Μιχ. Βόγδου 1
Ξάνθη, Τ.Κ. 671 32

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
1) Υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας
Και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
Γραφείο Υπουργού
Λεωφ. Μεσογείων 96
ΑΘΗΝΑ, Τ.Κ. 115 27

2) Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας & Θρησκευμάτων
Γραφείο Υπουργού
Ανδρέα Παπανδρέου 37
ΜΑΡΟΥΣΙ, Τ.Κ. 151 80

Θέμα: «Χορήγηση πλαστού πτυχίου από την πρώην Ε.Π.Α.Θ.»

Από τον μήνα Οκτώβριο του έτους 1994 συμπεριλαμβάνομαι στου “πτυχιούχους” της πρώην Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης με το υπ’ αριθμό 5/2 παρανόμως και “δολίως” χορηγηθέν πλαστό πτυχίο της εν λόγω σχολής, βάσει του οποίου διορίστηκα στο ελληνικό Δημόσιο (Φ.Ε.Κ. 1016 τ. Γ’/31-10-2008) ως δάσκαλος του τουρκόγλωσσου ωρολογίου προγράμματος που έχει επιβληθεί σε όλα τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάνης και του Διεθνούς Δικαίου.

Το βάσιμο της καταγγελίας καταδεικνύεται τόσο από την ωμή παραδοχή του Διευθυντής της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης, κ. Μάρκου Αναστασίου, στον καταγγέλλοντα προσωπικά για τη γλωσσική ανεπάρκεια διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας από τους αποφοίτους της Ε.Π.Α.Θ., όταν του εδηλώθη και γραπτώς ότι αδυνατεί να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του εξαιτίας αυτής, απαντώντας χαρακτηριστικά πως είναι ενήμερος για το πρόβλημα και πως ούτε οι “άλλοι” γνωρίζουν Τουρκικά, όσο και από την άρνηση του Υπουργείου Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων να χορηγήσει πιστοποιητικό γλωσσομάθειας για την τουρκική γλώσσα στον καταγγέλλοντα μετά από αίτηση του, επιβεβαιώνοντας με τον πλέον επίσημο και αδιαμφισβήτητο τρόπο την πλαστότητα του πτυχίου.

Κατόπιν τούτων και μετά την οριστική παύση μου από τα καθήκοντα μου με την υπ’ αριθμό 10/24-04-2018 απόφαση του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης, ακριβώς εξαιτίας αυτής της αδυναμίας μου να ανταποκριθώ στα καθήκοντα μου, υφιστάμενος ανεπανόρθωτη ηθική, επαγγελματική και οικονομική βλάβη, σας παρακαλώ να προβείτε σε ενδελεχή διερεύνηση την υπόθεσης και απόδοση ευθυνών στους υπαίτιους των παράνομων αυτών πράξεων.

Επισυνάπτονται:

1) Φωτοαντίγραφο της υπ’ αριθμό 10/24-04-2018 απόφασης του Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου της Περιφερειακής Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας & Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας & Θράκης.
2) Φωτοαντίγραφο της υπ’ αριθμό 7017/31-08-2015 δήλωσης - αναφοράς μου σχετικά με την αδυναμία ανάληψης καθηκόντων.
3) Φωτοαντίγραφο της υπ’ αριθμό 3331/29-05-2017 αίτηση μου για χορήγηση πιστοποιητικού γλωσσομάθειας.
4) Φωτοαντίγραφο του υπ’ αριθμό 107357/Ν1/27-06-2017 εγγράφου του ΥΠ.Π.Ε.Θ.
5) Φωτοαντίγραφο του υπ’ αριθμό 5/2 (Οκτώβριος 1994) πλαστού πτυχίου της Ε.Π.Α.Θ.
6) Φωτοαντίγραφο του υπ’ αριθμό ΑΗ 411793/28.2.2009/Α.Τ. Εχίνου Ξάνθης Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας που βρίσκεται στην κατοχή μου.

Ξάνθη, 24 Μαΐου 2018

Με εκτίμηση

Ο καταγγέλλων

Καρα – Χότζα Ριτβάν

ΑΙΤΗΣΗ
Του
Καρα – Χότζα Ριτβάν
του Γιουσούφ και της Φατμέ δασκάλου, αποφοίτου της Ε.Π.Α.Θ., κλάδου ΠΕ73,
Οργανική θέση: 4/θ Μ/κό Σχολείο Δημαρίου του Δ. Μύκης Ν. Ξάνθης,
Αριθμός Μητρώου: 620255,
Φ.Ε.Κ. Διορισμού: 1016/31-10-2008 τ. Γ’, Α.Φ.Μ. 073693413,
Α.Δ.Τ. Α-Η411793/28.2.2009/Α.Τ. Εχίνου Ξάνθης
Προσήλιο, 67100 Ξάνθη
Τηλ.: 6974815700
E-mail: ritvank@gmail.com

Θέμα: «Χορήγηση πιστοποιητικού γλωσσομάθειας – γνώσης της Τουρκικής».
Ξάνθη, 29 Μαΐου 2017

ΠΡΟΣ
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ, ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ
ΤΜΗΜΑ Γ’
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΛΩΣΣΟΜΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ
ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ
ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ 37
ΜΑΡΟΥΣΙ, Τ.Κ. 15180

(Δια της Δ/νσης Α/θμιας Εκπ/σης Ξάνθης)

Σας παρακαλώ να μου χορηγήσετε πιστοποιητικό γλωσσομάθειας Τουρκικών, όπου εκτός των άλλων θα φαίνεται και το επίπεδο γνώσης της συγκεκριμένης γλώσσας, και το οποίο θα μπορώ να χρησιμοποιώ ως αποδεικτικό στοιχείο για κάθε νόμιμη χρήση είτε στην ημεδαπή είτε στην αλλοδαπή.

Επισυνάπτονται:
1) Φωτοαντίγραφο του με αριθμό 5/2 του μηνός Οκτωβρίου του έτους Χίλια Εννιακόσια Ενενήντα Τέσσερα πτυχίου της Ειδικής Παιδαγωγικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης που βρίσκεται στην κατοχή μου.
2) Φωτοαντίγραφο του με αριθμό πρωτ. 109/19-6-1991 Απολυτηρίου Τίτλου του Ιεροσπουδαστηρίου Εχίνου που βρίσκεται στην κατοχή μου.
3) Φωτοαντίγραφο των δύο όψεων του με αριθμό AH 411793 Δελτίου Αστυνομικής Ταυτότητας. 

Ο Αιτών

Καρα – Χότζα Ριτβάν

Ο Άγγελος Συρίγος για τη μη καλή γνώση τουρκικής γλώσσας από εκείνους που καλούνται να διδάξουν τουρκικά στα μειονοτικά σχολεία:

«Αποψηφιοποίηση» ενός αποσπάσματος από μια ομιλία (βίντεο) του κ. Συρίγου Άγγελου, αναπληρωτή καθηγητή Διεθνούς Δικαίου του Πάντειου Πανεπιστημίου, στις 17/12/2012 σε μια εκδήλωση στην Αθήνα με θέμα «ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΟΜΑΚΩΝ».
Δείτε το βίντεο στη διεύθυνση:

[…] Εκεί αρχίζουμε να μιλάμε για τους Πομάκους. Ξαφνικά όλοι γίνονται Πομάκοι στην κοινή γνώμη, αλλά το ελληνικό κράτος έχει προβλήματα. Πρόβλημα πρώτο... (εκ)δίδεται, είχα την επιμέλεια, αλλά ο συγγραφέας ήταν ο αδερφός του Σεμπαϊντήν, ο Ριτβάν, …εεε…, το οποίο εκδόθηκε από τον ελληνικό στρατό, το Δ' Σώμα Στρατού.

Κακώς εκδόθηκε από Δ' Σώμα Στρατού, αλλά δεν υπήρχε κανένας άλλος να το εκδώσει… και το οποίο δημιούργησε κρίση στις σχέσεις Ελλάδας - Βουλγαρίας, διότι έρχεται ο Βούλγαρος Υπουργός Εξωτερικών, βρίσκει τον τότε Έλληνα Υφυπουργό Εξωτερικών, τον Ρωμαίο, και του λέει «Μη βγάζετε βιβλία για τους Πομάκους, διότι θα μας δημιουργήσετε εμάς πρόβλημα, ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΙ». Και ο Ρωμαίος στέλνει μία απανταχούσα και λέει «Μη ξαναβγεί τίποτα για τους Πομάκους, τελείωσε».

Περνάνε τα χρόνια, περνά και η ώρα μου... θα μου δώσετε ένα λεπτό ακόμη... εεε…, περνάνε τα χρόνια... το ελληνικό κράτος επισήμως αποδέχεται την ύπαρξη τριών εθνοτικών ομάδων... λέει «αποδεκτό το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού, μπορείς να λες ότι είσαι Τούρκος, Πομάκος ή Τσιγγάνος»... συγγνώμη «μπορείς να λες ότι είσαι Τουρκογενής», λάθος κατά τη γνώμη μου, διότι «Τουρκογενής» σημαίνει ότι ξέρεις ότι ο άλλος έχει καταγωγή τουρκική... το θέμα της... του αυτοπροσδιορισμού είναι καθαρό θέμα συνειδήσεως... και αν κάποιος αισθάνεται Τούρκος, είναι Τούρκος, τελείωσε... εεε... το ελληνικό κράτος στα χαρτιά μιλάει για τρεις εθνοτικές ομάδες, στην πράξη εξακολουθεί να επιβάλλει στους Πομάκους τη διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας.

Κι εδώ έρχομαι σ' ένα μικρό κολπάκι που κάνει το ελληνικό κράτος. Τους διδάσκει Τουρκικά στα σχολεία; Η απάντηση είναι «ΟΧΙ». Ξέρετε για ποιο λόγο; Διότι οι διδάσκαλοι των σχολείων είναι απόφοιτοι της ΕΙΔΙΚΗΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. Στα πομακικά χωριά στέλνονται Πομάκοι δάσκαλοι, οι οποίοι ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ. Οπότε δεν διδάσκουν στα παιδιά ούτε ΚΑΛΑ ΤΟΥΡΚΙΚΑ, ΓΙΑΤΙ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΤΑ ΞΕΡΟΥΝ, οπότε το ελληνικό κράτος είναι ικανοποιημένο μ' αυτή τη μεσοβέζικη κατάσταση. Ναι μεν εκτουρκίζω τους Πομάκους κατ' όνομα, δηλαδή τους διδάσκω Τουρκικά, τους βάζω να διδάσκονται Τουρκικά, αλλά στην πράξη δεν τους πολυεκτουρκίζω, ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ «ΣΤΡΑΒΟΙ».
Οι Έλληνες δάσκαλοι που πηγαίνουνε, για πάρα πολλά χρόνια το θεωρούν ως πάρεργο αυτό το οποίο κάνουνε ή δεν ασχολούνται συστηματικά γι' αυτό το πράγμα. Όταν ανοίγουνε δρόμοι και μπορεί να υπάρξει έλεγχος τί γίνεται στην ορεινή περιοχή, τότε αρχίζει κάπως το πράγμα να δένει περισσότερο, αλλά εξακολουθεί σε μια περιοχή - αναφέρομαι στην Ξάνθη - εβδομήντα περίπου χιλιομέτρων να μην υπάρχει ούτε ένα ελληνικό δημόσιο σχολείο. Από την πόλη της Ξάνθης μέχρι το Δημάριο... και μέχρι πέρα τη... Μέδουσα κι όλα εκείνα τα μέρη. Είναι μια τεράστια περιοχή, όπου αν κάποιος θέλει να στείλει το παιδί του σε δημοτικό σχολείο, πρέπει να το στείλει στην πόλη της Ξάνθης, δίνοντας ψευδή διεύθυνση βεβαίως. […]

Σεμπαϊδήν Καραχότζα

ΠΗΓΗ:  xanthinet


Τα έγγραφα σχετικά με την παύση του Ριτβάν Καραχότζα από τα καθήκοντά του 
είναι δημοσιευμένα στο ιστολόγιο του Πομάκου λεξικογράφου 
στην ηλεκτρονική διεύθυνση:


Για το λεξικογραφικό έργο 
του Ριτβάν Καραχότζα βλ.


Για το Νέο Μορφολογικό Λεξικό Λεξικό της Πομακικής 
του Ριτβάν Καραχότζα βλ.

Κυριακή, 8 Ιουλίου 2018

Ο Άγιος Παΐσιος στα Πομακοχώρια




ΠΗΓΗ: 

Θαυμαστά στιγμιότυπα 
από τη δεύτερη περιοδεία του Αγίου Παϊσίου 
στα Πομακοχώρια


Τον Μάιο του 1989 ο Πατήρ Παΐσιος έκανε μία δεύτερη -μεγαλύτερη αυτήν την φορά- περιοδεία στα Πομακοχώρια της Θράκης. Τον πήγε με το αυτοκίνητό του ένας γνωστός του νέος και, όταν έφθασαν εκεί, πήραν μαζί τους και δύο Πομάκους που είχαν γίνει Χριστιανοί και επισκεπτόταν συχνά τον Γέροντα.
Ζήτησαν την ευλογία του Μητροπολίτου, και έπειτα ξεκίνησαν την περιοδεία. Η καλωσύνη του Πατρός Παϊσίου «μίλησε» στις καρδιές των απλών αυτών ανθρώπων. Και, επειδή είχαν ακούσει ότι ο νονός του ήταν Άγιος και ότι στην πατρίδα του, τα Φάρασα, έκανε πολλά θαύματα και στους Μουσουλμάνους, όλοι ήθελαν να τον δουν και τον καλούσαν στα σπίτια τους.

Όσοι μάλιστα ήταν από άλλα χωριά, τον παρακαλούσαν να επισκεφθή και το δικό τους. Σε κάθε σπίτι που πήγαινε μαζεύονταν και όλοι οι γείτονες -αλλού τριάντα, αλλού πενήντα Μουσουλμάνοι-, για να ακούσουν κάτι από το στόμα του. Τους έλεγε περίπου τα εξής:
– Ο Θεός μας αγαπά όλους. Και εσείς είστε παιδιά του Θεού. Ένας Μουσουλμάνος που θα γίνει Χριστιανός μπορεί να σωθή πιο εύκολα από έναν που ήταν Χριστιανός από μικρός, γιατί ο Μουσουλμάνος δεν ξέρει τίποτε και έρχεται στην Ορθοδοξία και τα μαθαίνει όλα από την αρχή, και γίνεται καλύτερος. Εσείς, εάν ομολογήσετε τον Χριστό, θα είστε σε καλύτερη θέση από εμάς, γιατί εμείς τα ξέρουμε όλα και δυστυχώς δεν τα εφαρμόζουμε.

Καθώς περπατούσε στα δρομάκια των χωριών, ο κόσμος μαζευόταν γύρω του, κι εκείνος τους κοίταζε με βλέμμα σπλαχνικό, μοίραζε καραμέλες στα παιδάκια και συζητούσε με όλους.
Μία Μουσουλμάνα, που είχε αποφασίσει να βαπτισθή Χριστιανή, τον πλησίασε και τον ρώτησε:
– Εγώ δεν ξέρω τίποτα. Τι να λέω στην προσευχή μου;
– Τι ξέρεις να λες; την ρώτησε.
– Ξέρω να λέω «Κύριε ελέησον», απάντησε η γυναίκα.
– Αυτό να λες συνέχεια, την συμβούλεψε ο Όσιος.

Πήγαν και στο σπίτι μιας δαιμονισμένης Μουσουλμάνας που, μόλις είδε τον Γέροντα, τον πλησίασε και με ύφος υπεροπτικό του είπε:
– Έχω δαιμόνια εγώ.
– Καλά, καλά, της είπε ο Όσιος και μπήκε μαζί της στο σπίτι, παίρνοντας και έναν από τους Πομάκους συνοδούς του.
– Θέλεις να γίνης καλά; την ρώτησε.
– Ναι, απάντησε η γυναίκα.

Έβγαλε τότε τον ξύλινο Σταυρό του και, ψιθυρίζοντας την ευχή, πήγε να τον ακουμπήση στο μέτωπό της. Εκείνη τινάχθηκε απότομα και έσπρωξε τον Όσιο με δύναμη.
– Το ταγκαλάκι είναι πολύ δυνατό, είπε εκείνος στον Πομάκο, πρέπει να την συγκρατήσουμε».
Κατάφεραν να την ακινητοποιήσουν, και ο Όσιος την σταύρωσε δύο φορές στο μέτωπο. Τότε η γυναίκα έπεσε κάτω και άρχισε να φωνάζη:

– Φύγετε, δεν σας θέλω!
Από το στόμα της έβγαιναν αφροί και αφόρητη δυσωδία. Ο Πομάκος φοβήθηκε, αλλά ο Όσιος τον καθησύχασε:
– Βγαίνει, μη φοβάσαι. Πες της να τον διώξη.
Μόλις εκείνη είπε:
– Φύγε, σατανά!, ο Όσιος ακούμπησε για τρίτη φορά τον Σταυρό στο μέτωπό της. Τότε είδαν ένα δαιμόνιο να φεύγη σαν μαύρος σκύλος και να αφήνη την γυναίκα λιπόθυμη. Μόλις συνήλθε, τους είπε:
– Δεν έχω μέσα μου το βάρος που είχα, αλλά καίγομαι. Μια φωτιά βγήκε από μέσα μου και με έκαψε.
Έπειτα η γυναίκα στράφηκε στον Πομάκο και τον ρώτησε στην γλώσσα της:
– Πόσα χρήματα θα πληρώσω στον παπά; Πήγαινα σε μάγους και χοτζάδες, και μου έπαιρναν πεντακόσιες χιλιάδες δραχμές. Τώρα πόσα θα δώσω; Εκατόν πενήντα χιλιάδες έχω. Φθάνουν;
– Ο Πατήρ Παΐσιος κατάλαβε τι έλεγε και είπε:
– Πες της να δώση μία ευχή στον καλόγερο, να τον δεχθή ο Θεός σε μία ακρούλα στον Παράδεισο.
– Δεν θέλει χρήματα, είπε ο Πομάκος στην γυναίκα. Μόνον να του πης να έχη καλόν Παράδεισο.

Όταν βγήκαν στην αυλή, όλοι έμειναν έκπληκτοι βλέποντας την γυναίκα τόσο αλλαγμένη. Το πρόσωπό της δεν ήταν πλέον αγριεμένο αλλά ήρεμο. Κοίταζε τον Πατέρα Παΐσιο με ευγνωμοσύνη και τον ρωτούσε:
– Τι να κάνω τώρα; Τι να κάνω;
– Να διαβάζης το Ευαγγέλιο, της είπε, και να μην κοιτάζης φλιτζάνια, ούτε να λες τη μοίρα. Να προσπαθής να δουλεύης όσο περισσότερο μπορείς. Με την εργασία θα ξεκόψης από αυτά. Άμα δεν δουλεύης και αρχίσεις πάλι τα ίδια, θα το ξαναπάθης.
Στους συνοδούς του όμως ο Όσιος είπε:
– Αν δεν βάλη τον Σταυρό επάνω της (δηλαδή αν δεν βαπτισθη), δεν πρόκειται να γίνη καλά.
[…]

Στην επιστροφή ο συνοδός του τον ρώτησε:
– Γέροντα, οι Πομάκοι είναι τόσα χρόνια στην Ελλάδα γιατί δεν γίνονται Χριστιανοί;
– Εμείς φταίμε που δεν γίνονται Χριστιανοί, απάντησε ο Όσιος κουνώντας λυπημένος το κεφάλι. Οι πρώτοι Χριστιανοί ζύμωσαν όλο τον κόσμο. Εμείς οι σημερινοί δεν μπορούμε τίποτε να κάνουμε. Νερόβραστοι είμαστε.

Αποσπάσματα από το βιβλίο ο «Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης», έκδοση του Ιερού Ησυχαστηρίου » Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Βασιλικά Θεσσαλονίκης.



Σάββατο, 23 Ιουνίου 2018

Ο κρυμμένος θησαυρός της μουσικής των Πομάκων



Τα τραγούδια των Πομάκων της Θράκης
στο αρχείο του Πέτρου Θεοχαρίδη

του Νικολάου Θ. Κόκκα

Μία νέα έκδοση του Πολιτιστικού Συλλόγου Πομάκων Ν. Ξάνθης έρχεται να αποκαλύψει έναν κρυμμένο μουσικό θησαυρό από την οροσειρά της Ροδόπης. Πρόκειται για το βιβλίο του Πέτρου Θεοχαρίδη με τίτλο: «Ανέκδοτες ηχογραφήσεις στα πομακοχώρια της Θράκης. Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζονται 117 δημοτικά τραγούδια των Πομάκων της ορεινής Ξάνθης,   όπως ηχογραφήθηκαν το 1968 από το δάσκαλο Πέτρο Θεοχαρίδη.  Παρουσιάζονται επίσης  δέκα θρησκευτικοί ύμνοι της ισλαμικής θρησκείας που ηχογράφησε ο Π. Θεοχαρίδης. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχουν οι μουσικές μεταγραφές ορισμένων τραγουδιών και τα κείμενα 21 τραγουδιών που είχε καταγράψει ο Π. Θεοχαρίδης αλλά δεν τα είχε ηχογραφήσει. Παρατίθενται επίσης πίνακας κυρίων ονομάτων, κατάλογος εθνονύμων, πίνακας γεωγραφικών θέσεων, ευρετήριο λεξιλογίου, θεματική ταξινόμηση αλλά και αλφαβητικός κατάλογος των τραγουδιών. Το βιβλίο συνοδεύεται από ένα dvd που περιλαμβάνει το ψηφιακό υλικό του Πέτρου Θεοχαρίδη από τα πομακοχώρια της Ξάνθης. Το υλικό είναι χωρισμένο σε έξι φακέλους, που αντιστοιχούν σε έξι δίσκους (cds), έτσι ώστε να μπορούν να εγγραφούν σε cds από τους αναγνώστες που το επιθυμούν.

Φωτ. Αρχείο Πέτρου Θεοχαρίδη

Τις δύο τελευταίες δεκαετίες έγιναν αρκετές μουσικές εκδόσεις cds στην Ξάνθη που κατέγραψαν σημαντικούς παραδοσιακούς Πομάκους μουσικούς, όπως ο Μουσταφά Αχμετσίκ, ο Αλή Ρόγγο, ο Φεράτ Αλή Αφέντη, ο Χασάν Μπογιάρ, ο Μεμέτ Κιντς, ο Χαλήλ Σοφτά, η Εμινέ Μπουρουτζή. Χάρη στο ΠΑΚΕΘΡΑ, το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης και τον εκδοτικό οίκο Σπανίδη έγιναν γνωστά στο ευρύτερο κοινό τα όμορφα τραγούδια της οροσειράς της Ροδόπης. Επίσης διοργανώθηκαν πολλές συναυλίες παραδοσιακής μουσικής στις οποίες συμμετείχαν Πομάκοι λαϊκοί τραγουδιστές και οργανοπαίκτες. Με την παρούσα έκδοση του ηχητικού αρχείου του Πέτρου Θεοχαρίδη προσφέρεται στους λαογράφους, τους γλωσσολόγους και τους μουσικολόγους ένα πολύτιμο υλικό που είναι βέβαιο ότι θα αποτελέσει αφορμή για νεώτερες έρευνες.

Το έργο του Πέτρου Θεοχαρίδη αποτελεί σταθμό  στην καταγραφή της πολιτιστικής κληρονομιάς των Πομάκων.  Ο Πέτρος Θεοχαρίδης γεννήθηκε στο χωριό Άθυρα Γιαννιτσών το 1934. Εργαζόμενος ως δάσκαλος στο Μουσουλμανικό Ιεροσπουδαστήριο Εχίνου από το 1964 έως το 1971 έκανε σπάνιες γλωσσικές, λαογραφικές και ιστορικές καταγραφές στα πομακοχώρια της Ξάνθης. Για το έργο του αυτό βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών. Ο Πέτρος Θεοχαρίδης  έχει γράψει τα ακόλουθα βιβλία:

·         Πομάκοι. Οι Μουσουλμάνοι της Ροδόπης (1995),
·         Πομακο-Ελληνικό Λεξικό (1996),
·         Ελληνο-Πομακικό λεξικό (1996),
·         Γραμματική της Πομακικής Γλώσσας (1996),
·         Οι Πομάκοι ως μέρος του μειονοτικού προβλήματος της Θράκης (1999),
·         Άθυρα και Αθυριώτες. Δράματα και θάματα στον 20ο αιώνα (2002),
·  Ταξιδεύοντας στην Ελλάδα του 1968. Εντυπώσεις από εκδρομή σπουδαστών του Μουσουλμανικού Ιεροσπουδαστηρίου Εχίνου Ξάνθης (2011). 

Οι ηχητικές καταγραφές του Π. Θεοχαρίδη στα πομακοχώρια της Ξάνθης έγιναν το 1968 και συμπεριλαμβάνονταν σε τέσσερις μαγνητοταινίες, οι οποίες φυλάσσονταν ευλαβικά στο σπίτι του. Ευτυχώς οι ταινίες δεν είχαν απομαγνητιστεί αλλά διατηρούνταν σε άριστη κατάσταση.  Το 2002 ο Π. Θεοχαρίδης μου έδωσε αντίγραφο των ηχογραφήσεων αυτών σε κασέτες. Πολλά χρόνια αργότερα μού έδειξε έγγραφα από το προσωπικό του αρχείο καθώς και τις τέσσερις μπομπίνες που περιείχαν τις ηχογραφήσεις του στα πομακοχώρια. Του ζήτησα τότε να μου επιτρέψει να ψηφιοποιήσω το ηχητικό υλικό του και εκείνος πολύ ευγενικά μου το επέτρεψε. Έδωσα τις 4 μαγνητοταινίες (μπομπίνες) σε στούντιο στη Θεσσαλονίκη και σε λίγο καιρό το μαγνητοφωνημένο υλικό είχε ψηφιοποιηθεί. Κάθε μαγνητοταινία είχε δύο πλευρές ηχογράφησης. Έπρεπε να γίνει  η κατάτμηση των ηχητικών κομματιών και η ηχητική τους επεξεργασία, κάτι που έγινε το 2016. Ακολούθησε η αντιπαραβολή των τραγουδιών με αυτά που συμπεριλαμβάνονται στο βιβλίο του Π. Θεοχαρίδη. Στο βιβλίο που συνοδεύει το ηχητικό αρχείο συμπεριλαμβάνονται το κείμενο των ηχογραφήσεων στην πομακική με παράλληλη μετάφραση στην ελληνική.

Φωτ. Αρχείο Πέτρου Θεοχαρίδη

Για την ταξινόμηση των τραγουδιών ο Π. Θεοχαρίδης είχε δημιουργήσει πίνακα, δίνοντας σε κάθε τραγούδι έναν αύξοντα αριθμό, μαζί με έναν επιπλέον που παρέπεμπε στη δακτυλογραφημένη συλλογή, η οποία είχε προηγηθεί. Στο χειρόγραφο πίνακα ανέφερε το όνομα του τραγουδιού, τον αριθμό στη συλλογή, τον αριθμό στην κασέτα, το όργανο, τον τραγουδιστή και το περιεχόμενο του κάθε τραγουδιού.  Η τελευταία στήλη του πίνακα αυτού έχει τον τίτλο «Περιεχόμενο».  Εκεί ταξινομούνται θεματικά τα τραγούδια ανάλογα με το περιεχόμενό τους (ιστορικά, χορευτικά, παραλογές, σκωπτικά κλπ).

Τα τεχνικά προβλήματα των μαγνητοταινιών του αρχείου δε στερούν τη συλλογή από την τεράστια σημασία της, καθώς αποτυπώνει έναν μεγάλο όγκο υλικού, που επιδέχεται επιπλέον γλωσσολογική, λαογραφική και εθνομουσικολογική ανάλυση. Αυτή ακριβώς είναι η αξία της έκδοσης του συγκεκριμένου υλικού, καθώς το καθιστά προσιτό στους ερευνητές τριών επιστημονικών κλάδων (Γλωσσολογία, Λαογραφία, Εθνομουσικολογία).

Το dvd που συνοδεύει το νέο βιβλίο συμπεριλαμβάνει 117 παραδοσιακά πομάκικα τραγούδια από 10 διαφορετικά πομακοχώρια της ορεινής Ξάνθης, τα οποία ερμηνεύονται από 14 Πομάκους τραγουδιστές.  Ο συνολικός χρόνος των πομάκικων τραγουδιών είναι 5 ώρες και 26 λεπτά.  Οι 10 θρησκευτικοί ύμνοι έχουν ηχογραφηθεί από μαθητές και καθηγητές του Ιεροσπουδαστηρίου του Εχίνου. Ο συνολικός χρόνος των θρησκευτικών ύμνων είναι 61’53’’. Ο συνολικός χρόνος των 6  δίσκων είναι 6 ώρες, 14 λεπτά και 39 δευτερόλεπτα.

Οι περισσότερες ηχογραφήσεις έγιναν στον Εχίνο από μαθητές του, στο σπίτι όπου κατοικούσε τότε ο Πέτρος Θεοχαρίδης. Στη συλλογή, όμως, υπάρχουν και ερμηνευτές που δεν ήταν μαθητές του, όπως ο Χουσεΐν Μεχμεταλή, που ήταν τότε βοσκός στη Μάνταινα, και ο Ραήφ Μουλά Χασάν από το χωριό Ωραίον.  Κατά την ηχογράφηση των τραγουδιών ο Ραήφ ήταν περίπου 50 ετών. Ο Ραήφ (ο οποίος έφυγε από τη ζωή το 2006) έπαιζε μπουζούκι και ακορντεόν.

Φωτ. Αρχείο Πέτρου Θεοχαρίδη

Είναι βέβαιο ότι η προφορική παράδοση στα πομακοχώρια της Θράκης την εποχή που ηχογραφήθηκαν τα τραγούδια ήταν πολύ πιο ζωντανή από ότι σήμερα. Η συλλογική μνήμη λειτουργούσε ως συνεκτικός κρίκος ανάμεσα στους ανθρώπους και η αφηγηματική λειτουργία των τραγουδιών είχε τεράστια σημασία, καθώς απουσίαζαν τα ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας. Οι Πομάκοι μουσικοί λειτουργούσαν ως αφηγητές, όχι μόνο γιατί αφηγούνταν συγκεκριμένες ιστορίες μέσα από τα τραγούδια τους, αλλά και επειδή μετέφεραν ένα σύνολο γλωσσικών και μουσικών μηνυμάτων  κατά τη διάρκεια της ερμηνείας των τραγουδιών τους. Αναπαράγοντας τα τραγούδια που έμαθαν από τους προγόνους τους  διατηρούσαν τη συλλογική μνήμη των προηγούμενων γενεών.  Για να πραγματοποιήσουν τη μουσική τους αφήγηση χρησιμοποιούσαν μία σειρά από μνημονικές τεχνικές.  Καθώς τα παραδοσιακά τραγούδια των Πομάκων αποτελούσαν τμήμα μίας μακρόχρονης διαδικασίας προφορικής μετάδοσης, οι ερμηνευτές μάθαιναν να χρησιμοποιούν τεχνικές και γλωσσικά ή ρυθμικά μοτίβα  που διευκόλυναν την αναμετάδοση των τραγουδιών και ενίσχυαν τη μουσική εμπειρία.

            Η έκδοση του ηχητικού αρχείου του Πέτρου Θεοχαρίδη από τα πομακοχώρια της Ξάνθης αποτελεί πολύτιμη παρακαταθήκη για τις επερχόμενες γενιές των Πομάκων αλλά και σημαντική συμβολή στη μελέτη της μουσικής κληρονομιάς της Θράκης.

Πέμπτη, 31 Μαΐου 2018

Διαχρονικά τα λάθη στη Θράκη





     Διαχρονικά τα λάθη μας στη Θράκη
                                                                                             ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΣΙΔΗ


Από την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάννης (24-07-1923) και εντεύθεν έχουν διαπραχθεί εγκληματικά διαχρονικά λάθη της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας στον ευαίσθητο ακριτικό χώρο της Θράκης. Αυτά τα λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων, σε συνδυασμό με τις διαρκώς κλιμακούμενες παρεμβάσεις και απαιτήσεις του τουρκικού κράτους αφενός και με την σκοτεινή και ύπουλη δράση και προπαγάνδα του τουρκικού προξενείου αφετέρου, δημιούργησαν μιαν αρνητική κατάσταση για τα εθνικά συμφέροντα στη Δυτική Θράκη, σε σημείο ώστε αυτά τα δυσάρεστα τετελεσμένα να μην είναι εύκολα αντιστρέψιμα. Τρανή απόδειξη για την εξάρτηση και ευθυγράμμιση όλων των μειονοτικών συμβούλων αποτελεί η καθολική αποχή από την απόφαση για το ανθρωπιστικό θέμα της απελευθέρωσης των δύο Ελλήνων στρατιωτικών.

Ας καταγράψουμε και ας επισημάνουμε με συνοπτικό τρόπο τα διαχρονικά λάθη της ελληνικής Πολιτείας στη Θράκη.  Από τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης (Τουρκογενείς, Πομάκοι, Ρομά) οι πρώτοι δεν έχουν μόνο ίσα δικαιώματα με τους Έλληνες πολίτες αλλά μια διακριτική και ιδιαίτερη μεταχείριση προς την κατεύθυνση της αυτονόμησης και της συνδιοίκησης ώστε να απειλείται η εθνική μας κυριαρχία.

Το πλέον χαρακτηριστικό από τα τερατουργήματα της ελληνικής πλευράς αποτελεί η αντιμετώπιση των Πομάκων και των Αθιγγάνων. Στα πλαίσια του τότε ψυχρού πολέμου και της αντικομμουνιστικής υστερίας οι Πομάκοι θεωρήθηκαν εν δυνάμει Βούλγαροι και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Τουρκία ήταν εταίρος στο ΝΑΤΟ, η ελληνική πολιτική ηγεσία προτίμησε να ενταχθούν οι Πομάκοι στην τουρκική σφαίρα επιρροής. Εκείνη η λανθασμένη λογική της συγκυρίας οδήγησε στην υπογραφή των μορφωτικών πρωτοκόλλων του 1951 και του 1968, με τα οποία ξεκίνησε ο εκτουρκισμός των Πομάκων. Ούτε οι Αθίγγανοι γλίτωσαν βέβαια από την ελληνοτουρκική «προσέγγιση».

΄Ετσι το πάγιο αίτημα της Τουρκίας για γλωσσικό εκτουρκισμό και στη συνέχεια για εθνοτικό και πολιτιστικό εκτουρκισμό εφαρμόστηκε στην πράξη. Ενώ τα αλλεπάλληλα αιτήματα των Πομάκων για ελληνική δημόσια παιδεία αντιμετωπίζονταν με αδιαφορία από το ελληνικό κράτος. Αντίθετα, ο τουρκικός μηχανισμός λειτουργούσε με αποτελεσματικότητα, αφού, άλλοτε με τρομοκρατικές μεθόδους και άλλοτε με οικονομικοκοινωνικά κίνητρα αλλοίωνε συνειδήσεις, εθνικές ταυτότητες και ιδιοπροσωπείες των Πομάκων και των Ρομά. ΄Ετσι με την προπαγάνδα της Τουρκίας και του τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής τουρκοποίησαν του μισούς Πομάκους και τους Αθίγγανους, με συνενοχή της ελληνικής πλευράς.

΄Ένα άλλο σοβαρό λάθος της ελληνικής Πολιτείας ήταν να εγκαταλείψουν τη Θράκη οι μισοί από τους παλιννοστούντες ΄Ελληνες πρόσφυγες που εγκαταστάθηκαν μετά το 1989 αρχικά για να ενισχυθεί η πληθυσμιακή σύνθεση της Θράκης και η ελληνικότητα της περιοχής υπέρ του ελληνορθόδοξου στοιχείου. Αλλά δυστυχώς το ελληνικό κράτος έχασε την ευκαιρία και το πλεονέκτημα, αφού δεν προσέφερε τα αναγκαία κίνητρα εργασίας, απασχόλησης, κατοικίας και κοινωνικής ένταξης στους ΄Ελληνες Ορθοδόξους πρόσφυγες και γι αυτό έφυγαν οι μισοί για αναζήτηση καλύτερης τύχης και ανθρωπινότερων συνθηκών ζωής στις μεγαλουπόλεις.

Η τουρκική διείσδυση και επέμβαση στη Δυτική Θράκη (στην Ελληνική Θράκη) συνεχίστηκε και στη δεκαετία του 1990 μέχρι σήμερα. Η δε ελληνική πλευρά (Κράτος και Τοπική Αυτοδιοίκηση) προσχώρησε στη λογική του πολιτικού κόστους. Το τουρκικό προξενείο δεχόταν προσκλήσεις για συμμετοχή σε εκδηλώσεις, ενώ η διαδικασία εκτουρκισμού εντάθηκε. Μια από τις προσφιλείς μεθόδους της τουρκικής πλευράς ήταν να προσφέρει δωρεάν δορυφορικά πιάτα, ώστε να διαδοθεί και να εμπεδωθεί η τουρκική γλώσσα, ιδεολογία και κουλτούρα στη μουσουλμανική μειονότητα και συγχρόνως να ομογενοποιηθεί. Οι τουρκόφωνες εφημερίδες απειλούσαν πως όποιος μουσουλμάνος δηλώνει Πομάκος ή Ρομά θα εκχριστιανιστεί, γι αυτό πρέπει να δηλώνει Τούρκος…

Η ανεκτικότητα, η αβελτηρία και η διαρκής υποχωρητικότητα της επίσημης ελληνικής πλευράς πρέπει να μετασχηματιστούν σε δραστικές μορφές και μειονοτικές πρακτικές όσο υπάρχουν ακόμη περιθώρια. Η Θράκη μας χρειάζεται επειγόντως ιδιαίτερη κρατική φροντίδα σε όλους τους τομείς αλλά χρειάζεται και την ηθική συμπαράσταση της ελληνικής κοινωνίας. Πρωτίστως της Θρακικής κοινωνίας!!!

Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

Το χθες και το σήμερα των Πομάκων



Πομάκοι της Θράκης: Το χθες και το σήμερα

Εκδήλωση της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης στην Ξάνθη
 (25/5/2018)



Κλειστή εκδήλωση με το ακροατήριο να αποτελείται αποκλειστικά από 60 περίπου μέλη της Ελληνικής Εταιρείας Προστασίας της Φύσης συν ορισμένους Πομάκους από την ορεινή Ξάνθη πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Παρασκευής στο Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης στην Ξάνθη. Το θέμα της εκδήλωσης ήταν «Οι Πομάκοι της Θράκης: γλώσσα πολιτισμός, παραδόσεις αλλά και το σήμερα» με ομιλητές τον Πομάκο δημοσιογράφο Σεμπαϊδήν Καραχότζα και τον εκπαιδευτικό Νικόλαο Κόκκα.

Η εκδήλωση είχε δυο ενότητες, στην πρώτη έγινε η παρουσίαση του βιβλίου «Μεταφράσεις Ελληνικής και Αγγλικής ποίησης στην πομάκικη γλώσσα», ενώ στη δεύτερη ο κ. Καραχότζα αναφέρθηκε στη σημερινή κατάσταση των Πομάκων της Θράκης, στα προβλήματα τους, στη μειονοτική εκπαίδευση και φυσικά στον εκτουρκισμό που οι άνθρωποι αυτοί υφίστανται εδώ και δεκαετίες. 

Πιο συγκεκριμένα ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα εξήγησε στο ακροατήριο τι ακριβώς είναι η μειονοτική εκπαίδευση και ποια τα προβλήματα που δημιουργεί στα μουσουλμανόπαιδα που φοιτούν σε μειονοτικά δημοτικά σχολεία. Επίσης αναφέρθηκε στις μεθόδους με τις οποίες οι Πομάκοι της Θράκης εκτουρκίζονται αργά αλλά σταθερά, σημειώνοντας πως το βασικό επιχείρημα της Άγκυρας περί τουρκικής μειονότητας στη Θράκη είναι το κοινό θρήσκευμα. 

Αξίζει να σημειώσουμε πως ο Πομάκος δημοσιογράφος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στη μοναδική ελληνική κυβέρνηση που κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης επιχείρησε χωρίς όμως επιτυχία να ιδρύσει ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία σε ορισμένα πομακοχώρια της ορεινής Ξάνθης. 

Από την πλευρά του ο κ. Κόκκας αναφέρθηκε στα ιστορικά και γλωσσικά στοιχεία των Πομάκων, μιας και ο ίδιος έχει κάνει πολλές μελέτες και καταγραφές αναφορικά με τη γλώσσα, την ιστορία και τα πολιτισμικά στοιχεία των Πομάκων, ενώ είναι και άριστος γνώστης της πομάκικης γλώσσας. 

Να σημειώσουμε πως η εκδήλωση διοργανώθηκε ύστερα από πρωτοβουλία των ίδιων των μελών της Ελληνικής Εταιρίας Προστασίας της Φύσης.

Στο τέλος της εκδήλωσης οι δυο εισηγητές δέχτηκαν δεκάδες ερωτήσεις από το κοινό απαντώντας φυσικά σε όλες.



ΠΗΓΗ: xanthinet

Τρίτη, 22 Μαΐου 2018

Αναπάντητα ερωτήματα...





Όλοι τα ξέρουν αλλά κανένας δε μιλάει. Γιατί;

Γράφει ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Με αφορμή τα όσα είδαμε και διαβάσαμε για την τελετή λήξης των θρησκευτικών μαθημάτων στον Εχίνο θα ήθελα να επανέλθω σε ένα θέμα που το είχα θίξει και με παλιότερο άρθρο μου αλλά δεν πήρα ποτέ απαντήσεις στα ερωτήματα που είχα θέσει τότε.

Αυτά τα μαθήματα θρησκευτικών γίνονται κατά τις απογευματινές ώρες μέσα στο τζαμί του κάθε οικισμού και τα παρακολουθούν συνήθως παιδιά 6 – 12 ετών, δηλαδή παιδιά Δημοτικού. Πλέον ύστερα απ’ όλα αυτά που είδαμε να γίνονται φέτος στον Εχίνο δικαιώθηκα για όσα είχα γράψει τότε, ότι δηλαδή στα συγκεκριμένα τύπου κατηχητικού σχολεία – φροντιστήρια τα παιδιά δυστυχώς δε διδάσκονται μόνο το κοράνι αλλά διδάσκονται περισσότερο τουρκικά.

Θα θέσω λοιπόν και πάλι κάποια ερωτήματα με την ελπίδα πως αυτή τη φορά θα βρεθεί κάποιος αρμόδιος από την ελληνική πολιτεία να δώσει απαντήσεις.
Είναι νόμιμη η λειτουργία αυτών των φροντιστηρίων; Υπάρχει δηλαδή κάποια διαδικασία αδειοδότησης τους κι αν ναι από ποιόν φορέα και με ποια διαδικασία;
Οι χώροι στους οποίους γίνονται αυτά τα μαθήματα είναι ασφαλείς για παιδιά τόσο μικρής ηλικίας; Τηρούνται δηλαδή όλες οι απαιτούμενες προδιαγραφές ασφάλειας των μαθητών και ποιος το ελέγχει αυτό;

Οι χοτζάδες που διδάσκουν από πού πληρώνονται; Δηλώνουν στην εφορία τα χρήματα που παίρνουν;

Το ότι μέσα σε αυτά τα σχολεία τα μικρά παιδιά διδάσκονται όχι απλά τα τουρκικά ως γραφή κι ανάγνωση αλλά κυρίως μαθαίνουν να αγαπούν την Τουρκία και να μισούν την Ελλάδα είναι νόμιμο; Το επιτρέπει η επίσημη ελληνική πολιτεία;

Ξέρω πως όλα αυτά εκπαιδευτικοί της Θράκης τα έχουν αναφέρει πρόσφατα στον Υπουργό Παιδείας η απάντηση του οποίου ήταν «αυτά αποκλείεται να συμβαίνουν στην Ελλάδα». Αλήθεια κύριε Υπουργέ, έστω κι αν έχετε δίκιο, μπήκατε ποτέ στη διαδικασία να εξετάσετε ο ίδιος προσωπικά αν είναι αλήθεια ή ψέματα όλα όσα σας μετέφεραν οι εκπαιδευτικοί;

Επαναλαμβάνω πως τα παραπάνω ερωτήματα δεν τα θέτω για πρώτη φορά αλλά τις απαντήσεις ακόμα τις περιμένω. Ελπίζω αυτή τη φορά να τις πάρω αλλά όχι από τον οποιονδήποτε, από την επίσημη ελληνική πολιτεία μόνο.

Σεμπαϊδήν Καραχότζα


Δευτέρα, 21 Μαΐου 2018

Προπαγάνδα υπέρ της Τουρκίας μέσα σε τέμενος της Θράκης



Καμιά αντίδραση, καμιά ενόχληση κι ας ήταν εκεί ΕΛΛΗΝΑΣ Βουλευτής

Γράφει ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Πηγή:  


Το να ακούμε ποιήματα και ύμνους υπέρ της Τουρκίας σε τελετές λήξης θρησκευτικών μαθημάτων στη Θράκη είναι πλέον κάτι που δε μας προκαλεί εντύπωση. Αυτό δε γίνεται για πρώτη φορά, γίνεται κάθε χρόνο και σε κάθε ανάλογη γιορτή. Έχουμε πει πολλές φορές πως στα συγκεκριμένα θρησκευτικά φροντιστήρια που λειτουργούν κατά τις απογευματινές ώρες στο τζαμί του κάθε οικισμού τα παιδιά περισσότερο τουρκικά μαθαίνουν παρά θρησκευτικά αλλά όταν τα γράφουμε όλα αυτά μας αποκαλούν φασίστες και ρατσιστές.

Μόνο που στη συγκεκριμένη γιορτή που πραγματοποιήθηκε στον οικισμό ΕΧΙΝΟΣ έγινε κάτι που πραγματικά ξεπερνάει τα όρια και χρίζει κυβερνητικής παρέμβασης. Έλληνας μουσουλμάνος Βουλευτής παραβρέθηκε στην προαναφερόμενη τελετή λήξης και δε φάνηκε να ενοχλείται καθόλου ούτε από τα υπέρ της Τουρκίας ποιήματα ούτε και από το πανό που βλέπετε στη φωτογραφία και το οποίο αναφέρεται ξεκάθαρα σε τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης.



Τις θέσεις του συγκεκριμένου Βουλευτή βέβαια για τη μειονότητα της Θράκης τις γνωρίζουμε πολύ καλά και η στάση του αυτή ήταν αναμενόμενη. Η κυβέρνηση όμως, ο Δημοκράτης Αλέξης Τσίπρας, ο πατριώτης Πάνος Καμμένος δεν ενοχλήθηκαν καθόλου απ’ όλα αυτά; Η όποια ευαισθησία τους εξαντλήθηκε στην επίθεση που δέχτηκε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης;

ΕΣΤΩ ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΜΙΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ





Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Ελληνικές παροιμίες στα πομάκικα - μέρος 2


ΠΗΓΗ: xanthinet
Ελληνικές παροιμίες μεταφρασμένες στη γλώσσα των Πομάκων ΜΕΡΟΣ Β


μεταφράζει ο Πομάκος δημοσιογράφος 
Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Κάλιο 5 και στο χέρι παρά 10 και καρτέρει.
Po húbbe 5 i faf rakîne pará 10 i da châkash.

Το έξυπνο πουλί από τη μύτη πιάνεται.
Hîtrono píle ad nusáne so fáta.

Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται.
Akvásenonkne go ye ne strah ad dazhdáne.

Στο σπίτι του κρεμασμένου δε μιλάνε για σχοινί.
Faf zaknâchenune kóshtono na dúmet za fórtamo.

Ψάχνει ψήλους στ’ άχυρα.
Abiyískava bólhï faf slámono.

Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά.
Kadéna íma káda íma i ógne.

Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά.
Pri súhïne gorôt i suróvïne.

Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω.
Rekána so natzát na vráshta.

Πάω αργά γιατί βιάζομαι.
Vórvem ayá óti bórzom.

Άλλα τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας.
Drúgïso záykune achíne i drúgï kukumâivnitsoine.

Όποιος βιάζεται σκοντάφτει.
Zhîyen bórza ustúreva so.

Φασούλι το φασούλι γεμίζει το σακούλι.
Bóba sas bóba so napólneva sakúlen.

Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά το όνομα.
Po húbe da ti izléze akána pará ímeno.

Όποιος βαριέται να ζυμώσει,  5 μέρες κοσκινίζει
Zhómuse so svídava da mése,  5 déne presâva.

Πήγε για μαλλί και βγήκε κουρεμένος.
Attíde za kóso i izléze askrafísan.

Άμα δεν αστράψει δε βροντά.
Akú so na lôsne na garmí.

Άμα έχεις τέτοιους φίλους, τι τους θέλεις τους εχθρούς
Agîna ímash inakvâne dóste, kakná gi íshtesh düshmánene.

 Από πίτα που δεν τρως, τι σε νοιάζει κι αν καεί.
Ad zhóno píto na yedésh, kaknáti so adbáve akú izgorí

Από το στόμα σου και στου θεού τα αυτί.
Ad ustáta na Alláhavono úsho.

Γέρασες και μυαλό δεν έβαλες.
Astaréh i akîla na kláde.

Δε φοβάται το βουνό από τα χιόνια.
Barchínono ye ne strah ad snâga.

Δεν φέρνουν όλες οι μέλισσες μέλι.
Na danísot vrit chôlïne méda.

Διψάει η αυλή του για νερό κι αυτός αλλού ποτίζει.
Prúston mu ye zagorât za vódo i toy drúgade zalíva.

Είδε ο τρελός το μεθυσμένο και φοβήθηκε.
Víde budalána apítanek i uplásha so.

Έκαψα την καλύβα μου να μη με τρων οι ψύλλοι.
Izgorâh si kolíbono da mo na yedót bólhïne.

Εκεί που δε σε σπέρνουν να μη φυτρώνεις.
Kadéna to na sadôt da so na izníchesh.

Εκεί που είσαι ήμουνα και δω που είμαι θα 'ρθεις.
Kadéta si bésho ya i kadésa som she dóydesh.

Έλα παππού να σου δείξω τ' αμπελοχώραφά σου.
Yâla dâdo da ti kázhom tvóse mestá.

Έμαθα γδυτός και ντρέπομαι ντυμένος.
Alushtísa pres drípi i sram mo ye sas drípï.

Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα σου.
Ímom mlógo kórpï za tvóto sétro.

Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει.
Azîkon néma kókalye i kókalye trashî.

Η καλή η μέρα από το πρωί φαίνεται.
Húbavokne déne go ye vide ad sabálïyin.

Η τρέλα δεν πάει στα βουνά.
Budalalîkon na varví na barchínïne.

Καθαρός ουρανός αστραπές δε φοβάται.
Tsístono nebó ye ne strah ad lôskanye.

Κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε.
Po húbe vôzhïy magáreno pará abiyískavïy magáreno.

Κατά το ζώο και το φόρτωμα.
Kákna ye hayvánen i taváron.

Κλαίν' οι χήρες, κλαίν' κι οι παντρεμένες.
Pláchet bekârkïne pláchet i azhónetïne.

Κοιμήσου χωρίς φαΐ και ξύπνα δίχως χρέη.
Záspi pres yâto i rázbudi so pres bórche.

Μ’ αυτό το πλευρό να κοιμάσαι.
Sas itóy stráno da spish.

Μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονιούνται.
Zhîne óchi so na vídavot bórzho so zabarávet.

Μην παίζεις με τη φωτιά.
Namóy igrá sas ógnene.

Μου 'ψησες το ψάρι στα χείλη.
Ispéka mi ribóno na bórnïse.

Μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος.
Preftí kámatnono kakná ye bólkana.

Ο βήχας κι ο παράς δεν κρύβονται.
Káshlitsana i parîne so na krîyet.

Ο καλός ο μύλος όλα τα αλέθει.
Húbavana vadenítsa síchkono méli.

Ο λόγος σου με χόρτασε και τα ψωμί σου φάτο.
Dúmata mo nayéda i hlâbate si go yesh.

Ο λύκος από τα μετρημένα τρώει.
Valkón ad prebrayénïne yedé.

Ο νηστικός καρβέλια ονειρεύεται.
Gládnïyen chüréki hlâba glôda faf sanáne.

Ο πνιγμένος απ' τα μαλλιά του πιάνεται.
Udávenïyen so ad kosóno fáta.

Ο ύπνος θρέφει τα μωρά κι ο ήλιος τα μοσχάρια.
Spanyéno kúti míchkïne dechyá i slóntseno kavôdïne

Ο χορτάτος τον πεινασμένο δεν τον πιστεύει.
Nayédenïyen na vârava gládnanek.

Όποιος δεν έχει μυαλό έχει ποδάρια.
Zhîyen néma akîla íma nógï.

Όποιος πίνει βερεσέ, μεθάει δυο φορές.
Zhîyen pye na ödûnch, apívaso dvash kerét.

Όπως έστρωσες θα κοιμηθείς.
Kákta paslá she spish.

Όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος.
Kaknána dakárava saháten na dakárava go godínana.

Όταν τρώμε δεν μιλάμε.
Agîna yedéme na dúmime.

Ότι γυαλίζει δεν είναι χρυσός.
Kaknána so leshté ne ye altón.

Ούτε κότες έχω ούτε με την αλεπού μαλώνω.
Níta kukóshkï ímom níta so sas lisítsono károm.

Πάρε τον ένα, χτύπα τον στον άλλον.
Zômi annóno i udrívïy drúgono.

Πέρσι κάηκε, φέτος μύρισε.
Laní izgoré bu senâ zabí.

Πιάσ' τ' αυγό και κούρεψ' το.
Fáti yéytseno i óskrafisïy go.

Πίσω έχει η αχλάδα την ουρά.
Atzát íma krúshana apáshkono.

Ποιος έχασε την τύχη του να την έβρω εγώ;.
Kotrí si zagubí kïsmétene za da go náydom ya?

Που πας ξιπόλητος στ' αγκάθια;.
Kadé pódish bos faf tóranyeno?

Στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι.
Faf kurákane ye húbava i gredúskana.

Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα.
Na glúhomune vratána kólkoto íshtesh túnkïy

Συνηθισμένα τα βουνά από τα χιόνια.
Alïshík so barchínïne ad snâga.

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.
Mlógono dúmï so fukaralîk.

Τα χέρια που δουλεύουν, ποτέ δε ζητιανεύουν.
Zhîne rókï rábatöt, níkogï na próset.

Τι είχα τι έχασα.
Kakná imâsho kakná izgubí.

Το αίμα νερό δε γίνεται και αν γενεί δεν πίνεται.
Korftána vadá na stánava i akú stáne na pye so.

Το γινάτι βγάζει μάτι.
Yináten iskárava óko.

Το γύρευε στον ουρανό, στη γη το βρήκε.
Abiyískavasho go na nebóno i na zemôno go náyde.

Το καλό το παλικάρι ξέρει και άλλο μονοπάτι.
Húbavono kópele zno i drúga póte.

Το σιγανό ποτάμι να φοβάσαι.
Ad yeváshno râko da to ye strah.

Του έβαλε τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι.
Kláde mu dvéne nógï faf annók ameníye.

Του χάριζαν έναν γάιδαρο και αυτός τον κοίταζε στα δόντια.
Dávaho mu annó magáre i toy go glôdasho faf zabîne.

Τραβάτε με κι ας κλαίω κι ας λέω πως δε θέλω.
Apínïyte mo i da pláchem i da víkom óti na íshtom.

Τρεις κι ο κούκος.
Trimína i kúkavichkana.

Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν.
Trimína payót i dvamína igrót.

Ψωμί δεν έχουμε τυρί ζητάμε.
Hlâba némame sîreniye íshteme.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟ 1ο  ΜΕΡΟΣ


ΠΗΓΗ: ΧΑΝΤΗΙΝΕΤ