Η εκπαίδευση των μουσουλμανοπαίδων της Θράκης

 

Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

ΤΩΝ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΠΑΙΔΩΝ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

 

Ομιλία στον πολυχώρο «Δεσμοί Ελλήνων» στη Θεσσαλονίκη 

(21 Μαρτίου 2015)

 

Σήμερα, κατόπιν συνεννοήσεως, θα αναπτύξουμε το θέμα της εκπαίδευσης των μουσουλμανοπαίδων της Θράκης, καθώς σε μια παλιότερη ομιλία μου τα περί μειονότητας γενικότερα τα είχαμε πει εδώ. Αρκετοί από σας ήσασταν και τότε.

Τι είναι η μειονοτική εκπαίδευση; Αρκετοί σ΄ αυτή τη χώρα, παντού ανά την Ελλάδα, όπου κι αν πήγα, δεν γνώριζαν τι σημαίνει καν μειονοτική εκπαίδευση. Το θεωρούν δεδομένο ότι και οι μουσουλμάνοι της Θράκης, όντας Έλληνες πολίτες, έχουν την ίδια εκπαίδευση που έχουν και τα δικά σας τα παιδιά. Ωστόσο, δεν είναι έτσι τα πράγματα. Με τη Συνθήκη της Λωζάννης, στην οποία θα αναφερθούμε παρακάτω, καθορίστηκε ότι οι μειονότητες, όπως ορίζει η Συνθήκη της Λωζάννης (δε μιλάει για μειονότητα, μιλάει για μειονότητες στη Θράκη), θα έχουν τα δικά τους ιδιαίτερα σχολεία, τα μειονοτικά. Επίσης, στην ίδια Συνθήκη ορίζεται ότι σ’ αυτά τα μειονοτικά σχολεία οι μαθητές θα πρέπει να διδάσκονται, πέραν της ελληνικής γλώσσας (μιας και είναι πολίτες αυτής της χώρας), να διδάσκονται και τη μητρική τους γλώσσα: οι Ρομά τη δική τους τη γλώσσα, οι Πομάκοι την πομακική, οι τουρκογενείς την τουρκική. Αργότερα, το 1968, αν δεν με απατά η μνήμη μου, Ελλάδα και Τουρκία υπέγραψαν ένα μορφωτικό πρωτόκολλο, βάσει του οποίου ορίστηκε ως βασική γλώσσα όλων των μουσουλμάνων της Θράκης η τουρκική. Αυτή πλέον διδάσκεται στα μειονοτικά σχολεία ως δεύτερη γλώσσα, πέρα από το ελληνόφωνο πρόγραμμα που υπάρχει. Εδώ όμως υπάρχει το εξής παράλογο: Ενώ θα μπορούσε κανείς, βάζοντας νερό στο κρασί του (αρκετό νερό θα έλεγα, λίγο κρασί να μείνει μέσα), να πει ότι «Εντάξει, δεχόμαστε την τουρκική γλώσσα στα μειονοτικά σχολεία. Το παράλογο είναι ότι η τουρκική γλώσσα δε διδάσκεται μόνο ως γλώσσα. Το 70 % των μαθημάτων που γίνονται σ’ ένα δημοτικό σχολείο στα μειονοτικά σχολεία γίνονται στην τουρκική γλώσσα. Το εξής παράλογο: Τα Μαθηματικά. Το μουσουλμανόπαιδο που πάει στο μειονοτικό σχολείο τα διδάσκεται στην τουρκική γλώσσα. Και πραγματικά ποτέ δεν μπόρεσα να καταλάβω το σκεπτικό αυτής της λειτουργίας των μειονοτικών δημοτικών σχολείων. Τη γλώσσα, ας υποθέσουμε, ότι έτσι ορίστηκε, με βάση το Μορφωτικό Πρωτόκολλο και πρέπει να τη διδαχτούνε την τουρκική τη γλώσσα. Μαθηματικά και άλλα βασικά μαθήματα γιατί όμως στην τουρκική γλώσσα; Κι όμως, το 70% του προγράμματος ενός μειονοτικού δημοτικού σχολείου είναι τουρκόφωνο και μόλις το 30% είναι ελληνόφωνο.

Δυστυχώς, εκ του αποτελέσματος πλέον φαίνεται ότι όταν μιλάμε για μειονοτικό δημοτικό σχολείο, έτσι πολύ απλά, μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως ένα σχολείο που παράγει κούτσουρα στην κοινωνία. Δεν παρέχει καμιά απολύτως μόρφωση, συγκριτικά πάντα με τα ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία. Αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι η ίδια η Πολιτεία αναγκάστηκε να θεσπίσει νόμο με τον οποίο βάζει από την πίσω πόρτα τους μουσουλμάνους στα πανεπιστήμια. Είναι η γνωστή ποσόστωση του 0,5 %. «Γράψε, κύριε Καραχότζα, το όνομά σου στις Πανελλήνιες και μπήκες στη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Με λευκή κόλλα. Αλλά δεν με αφορά αν σου έχω δώσει τα εφόδια για να πάρεις και πτυχίο απ΄ αυτή τη σχολή. Εμένα με ενδιαφέρει που σ΄ έβαλα εκεί μέσα. Γιατί; Γιατί ήταν πολιτικός ο σκοπός μου. Να μη φύγεις για σπουδές στην Τουρκία. Να σε κρατήσω στην Ελλάδα. Το αν θα πετύχεις κάτι στη ζωή σου δεν έχει σημασία. Φτάνει που δεν πήγες στην Τουρκία». Θετικό, δε λέω. Είναι ένα από τα θετικά του νόμου Παπανδρέου, γιατί μειώθηκαν πάρα πολύ οι μουσουλμάνοι εκείνοι που πλέον φεύγουν για σπουδές στην Τουρκία. Γιατί ο κάθε γονιός σκέφτεται το πιο λογικό πράγμα: «Αφού μπορώ να τόχω δίπλα μου το παιδί μου (Ξάνθη, Κομοτηνή, Θεσσαλονίκη), γιατί να το στείλω σε άλλη χώρα; Ναι, ο πολιτικός σκοπός αυτού του νόμου πέτυχε, αλλά αυτό δε σημαίνει για μένα τίποτα. Όταν σ΄ αυτά τα παιδιά δεν έχεις εξασφαλίσει μια σωστή μόρφωση από τα έξι τους χρόνια, ούτως ώστε, όταν φτάσουν στα δεκαοχτώ, να μην έχουν ανάγκη κανέναν ειδικό νόμο για να μπουν στα πανεπιστήμια, να γράφουν ισότιμα Πανελλήνιες, να συναγωνίζονται τα χριστιανόπουλα και να μπορούν με την αξία τους να μπαίνουν στο πανεπιστήμιο. Αλλά όταν μπούνε σ΄ αυτό, να ξέρουν ότι κάποιοι θα φύγουν με πτυχίο. Δυστυχώς, έχοντας φοιτήσει σε μειονοτικό σχολείο, δεν έχουν τέτοια δυνατότητα.

Αρκετές φορές, με κάθε επίσημο τρόπο και προς όλους τους αρμόδιους φορείς, έχουμε κάνει αιτήσεις ίδρυσης και λειτουργίας, παράλληλης λειτουργίας με τα μειονοτικά σχολεία (δε ζητήσαμε ποτέ την κατάργηση των μειονοτικών – θεωρούμε ότι είναι δικαίωμα κάποιων γονέων να στέλνουν τα παιδιά τους στο μειονοτικό, εφόσον το θεωρούν καλό). Ζητήσαμε όμως την ίδρυση και λειτουργία ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων στα πομακοχώρια της Ξάνθης και της Κομοτηνής, ούτως ώστε ο κάθε γονέας να έχει το δημοκρατικό δικαίωμα της επιλογής του σχολείου που θεωρεί καλύτερο για το παιδί του. Θεωρεί το ελληνόφωνο καλύτερο; Να το στείλει στο ελληνόφωνο. Θεωρεί το μειονοτικό; Ας το στείλει στο μειονοτικό. Προφανώς ή θεωρήθηκαν λίγες οι υπογραφές που συγκεντρώσαμε (δεν θυμάμαι, κάποιοι δεκάδες άνθρωποι είχαμε υπογράψει αυτά τα αιτήματα) ή δεν υπάρχει διάθεση να υλοποιηθεί αυτό το αίτημα. Και μάλιστα σε μια πρόσφατη συνάντηση που έτυχε νάχω στην Ξάνθη με τον Ανδρέα Λοβέρδο, με την ιδιότητα του Υπουργού Παιδείας εκείνος, τον ερώτησα τι γίνεται μ΄ αυτό το θέμα και, ως καλός επαγγελματίας πολιτικός που είναι, απέφυγε να μου απαντήσει. Καταλαβαίνουμε όλοι. Αν υποθέσουμε, όμως, ότι δεν είναι αρκετές οι πενήντα, εξήντα, ογδόντα υπογραφές που μαζέψαμε για να γίνουν αυτά τα ελληνόφωνα σχολεία, ας ρίξουν μια ματιά στα ίδια τα στοιχεία της Διεύθυνσης Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης, τα οποία στοιχεία τι λένε; Ότι τα τελευταία χρόνια έχουν δεκαπλασιαστεί οι μουσουλμάνοι εκείνοι που παίρνουν τα παιδιά τους από τα μειονοτικό σχολείο, ακόμα και μετά από δύο-τρία χρόνια φοίτησης σε αυτό, δηλαδή στη δευτέρα – τρίτη τάξη και τα στέλνουν σε ελληνόφωνο. Πολλοί γονείς ανεβοκατεβαίνουν από τα χωριά στην πόλη πρωί – μεσημέρι για να πηγαίνουν το παιδί τους σε ελληνόφωνο σχολείο. Οι άλλοι (και ένας εξ αυτών είμαι κι εγώ) αφήνουν το πατρικό τους, που δεν έχει ενοίκιο, δεν έχει κοινόχρηστα και κατεβαίνουν στην πόλη στο λύκειο και στα κοινόχρηστα, για να μπορούν να εξασφαλίσουν ένα σωστό σχολείο για το παιδί τους. Άλλοι πάλι, κατεβαίνοντας από το χωριό για δουλειά στην πόλη, το θεωρούν ευκαιρία με ένα δρομολόγιο να κατεβάσουν και το παιδί τους σε ένα ελληνόφωνο σχολείο της περιοχής. Έλα όμως που εκείνοι πιάνουν στις εφτά η ώρα το πρωί δουλειά και το παιδί το αφήνουν μεσ’ στη βροχή και μεσ΄ στο κρύο από τις εφτά η ώρα το πρωί στην αυλή του σχολείου, μέχρι νάρθει οχτώ η ώρα νάρθουν οι δάσκαλοι και να ανοίξουνε. Καταλαβαίνετε ότι αυτός ο άνθρωπος αφήνει το παιδί μόνο μία ώρα το πρωί, μόνο και μόνο για να του έχει ένα σωστό σχολείο και να μην το στείλει στο μειονοτικό του χωριού του. Αν λοιπόν οι δικές μας οι υπογραφές και τα δικά μας αιτήματα δεν είναι αρκετά, ας δουν τουλάχιστον αυτά τα στοιχεία. Ας δουν ότι πρόπερσι η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση Ξάνθης απηύθυνε έκκληση να μοιραστούν τα μουσουλμανόπαιδα και στα 22 ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία της πόλης, γιατί είχαν συγκεντρωθεί σε δυο - τρία και ήταν τόσα πολλά πλέον που κόντευαν να τα μετατρέψουν σε μειονοτικά εκείνα τα σχολεία. Ας δουν αυτά τα στοιχεία, αν δεν αρκούν οι δικές μας οι αιτήσεις και οι δικές μας υπογραφές.

Βέβαια, σε εποχές σαν αυτές που διανύουμε τώρα η πολύ εύκολη απάντηση είναι: «Πού να βρεθούν τώρα τα χρήματα να κάνουμε άλλα δέκα -  είκοσι σχολικά κτήρια για να γίνουν ελληνόφωνα σχολεία, για να πληρώνουμε κι άλλους τόσους δασκάλους;» Λοιπόν, η απάντηση είναι η εξής: Ας δούμε πόσο κοστίζει μία επίσκεψη του κυρίου Βαρουφάκη στις Βρυξέλλες. Τουλάχιστον δυο σχολικά κτήρια. Ας κάνει, λοιπόν τις επισκέψεις λιγότερες το χρόνο και τα σχολεία τα βγάλαμε. Συν το ότι μπορούν, αποδεδειγμένα. Αυτή η Πολιτεία, όταν θέλει, βρίσκει χρήματα. Όταν δε θέλει, προβάλλει τη δικαιολογία ότι υπάρχει οικονομική κρίση και δεν έχουμε χρήματα.

Επειδή κάποτε, έχοντας υποβάλλει αυτά τα αιτήματα για ελληνόφωνα σχολεία, μας είπαν ρατσιστές, μας είπαν ακροδεξιούς, μας είπαν εθνικιστές, κάναμε το εξής διορθωτικό αίτημα. Επειδή πραγματικά δεν έχουμε κάτι με την τουρκική γλώσσα, δεν το βλέπουμε εθνικιστικά το θέμα, είπαμε να ιδρυθούν ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία με εισαγωγή τουρκικής γλώσσας μέσα ως μάθημα επιλογής, μετά το πέρας του σχολικού ωραρίου. Όποιος γονιός θεωρεί ότι το παιδί του θα πρέπει να μάθει και τουρκικά, να το αφήνει κι εκείνες τις ώρες το παιδί του στο σχολείο, για να διδαχθεί κι αυτή τη γλώσσα. Ούτε φυσικά κι αυτό το αίτημα έχει υλοποιηθεί. Ωστόσο, επαναλαμβάνω, το ότι ζητάμε λιγότερα ή και καθόλου τουρκικά στα δημοτικά σχολεία των παιδιών μας δεν είναι θέμα εθνικιστικής αντίληψης. Είναι θέμα επιβίωσης. Όταν ζεις στην Ελλάδα, και ο πιο αγράμματος άνθρωπος του κόσμου να είσαι καταλαβαίνεις ότι για να επιβιώσεις πρέπει να ξέρεις ελληνικά. Όπως, αντίστοιχα, άμα ζεις στη Γερμανία, δεν θα μπορείς να κάτσεις ούτε δυο μέρες, αν δεν μάθεις γερμανικά. Θα τα μαζέψεις και θα φύγεις. Άρα λοιπόν, θεωρούμε ότι, εφόσον τα δικά μας τα παιδιά γεννήθηκαν, μεγαλώνουν και κατά πάσα πιθανότητα θα ζήσουν σ΄ αυτήν τη χώρα, πρέπει να διδαχθούν και τη γλώσσα της.

Πέρα όμως από τα ελληνόφωνα σχολεία, τα οποία μόνο ένας πρωθυπουργός μέχρι τώρα επιχείρησε να κάνει και προσέξτε ποτέ δεν έχω ταυτιστεί με κόμματα ούτε σκοπεύω να το κάνω. Ωστόσο, ο μοναδικός άνθρωπος που έδωσε λευκή επιταγή στον Υπουργό Παιδείας τότε τον Ευριπίδη Στυλιανίδη ήταν ο Κώστας Καραμανλής, που τον άφησε να διαχειριστεί όπως εκείνος θέλει το θέμα της μειονότητας. Και ήδη έφτασε σε ένα πολύ προχωρημένο στάδιο: η ίδρυση τεσσάρων ελληνόφωνων σχολείων σε τέσσερα πομακοχώρια της Ξάνθης. Αλλά βρήκαν μπροστά τους τεράστια εμπόδια από τοπικούς φορείς όπως Νομαρχία και άλλοι συναρμόδιοι φορείς. Αργότερα πήγαν να τα περάσουν ως πρότυπα σχολεία μέσα από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο, αλλά εκεί ήρθε ο ανασχηματισμός της κυβέρνησης, έφυγε ο Ευριπίδης ο Στυλιανίδης, ήρθε ο Άρης ο Σπηλιωτόπουλος και η προσπάθεια έμεινε ημιτελής.

            Θα μπορούσαν όμως παράλληλα, και εφόσον δεχτούμε ότι για την ώρα δεν υπάρχει καμία διάθεση από τη μεριά της Πολιτείας να γίνουν ελληνόφωνα σχολεία για τους μουσουλμάνους της Θράκης, θα μπορούσαν να γίνουν κάποιες αλλαγές στα μειονοτικά σχολεία. Η βασικότερη αλλαγή θα ήταν τα τούρκικα να διδάσκονται μόνο ως γλώσσα. Όλα τα υπόλοιπα μαθήματα να γίνονται στην ελληνική γλώσσα. Και να υπάρχουν και τα τούρκικα (δυο – τρεις ώρες την εβδομάδα, δεν ξέρω πόσο) μόνο ως γραφή και ανάγνωση. Όχι το 70 % των μαθημάτων στην τουρκική.

            Επίσης, το κρίνω όχι απλά καλό, απολύτως αναγκαίο, να υπάρχουν περισσότερα Θρησκευτικά στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία. Γιατί το λέω αυτό; Γιατί αυτή τη στιγμή τα μουσουλμανόπαιδα που φοιτούν σε μειονοτικά σχολεία διδάσκονται ελάχιστα Θρησκευτικά. Αυτό έχει σαν άμεση συνέπεια, σε όλα σχεδόν τα χωριά, κατά τις απογευματινές ώρες να λειτουργούν αυτά τα παρασχολεία, που λέμε εμείς, φροντιστήρια Θρησκευτικών, αν θέλετε, πείτε τα, όπου διδάσκει χότζας, ο οποίος, με ομολογία του ψευτομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μετέ, πληρώνεται από την Άγκυρα. Κι εμείς έχουμε παιδιά και τα στέλνουμε αναγκαστικά εκεί. Δε διδάσκονται μόνο Θρησκευτικά (που θάπρεπε), διδάσκονται και την τουρκική γλώσσα (γραφή και ανάγνωση) και το χειρότερο, διδάσκονται διάφορα ποιηματάκια και ύμνους για το μεγάλο τουρκικό έθνος ή για τον Κεμάλ καθώς και τον εθνικό ύμνο της Τουρκίας και διάφορα τέτοια. Είναι δηλαδή φροντιστήρια εκτουρκισμού μικρών παιδιών και όχι φροντιστήρια Θρησκευτικών, έτσι όπως τα ξέρουμε εμείς.

 Ένα θέμα που επίσης συχνά θέτουν διάφοροι και από την μεριά των Πομάκων αλλά και από τη μεριά της Πολιτείας κάποιοι είναι η εισαγωγή της πομακικής γλώσσας στα μειονοτικά σχολεία. Γιατί, όπως είπα στην αρχή, αυτό ορίζεται από τη Συνθήκη της Λωζάννης, ότι θα πρέπει να διδάσκονται οι μητρικές γλώσσες. Δυστυχώς αυτή τη στιγμή, ακόμα κι αν αύριο το πρωί έρθει αυτή η Πολιτεία και πει «Εγώ θέλω να γίνει αυτό το πράγμα», είναι ανέφικτο. Δεν υπάρχει μελέτη. Δεν υπάρχει καταγραφή της γλώσσας. Δεν είναι έτοιμη να εισαχθεί ως διδακτέα γλώσσα στα σχολεία. Κι όμως, εμείς με τις μικρές μας δυνάμεις, από μεράκι και μόνο, καθίσαμε και γράψαμε τη γλώσσα μας. Ορίστε και το αλφάβητο. Υπάρχουνε μερικά βιβλία εδώ. Όποιος θέλει μπορεί να πάρει στο τέλος. Και το κάναμε γιατί; Για να αποδείξουμε ότι αν ασχοληθεί η Πολιτεία σοβαρά μ’ αυτή τη γλώσσα, μπορεί μέσα σε μια διετία – τριετία και να την καταγράψει και να μπορεί να την εισάγει στα σχολεία, για να εφαρμοστεί και η Συνθήκη της Λωζάννης και να διδάσκεται πλέον η πομακική γλώσσα.

Μου λένε μερικοί από την άλλη μεριά: «Αφού θες να μπει η πομακική γλώσσα, γιατί να μην μπει και η ποντιακή;» Μα, λέω: Πρώτον, η ποντιακή γλώσσα είναι διάλεκτος της ελληνικής γλώσσας, ενώ η πομακική όχι, είναι ξεχωριστή γλώσσα και δεύτερον και πιο σημαντικό για μένα: Οι Πόντιοι δεν υπάγονται σε κανένα καθεστώς μειονοτικής εκπαίδευσης. Έχουν την ίδια εκπαίδευση που έχετε όλοι εσείς. Αν κι εμείς οι Πομάκοι είχαμε την ίδια εκπαίδευση, πιθανόν να μη θέταμε θέμα διδασκαλίας της γλώσσας μας. Αλλά, το να έχουν αυτή τη στιγμή, για τα δικά μας τα παιδιά και μόνο, σχολεία που δεν τους δίνουν εφόδια για να ζήσουν, για να σταθούν στα πόδια τους αύριο – μεθαύριο, είναι κάτι που μας ενοχλεί πάρα πολύ και «χαίρομαι» (εντός εισαγωγικών) που βλέπω να ενοχλεί όλο και περισσότερους αυτό το πράγμα.

Υπάρχουν δάσκαλοι, κυρίες και κύριοι, που έχοντας ασκήσει το επάγγελμα του εκπαιδευτικού για πολλά χρόνια στα πομακοχώρια, έχουν μάθει λίγο – πολύ πομάκικα. Πάνω στην προσπάθειά τους λοιπόν να εξηγήσουν στα παιδιά λέξεις που δεν καταλαβαίνουν, με τα λίγα πομάκικα που ξέρουν, τους τα εξηγούν στα πομακικά. Ξέρετε ότι την επόμενη μέρα αυτούς τους δασκάλους (του ελληνόφωνου προγράμματος δασκάλους μιλάμε) τους τραβάει από το αυτί ο μουσουλμάνος διευθυντής του μειονοτικού σχολείου, (γιατί εκεί πάντα είναι μουσουλμάνος ο διευθυντής) και τους λέει: «Η κόβεις τα πομακικά ή σε στέλνω αύριο στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης»; Πρόσφατα είχαμε τέτοιο περιστατικό σε πομακοχώρι. Δάσκαλος προσπάθησε να εξηγήσει το μάθημα καλύτερα στα παιδιά χρησιμοποιώντας τη μητρική τους γλώσσα και απειλήθηκε με καταγγελία. Και φυσικά μαζεύτηκε ο άνθρωπος γιατί φοβήθηκε. Και ειδικά σε τέτοιες εποχές δεν είναι να παίζει κανείς με το ψωμί του.

Μέσα σ΄ όλα αυτά έχουμε και τα εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύτηκαν (προσέξτε δεν θα πω μπήκαν σε τσέπες, είναι κάτι που για να το πω πρέπει να το αποδείξω, λέω τα εκατομμύρια ευρώ που ξοδεύτηκαν) για το Πρόγραμμα Φραγκουδάκη -  Δραγώνα, δήθεν για να αυξηθούν οι ώρες διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας για τα μουσουλμανόπαιδα. Πραγματικά, ζώντας σ΄ αυτήν την περιοχή (παρόλο που δεν έχω παιδιά σε μειονοτικό, γιατί εγώ, όπως σας είπα, επέλεξα το ενοίκιο και τα κοινόχρηστα για να τάχω σε ένα ελληνόφωνο σχολείο), ακόμα δεν έχω καταλάβει για ποιο λόγο πανηγυρίζει η κυρία Φραγκουδάκη, η κυρία Δραγώνα για την επιτυχία, λέει, του προγράμματος. Ποια επιτυχία; Τι άλλαξε; Σας πληροφορώ ότι μαθήματα που η δική μου κόρη τα διδάχτηκε στην τετάρτη δημοτικού (και μέχρι την έκτη θάχει προχωρήσει – τώρα είναι έκτη) – όταν ήταν τετάρτη δημοτικού μου λέει: «Μπαμπά, ανέβηκα στο χωριό. Ξέρεις, λέει, τι είδα; Αυτά που εγώ μάθαινα στην τετάρτη δημοτικού, τα παιδάκια τα μαθαίνουν στην έκτη, λέει, επάνω». Είναι δηλαδή δύο χρόνια πίσω τουλάχιστον ως προς την ύλη. «Γιατί, λέει, είναι έτσι εκείνα τα σχολεία;» Άντε να εξηγήσεις σ΄ ένα μικρό παιδί γιατί η ύλη που αυτό διδάχθηκε στην τετάρτη δημοτικού κάποια άλλα παιδιά τη διδάσκονται στην έκτη δημοτικού. Κι όμως η κυρία Δραγώνα κι η κυρία Φραγκουδάκη πανηγυρίζουν για την επιτυχία του προγράμματος.

Έλεγα πριν ότι η εύκολη απάντηση για την ίδρυση ελληνόφωνων σχολείων είναι ότι «Δεν έχουμε λεφτά». Στην Ξάνθη αυτή τη στιγμή λειτουργεί ιδιωτικό Μειονοτικό Γυμνάσιο. Κρατικά Μειονοτικά Γυμνάσια δεν υπάρχουν. Είναι όλα δημόσια. Λειτουργεί λοιπόν ένα ιδιωτικό Μειονοτικό Γυμνάσιο, όπου συμβαίνει το εξής παράλογο: Οι καθηγητές του πληρώνονται από το ελληνικό δημόσιο. Και οι μουσουλμάνοι που θέλουν από την ορεινή περιοχή που θέλουν να στείλουν τα παιδιά τους σε αυτό το ιδιωτικό Μειονοτικό Γυμνάσιο που λειτουργεί μέσα στην πόλη τα στέλνουν με μαθητικά δρομολόγια που πληρώνει επίσης το ελληνικό κράτος. Προσέξτε, για ιδιωτική επιχείρηση μιλάμε. Αν δηλαδή εγώ αύριο κάνω ένα ιδιωτικό Μειονοτικό Γυμνάσιο στην Ξάνθη και καθηγητές θα μου πληρώνει το κράτος και τη μεταφορά των μαθητών. Κι εγώ θα εισπράττω δίδακτρα απ΄ τους μαθητές. Αλλά για να κάνει ένα ελληνόφωνο σχολείο δεν έχει λεφτά. Γι αυτό λέω ότι πολλές φορές συναντάμε κάποια παράλογα πράγματα μπροστά μας. Φυσικά, οι συγκυρίες αυτήν τη στιγμή δεν είναι καθόλου ευνοϊκές, είτε για να γίνουν κάποιες αλλαγές όπως αυτές που πρότεινα στη μειονοτική εκπαίδευση είτε για να ιδρυθούν ελληνόφωνα σχολεία για τους μουσουλμάνους. Και λέω δεν είναι θετικές οι συγκυρίες όχι αναφερόμενος στον οικονομικό τομέα, αλλά αναφερόμενος στην ανάληψη της εξουσίας απ΄ τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α., του οποίου οι μειονοτικοί βουλευτές ήδη έχουν αρχίσει να φωνάζουν για κατάργηση της Συνθήκης της Λωζάννης, για κατάργηση του Γραφείου Πολιτικών Υποθέσεων, δηλαδή του Υπουργείου Εξωτερικών, που λειτουργεί ως αντίβαρο στο τουρκικό προξενείο στην Ξάνθη, και φυσικά ζητάνε και περισσότερα τουρκικά στα Δημοτικά Σχολεία. Υποθέτοντας (προσωπικές μου εκτιμήσεις είναι αυτές) πιστεύω ότι ο πρωθυπουργός δεν θα ρισκάρει τις δύο έδρες που του εξασφαλίζουν αυτοί οι μουσουλμάνοι βουλευτές σε Ξάνθη και Κομοτηνή. Δεν θα τους χαλάσει το χατίρι. Και το πιο παράλογο, αυτό που με φοβίζει περισσότερο, είναι ότι ούτε ο κυβερνητικός εταίρος, ο κύριος Πάνος Καμένος, θα αντιδράσει σε κάτι. Γιατί δεν αποκτάς υπουργεία εύκολα κάθε μέρα. Μακάρι να βγω ψεύτης και στα δύο, αλλά πολύ φοβάμαι ότι και το αίτημα των μουσουλμάνων βουλευτών του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. για περισσότερα τουρκικά στους μουσουλμάνους της Θράκης θα υλοποιηθεί και καμιά αντίδραση, καμιά κόκκινη γραμμή από τους Ανεξάρτητους Έλληνες δεν θα δούμε.

Γενικά, χρόνια τώρα προσωπικά, ευτυχώς όχι μόνος, εκεί που δίνουμε μεγάλο βάρος είναι στη σωστότερη μόρφωση των μουσουλμάνων, με όποιον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί αυτός ο στόχος. Γιατί το να κάτσουμε εμείς να τους εξηγούμε τι είναι, το ότι είναι Πομάκοι, ότι δεν είναι Τούρκοι, το ένα και τ’ άλλο δεν έχει κανένα νόημα για μένα. Είναι πράγματα που πρέπει μόνοι τους να καταλάβουν, αλλά για να τα καταλάβουν πρέπει να μιλάμε για μορφωμένους ανθρώπους. Απ΄ τη στιγμή που δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων της Θράκης ανήκει σε ένα χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, είναι επόμενο να είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης του καθένα. Γι αυτό λοιπόν βρίσκομαι σήμερα εδώ, γι αυτό μίλησα για τη μειονοτική εκπαίδευση. Και δεν τα λέω σε σας μόνο. Τάχω πει και σε αρμόδιους, σ΄ αυτούς που μπορούν να κάνουν κάτι. Αλλά πιστεύω ότι και με εκδηλώσεις όπως η αποψινή κάτι θετικό μπορεί να βγει από στόμα σε στόμα, μήπως (με την ελπίδα έτσι κι αλλιώς ζούμε όλοι οι άνθρωποι), μήπως κάποια στιγμή βρεθεί ένας από τους κυβερνώντες που να φανεί λίγο πιο ευαίσθητος από τους άλλους και να αντιληφθεί ότι πράγματι οι μουσουλμάνοι της Θράκης έχουν ανάγκη από μια καλύτερη εκπαίδευση.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.

Ομιλία του Σ. Καραχότζα στη Θεσσαλονίκη (21/3/2015)

Δείτε το βίντεο της εκδήλωσης:

https://www.youtube.com/watch?v=ZaK3-OVMFkg&t=12s

Η πρόταση ενός Έληνα Πομάκου για τη Μειονοτική Εκπαίδευση της Θράκης

 

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΜΑΚΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ

 

Είναι σίγουρο πως αρκετοί από εσάς, όσοι τουλάχιστον ασχολείστε με τη Θράκη και ενδιαφέρεστε για τη συγκεκριμένη περιοχή, γνωρίζετε πως για τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης ισχύει το σύστημα της μειονοτικής εκπαίδευσης αλλά μόνο για τα Δημοτικά Σχολεία, αφού από το σύστημα αυτό δεν προβλέπεται η λειτουργία μειονοτικών νηπιαγωγείων και μειονοτικών σχολείων δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης κι αυτά τα λίγα που υπάρχουν είναι ιδιωτικά και όχι του ελληνικού δημοσίου.

Τα μειονοτικά Δημοτικά Σχολεία είναι δίγλωσσα, τα μισά μαθήματα διδάσκονται στην ελληνική και τα άλλα μισά στην τουρκική γλώσσα, καθώς αυτό προβλέπεται όχι από τη Συνθήκη της Λωζάννης, αλλά από τα μορφωτικά πρωτόκολλα που πολύ αργότερα υπέγραψαν Ελλάδα και Τουρκία.

Παρόλο που δεν είμαι ειδικός επί του θέματος, αρκετές φορές ακόμα και Βουλευτές της εκάστοτε ελληνικής κυβέρνησης, ξέροντας ότι ασχολούμαι εδώ και πολλά χρόνια με το θέμα της μειονοτικής εκπαίδευσης, μου ζήτησαν μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη πρόταση – άποψη ώστε να γίνουν ορισμένες βελτιώσεις και αλλαγές στα μειονοτικά σχολεία της Θράκης.

Καταρχήν τους ενημέρωσα ότι προσωπικά είμαι πέρα για πέρα αντίθετος με τη λειτουργία μειονοτικών σχολείων στην Ελλάδα του 21ου αιώνα κι ότι τα μουσουλμανόπαιδα της Θράκης, όντας Ελληνόπουλα, θα πρέπει να έχουν ίδια σχολεία με τους χριστιανούς συμπατριώτες τους.

Πέρα όμως από την προσωπική μου άποψη και βάζοντας πάρα πολύ νερό στο κρασί μου, προσπάθησα να συγκροτήσω μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη αλλά και υλοποιήσιμη πρόταση.

 

Η πρόταση:

Να συνεχίσουν τη λειτουργία τους τα μειονοτικά Δημοτικά σχολεία της Θράκης αλλά η τουρκική να διδάσκεται καθημερινά μόνο ως γλώσσα και όχι τα μισά από τα μαθήματα να γίνονται στην τουρκική γλώσσα.

Επειδή όμως είναι σίγουρο πως την τουρκική έστω και μόνο σαν γλώσσα, δεν την θέλουν όλοι οι μουσουλμάνοι γονείς, η πρόταση μου προβλέπει το μάθημα της τουρκικής γλώσσας να είναι μάθημα επιλογής και να διδάσκεται μετά το πέρας του κανονικού σχολικού ωραρίου ώστε να είναι ικανοποιημένες και οι δυο πλευρές, και εκείνοι που θέλουν τα τουρκικά στα μειονοτικά σχολεία και εκείνοι που δεν τα θέλουν.

Κι όταν με ρωτάνε πώς μπορεί να αποδειχθεί το γεγονός ότι υπάρχουν μουσουλμάνοι γονείς που δεν επιθυμούν να διδάσκονται την τουρκική τα παιδιά τους, τους παραπέμπω στην Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ξάνθης και στα γεμάτα από μουσουλμάνους μαθητές ελληνόφωνα Δημοτικά Σχολεία της πόλης μιας και τέτοια δεν υπάρχουν στους αμιγώς μουσουλμανικούς οικισμούς του νομού.

Κι επειδή το κρασί είναι πολύ δυνατό και μπορώ να βάλω ακόμα λίγο νερό, θα πρότεινα η τουρκική να μπει, ως μάθημα επιλογής πάντα, στα Γυμνάσια και τα Λύκεια μόνο των αμιγώς μουσουλμανικών οικισμών της Θράκης.

ΜΟΝΟ ΩΣ ΜΑΘΗΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ διότι το να αναγκάζεις Έλληνες πολίτες να διδάσκονται με το ζόρι μια ξένη και μάλιστα μη ευρωπαϊκή γλώσσα είναι τουλάχιστον αντιδημοκρατικό.

 

Πηγή: https://www.xanthinet.gr/index.php/apopseis/item/9689-i-protasi-enos-ellina-pomakou-gia-tin-meionotiki-ekpaidefsi-tis-thrakis?fbclid=IwAR25rjhnKwITmL8raB4b8ph8aa3K5Z2JB0CsATbM8xNYeoCRna6AUokfbfk

8 Σεπτεμβρίου 2020

Η πνευματική παρακαταθήκη του Σεμπιδήν Καρά - Χότζα

 

Now cracks a noble heart. Good-night, sweet prince,
And flights of angels sing thee to thy rest. -

Halmet 5.2.338-340

Η αναπάντεχη απώλεια του Πομάκου δημοσιογράφου Σεμπιδήν Καρά-Χότζα στις 7 Δεκεμβρίου 2021 μας άφησε όλους άναυδους. Ως ελάχιστο αφιέρωμα στη μνήμη του δημοσιεύουμε παρακάτω την ομιλία του στο 1^ο Συνέδριο της Επιτροπής Ελληνισμού που έγινε στις 7 Αυγούστου 2021 στο Ξενοδοχείο «Μακεδονία  Palace» στη Θεσσαλονίκη. Η ομιλία αυτή συνοψίζει την πνευματική παρακαταθήκη και τα οράματα του μεγάλου Έλληνα Πομάκου αγωνιστή. Θα τον θυμόμαστε πάντα με αγάπη και θαυμασμό.

Ν. Θ. Κόκκας

 Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ ΣΕΜΠΙΔΗΝ ΚΑΡΑ-ΧΟΤΖΑ

 Κυρίες και κύριοι, συμπατριώτες και συμπατριώτισσες,

Είναι μεγάλη η χαρά μου που βρίσκομαι σήμερα εδώ ανάμεσά σας. Εξίσου μεγάλη όμως είναι και η στεναχώρια μου, που εξαιτίας της πανδημίας που πλήττει τον πλανήτη, είμαστε τόσοι λίγοι. Ας ευχηθούμε ότι την επόμενη φορά, εκτός πανδημίας πλέον, θα είμαστε πολύ περισσότεροι. Στο σημείο αυτό, και παράλειψή μου που δεν ξεκίνησα μ’ αυτό, να ευχηθούμε η πατρίδα μας να ξεπεράσει και αυτή τη μεγάλη και δύσκολη δοκιμασία που περνάει με τον πύρινο εφιάλτη που την πλήττει τις τελευταίες ημέρες. Δυστυχώς, πρόκειται για έναν ξεκάθαρο πόλεμο πλέον, όχι για ατύχημα. Πριν μπω στην ουσία της ομιλίας μου, επιτρέψτε μου —γι’ αυτό το ζήτησα, κύριε Πρόεδρε, το νερό— να πιω μια γουλιά στην υγειά όλων εκείνων που δεν ήθελαν να γίνει το σημερινό συνέδριο και έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να το ματαιώσουν. Επιστράτευσαν ακόμα και Έλληνες Πομάκους για να το πετύχουν αυτό. Απ’ ό,τι βλέπετε όμως εμείς είμαστε σήμερα εδώ, μέσα σ’ αυτή την αίθουσα, κι αυτό σημαίνει ότι δεν τα κατάφεραν. Και δεν τα κατάφεραν γιατί οι διοργανωτές αυτού του συνεδρίου κι όλοι εμείς που βρισκόμαστε εδώ μέσα έχουμε ελληνική ψυχή κι αυτή δεν λυγίζει εύκολα.

 

Ασφαλώς δεν ήρθα σήμερα να σας μιλήσω για το Μακεδονικό και τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ούτε τις απαιτούμενες γνώσεις έχω αλλά υπάρχουν και πιο ειδικοί από μένα. Επειδή όμως, φαντάζομαι, θα είναι το βασικό θέμα αυτού του συνεδρίου, θα ήθελα να τονίσω ότι δεν πρέπει και, απ’ ό,τι κατάλαβα μέχρι τώρα, δεν θα είναι και το μοναδικό αντικείμενο της Επιτροπής Ελληνισμού η Συμφωνία των Πρεσπών. Το σωματείο αυτό αποτελεί, κατά την άποψή μου, μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να αναδείξουμε οτιδήποτε αφορά τον Ελληνισμό. Για παράδειγμα, ένα θέμα που πρέπει να αναδείξουμε, και ελάχιστοι γνωρίζουν την αλήθεια γι’ αυτό, είναι η μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης. Αρκετοί δε δεν γνωρίζουν ότι πρόκειται για θρησκευτική και όχι για εθνική μειονότητα. Ακόμα λιγότεροι γνωρίζουν από ποιες πληθυσμιακές ομάδες αποτελείται αυτή η μουσουλμανική μειονότητα.

 

Η μειονότητα της Θράκης λοιπόν, η μουσουλμανική, —το τονίζω αυτό, είναι θρησκευτική και όχι εθνική— αποτελείται από τους Πομάκους, έναν εκ των οποίων έχετε ενώπιόν σας τώρα, από τους Ρομά, τους Αθίγγανους και κάποιους ελάχιστους τουρκογενείς. Είναι ντροπή εν έτει 2021 να βρίσκεσαι στην Αθήνα, να λες ότι είσαι από την Ξάνθη, ότι σε λένε Σεμπαϊντίν, Χασάν, Αχμέτ και να λένε: Α, Τούρκος από την Ξάνθη είναι. Είναι ντροπή αυτό το πράγμα· να μην γνωρίζουν σήμερα όλοι οι Έλληνες τι πραγματικά συμβαίνει στη Θράκη και ότι δεν υπάρχουν εκεί Τούρκοι και τουρκική μειονότητα. Γι’ αυτό είπα ότι πρέπει να αναδειχθεί αυτό το ζήτημα μέσα από τη συγκεκριμένη επιτροπή.

 

Μιλάω για Έλληνες Πομάκους. Γιατί τους αποκαλώ έτσι; Πομάκοι υπάρχουν και στη Βουλγαρία και σε άλλες βαλκανικές χώρες. Υπάρχουν και στα Σκόπια. Υπάρχουν στην Τουρκία Πομάκοι. Αναφερόμενοι λοιπόν στους Πομάκους δεν αναφερόμαστε σε έθνος, αλλά σε ένα από τα αρχαιότερα, αν όχι το αρχαιότερο θρακικό φύλο. Όπως καταλαβαίνετε λοιπόν, οι Πομάκοι που ζουν στην Ελλάδα είναι οι Έλληνες Πομάκοι· αυτοί που ζουν στη Βουλγαρία —και είναι περισσότεροι μάλιστα— είναι οι Βούλγαροι Πομάκοι. Υπάρχουν οι Τούρκοι Πομάκοι, οι Σκοπιανοί Πομάκοι κ.ο.κ.

 

Για την πομακική γλώσσα επίσης πολλοί δεν γνωρίζουν και μου ‘χουν πει πολλές φορές ότι μιλάμε βουλγάρικα. Πράγματι, πρόκειται για ένα σλαβογενές ιδίωμα το οποίο σε μεγάλο ποσοστό ταιριάζει με τη βουλγαρική γλώσσα, κυρίως κοντά σε μας, κοντά στη Θράκη —στη Βουλγαρία, κοντά στην Ξάνθη, κοντά στην Κομοτηνή— επειδή σε εκείνο το μέρος της Βουλγαρίας ζουν και οι περισσότεροι Πομάκοι, οι Βούλγαροι Πομάκοι. Γι’ αυτό λοιπόν η γλώσσα εκεί κυρίως ταιριάζει σε ποσοστό 70% μπορώ να πω. Σύμφωνα όμως με όσα μου έχουν πει κι εμένα γλωσσολόγοι, μιας και δεν είμαι ο ίδιος γλωσσολόγος και δεν το κατέχω το αντικείμενο, η πομακική γλώσσα, το ιδίωμα αυτό, κάποια στιγμή πάγωσε πριν από μερικούς αιώνες· έπαψε δηλαδή να ακολουθεί σε εξέλιξη τις υπόλοιπες σλαβικές γλώσσες. Αυτή τη στιγμή η γλώσσα μας, η μητρική γλώσσα των Πομάκων, τυπικά —κρατήστε το αυτό το «τυπικά»— είναι μια άγραφη γλώσσα· δεν έχει αλφάβητο, δεν έχει γραφή, δεν έχει ανάγνωση· και μεταδίδεται από γενιά σε γενιά με τον προφορικό λόγο.

 

Επίσημα, όμως, όχι μόνο η γλώσσα των Πομάκων έχει καταγραφεί (υπάρχει γραπτά δηλαδή, έχουμε αλφάβητο) αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του πομακικού πολιτισμού: παραδοσιακά τραγούδια, συνταγές, οτιδήποτε μπαίνει στο πλαίσιο του πολιτισμού το έχουμε καταγράψει πλέον. Μόνο που αυτό που έχουμε καταφέρει με την καταγραφή της γλώσσας και των υπόλοιπων πολιτισμικών στοιχείων δεν έχει αναγνωριστεί ποτέ από την ελληνική πολιτεία. Για την ελληνική πολιτεία η πομακική παραμένει μια άγραφη γλώσσα, παρ’ όλο που έχουμε τονίσει σε όλους τους τόνους ότι αυτό δεν ισχύει πλέον και ότι η γλώσσα μας υπάρχει καταγεγραμμένη. Δυστυχώς, στου κουφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα… Υπάρχουν δε στοιχεία —δεν έχουν υποπέσει στην αντίληψή μου, τα ‘χω ακούσει κι εγώ από παλιότερους— ότι οι Πομάκοι ήταν χριστιανοί και εξισλαμίστηκαν επί τουρκοκρατίας για να απαλλαγούν από τα χαράτσια που υπήρχαν την περίοδο εκείνη για τους μη μουσουλμάνους. Το μόνο βίωμα που έχω και που μαρτυρά ίσως ότι όντως οι Πομάκοι ήταν κάποτε Χριστιανοί, είναι όταν πριν από μερικά χρόνια μου ζήτησαν φίλοι και συνεργάτες να κάνω μια καταγραφή των τοπωνυμίων της Ξάνθης, των Πομακοχωρίων συγκεκριμένα. Εκεί λοιπόν ανακάλυψα τοπωνύμια όπως Δημήτροβο, του Δημήτρη, Πόποβο, του παπά. Όλα αυτά μαρτυρούν ότι κάποτε υπήρχε κάποιος Δημήτρης εκεί και το μέρος εκείνο ήταν δικό του, αλλιώς γιατί να λέγεται Δημήτροβο;

 

Οι Πομάκοι θα πρέπει να ξέρετε ότι ακόμα και σήμερα διατηρούν σε μεγάλο βαθμό τα ήθη, τα έθιμα, τις παραδόσεις τους. Σε ένα συγκεκριμένο κύκλο Πομακοχωρίων, στη λεγόμενη περιοχή Μύκης, μάλιστα οι γυναίκες ακόμα και σήμερα φοράνε την πολύ βαριά παραδοσιακή φορεσιά κυρίως σε επίσημες μέρες, σε γιορτινές μέρες, σε μια θρησκευτική γιορτή ας πούμε. Το μεγάλο αγκάθι όμως που κάποια στιγμή πρέπει να βρεθεί λύση είναι η παρεχόμενη από την ελληνική πολιτεία εκπαίδευση στους Έλληνες Μουσουλμάνους της Θράκης, όχι μόνο στους Πομάκους, σε όλους τους Μουσουλμάνους της Θράκης. Για τους Μουσουλμάνους υπάρχουν τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία· στις υπόλοιπες βαθμίδες δεν έχουν μειονοτικά σχολεία, γυμνάσια, λύκεια. Μόνο τα δημοτικά είναι μειονοτικά. Τι γίνεται εκεί μέσα; Τα δικά μας τα παιδιά εκεί μέσα διδάσκονται τα μισά μαθήματα στην ελληνική γλώσσα και τα άλλα μισά στην τουρκική, και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί συμβαίνει αυτό. Δυστυχώς αυτό είναι αποτέλεσμα συμφωνιών που υπέγραψαν Ελλάδα και Τουρκία. Πρόκειται για δύο μορφωτικά πρωτόκολλα που υπέγραψαν μετά τη Συνθήκη της Λωζάνης Ελλάδα και Τουρκία και η οποία προβλέπει ότι στα μειονοτικά σχολεία η τουρκική θα είναι η επίσημη δεύτερη γλώσσα.

 

Η ίδια η Συνθήκη της Λωζάνης μιλάει για μειονοτικά σχολεία, όμως δεν ορίζει ποια θα είναι η διδασκόμενη μειονοτική γλώσσα εκεί μέσα. Με λίγα λόγια αφήνει να εννοηθεί ότι στο μειονοτικό σχολείο της κάθε περιοχής θα διδάσκεται η εκεί ομιλούμενη μητρική γλώσσα· στα Πομακοχώρια η πομακική, σε χωριά Αθίγγανων η Ρομανί και σε περιοχές τουρκογενών η τουρκική. Ωστόσο ήρθαν αυτά τα μορφωτικά πρωτόκολλα Ελλάδας και Τουρκίας στη συνέχεια που ουσιαστικά εξαναγκάζουν όλους τους Μουσουλμάνους, θέλοντας και μη, να διδάσκονται όχι τη μητρική τους γλώσσα αλλά μια ξένη γλώσσα για μητρική. Φυσικά, θα μου πείτε, δεν αντιδράσατε; Δεν ζητήσατε κάτι διαφορετικό; Αρκετές φορές εμείς οι Πομάκοι έχουμε υποβάλει με κάθε επισημότητα αιτήματα για ίδρυση και λειτουργία ελληνόφωνων σχολείων στα χωριά μας. Θεωρώ περιττό να αναφέρω το αποτέλεσμα και την τύχη που είχαν αυτά τα αιτήματα.

 

Δυστυχώς η ζημιά που κάνουν αυτά τα σχολεία στα παιδιά μας είναι διπλή. Πρώτον, διότι τους αφήνει τεράστια κενά για τη μετέπειτα μαθητική τους πορεία, μιας και βασικά μαθήματα, όπως είναι τα μαθηματικά, τα διδάσκονται για έξι χρόνια στην τουρκική γλώσσα, αφετέρου, όταν ένα παιδί από τα έξι μέχρι τα δώδεκά του διδάσκεται την τουρκική γλώσσα, είναι επόμενο κάποια στιγμή να μπει σε σκέψεις. Σκέψεις του τύπου: μα μήπως έχουμε κάποια σχέση με την Τουρκία, μήπως όντως αυτά που λένε ότι είμαστε Τούρκοι είναι αλήθεια και ότι απλά εδώ προσπαθούν να μας κάνουν κάτι άλλο; Όλα αυτά, συν το κοινό θρήσκευμα με την Τουρκία, δίνουν το δικαίωμα στον κάθε σαλταρισμένο σουλτάνο να κάνει λόγο για τουρκική μειονότητα, για εθνική δηλαδή μειονότητα, στη Θράκη. Βέβαια η ελληνική πολιτεία από τη μεριά της σε κάθε ευκαιρία και σε όλους τους τόνους τονίζει ότι στη Θράκη υπάρχει μία και μόνο μειονότητα και αυτή είναι η Μουσουλμανική. Παράλληλα όμως, ενώ το τονίζει αυτό, —το ξεκαθαρίζει σε κάθε επίσκεψη Τούρκου αξιωματούχου στην περιοχή—, αφήνει να δρουν ανεξέλεγκτα οι χιλιάδες πράκτορες της Άγκυρας που βρίσκονται στη Θράκη. Να δρουν ανεξέλεγκτα και να εκτουρκίζουν με μεθόδους που θα αναφέρω παρακάτω όλο και περισσότερους Μουσουλμάνους: χρηματισμός, σωματική ή φραστική βία, ψυχολογικός πόλεμος είναι μόνο μερικές από τις μεθόδους που χρησιμοποιούν για τον εκτουρκισμό των Μουσουλμάνων, είτε μιλάμε για τους Πομάκους είτε για Αθίγγανους.

 

Εσείς δεν ξέρετε, δεν μπορείτε να καταλάβετε τι είναι να σε παίρνουν τηλέφωνο στις δώδεκα η ώρα το βράδυ και να απειλούν ότι θα κάνουν κακό στα παιδιά σου. Δεν μπορείτε να καταλάβετε και εύχομαι να μην το ζήσετε ποτέ τι είναι να κλειδώνεις την οικογένειά σου για δυο βδομάδες μέσα στο σπίτι· τι είναι να ξυπνάς το πρωί και να βρίσκεις σκισμένα τα λάστιχα του αυτοκινήτου σου. Εγώ τα έζησα όλα αυτά και στο μέγιστο βαθμό μάλιστα για αρκετό καιρό. Πίστευαν ότι όλα αυτά θα με πτοήσουν και ότι θα σταματήσω να ασχολούμαι με την ανάδειξη θεμάτων που έχουν να κάνουν με την πομακική γλώσσα. Το μεγαλύτερο παιχνίδι όμως γίνεται μέσα στα τζαμιά, μέσα στα τεμένη. Να φανταστείτε, γίνεται τόσο καλή πλύση εγκεφάλου εκεί μέσα που οι μεγαλύτεροι κυρίως σε ηλικία Πομάκοι, Μουσουλμάνοι γενικότερα, και όχι μόνο αλλά και νεότεροι καμιά φορά, θεωρούν ότι είναι μέγα αμάρτημα να λέει ένας Μουσουλμάνος ότι είναι Έλληνας, γιατί είναι σαν να λέει ταυτόχρονα πως είναι και Χριστιανός. Φανταστείτε τι πλύση εγκεφάλου γίνεται εκεί μέσα από ιμάμηδες και χοτζάδες. Υπάρχουν βέβαια και κάποιοι ακραίοι Έλληνες —έχω τύχει τέτοιες περιπτώσεις— που μου λένε: μα τι βλακείες είναι αυτές που κάθεσαι και λες; Εσύ είσαι Μουσουλμάνος, δεν μπορείς να είσαι Έλληνας. Δεν μου το ‘χουν πει ούτε μια ούτε δυο φορές και η απάντησή μου εκεί είναι η εξής: οι Καθολικοί της Σύρου μπορούν να είναι Έλληνες κι εγώ, ο Μουσουλμάνος της Θράκης δεν μπορώ; Να το δεχτώ αυτό. Αν είναι Έλληνες μόνο οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί τότε να ρωτήσω κι εδώ μέσα κάτι: γιατί μιλάμε για Έλληνες στην προ Χριστού περίοδο; Άρα δεν μπορεί να υπήρχαν στην προ Χριστού περίοδο Έλληνες αφού σήμερα θεωρούνται Έλληνες μόνο οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Αυτό πάντα στο κολλημένο μυαλό κάποιων ακραίων Ελλήνων.

 

Φίλες και φίλοι,

Επιτρέψτε μου να σας θεωρώ φίλους, αυτή ήταν η αρνητική όψη του νομίσματος. Όλα τα νομίσματα όμως έχουν δύο όψεις. Και στη δική μας περίπτωση ασφαλώς υπάρχει θετική όψη του νομίσματος. Μέχρι το 1995 δεν υπήρχε περίπτωση να συναντήσεις στη Θράκη Μουσουλμάνο ο οποίος να δηλώσει οτιδήποτε άλλο εκτός από Τούρκος. Δεν υπήρχε περίπτωση να βρεις έναν Σεμπαϊντίν, έναν Χασάν, να σου πει εγώ είμαι Έλληνας Πομάκος· όλοι δήλωναν Τούρκοι. Αυτό όμως δεν ισχύει πλέον. Χάρη στους άνισους, τις περισσότερες φορές, αγώνες μας καταφέραμε να είναι αρκετοί, πάρα πολλοί θα έλεγα, σήμερα οι Πομάκοι που ορθώνουν το ανάστημά τους μπροστά στην Τουρκία, στο Προξενείο και στην Κομοτηνή και να δηλώνουν ότι ουδεμία σχέση έχουν με την Τουρκία.

 

Εμείς είμαστε αυτοί, οι απλοί, οι άνεργοι, οι φτωχοί Πομάκοι που πριν από λίγο καιρό αποτρέψαμε την επίσκεψη του Τσαβούσογλου στα χωριά μας, δηλώνοντας ότι είναι ανεπιθύμητος και ότι δεν τον θέλουμε. Πράγματι, η ελληνική κυβέρνηση φρόντισε να μην μας «τιμήσει» με την παρουσία του στα Πομακοχώρια. Εμείς είμαστε αυτοί που καταφέραμε να είναι σήμερα πάρα πολλοί οι Μουσουλμάνοι που γυρίζουν την πλάτη στο τουρκικό προξενείο, να γεμίζουν πλέον τα ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία της πόλης με μουσουλμανόπαιδα διότι όλο και περισσότεροι γονείς αρνούνται τα μειονοτικά σχολεία και προτιμούν να στείλουν το παιδί τους σε ένα ελληνόφωνο σχολείο. Από μένα τον ίδιο έχει ζητηθεί πολλές φορές να καταθέσω προτάσεις για τη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης στα μουσουλμανόπαιδα και κατέθεσα δύο προτάσεις οι οποίες και οι δύο έχουν σχέση με ελληνόφωνα σχολεία και θα σας εξηγήσω αργότερα γιατί επιμένω τόσο πολύ στα ελληνόφωνα σχολεία. Επιτρέψτε μου να αναφέρω δύο: η πρώτη μου πρόταση είναι στα υπάρχοντα μειονοτικά σχολεία να μπει το πρόγραμμα των ελληνόφωνων σχολείων, ακριβώς αυτούσιο, όπως είναι να μπει. Με τη διαφορά ότι θα παραμείνει στα μειονοτικά σχολεία η τουρκική γλώσσα η οποία όμως να διδάσκεται μόνο ως γλώσσα, όχι τα μισά μαθήματα να γίνονται στην τουρκική. Να διδάσκεται μόνο ως γλώσσα, πέραν του σχολικού ωραρίου, δηλαδή μετά τις δύο που κλείνουν τα σχολεία, και μάλιστα να είναι μάθημα επιλογής και όχι υποχρεωτικό μάθημα. Έτσι ικανοποιούμε και τις δυο πλευρές: και εκείνους που θέλουν την τουρκική γλώσσα στα μειονοτικά σχολεία και εκείνους που δεν την θέλουν.

 

Ας μου πει έστω κι ένας εδώ μέσα ότι είναι παράλογη η πρότασή μου. Δεν αρνούμαστε σε κανέναν να διδάσκεται το παιδί του την τουρκική γλώσσα εφόσον το επιθυμεί, αλλά δεν μπορεί να υποχρεώνει και το δικό μου παιδί να διδάσκεται τουρκικά. Η δεύτερή μου πρόταση είναι η ίδρυση και η λειτουργία πέντε, έξι, ανάλογα, ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων σε κάποια κεντρικά σημεία στα Πομακοχώρια. Να σας πω την αλήθεια; Στην αρχή θα είναι πεταμένα λεφτά. Θα λειτουργούν τα σχολεία αυτά με τρεις και πέντε μαθητές. Όμως σε δεκαπέντε χρόνια θα χρειαζόμαστε κι άλλα γιατί δεν θα είναι αρκετά για να στεγάσουν τις ανάγκες των μαθητών που θα τα επιλέγουν πλέον. Αυτό δεν το λέω εγώ, μας το λέει το παρελθόν. Πριν από 20-30 χρόνια, όταν έγιναν τα πρώτα γυμνάσια στα Πομακοχώρια —σας είπα και πριν, δεν είναι μειονοτικά τα γυμνάσια, είναι κανονικά. Όταν έγιναν λοιπόν τα πρώτα γυμνάσια, οι κύκλοι του τουρκικού προξενείου ξεσηκώθηκαν. Καλούσαν τους γονείς να μην στείλουν τα παιδιά τους στα γυμνάσια γιατί θα τα εκχριστιανίσουν, λέει, εκεί μέσα. Και για πολύ καιρό αυτά τα γυμνάσια λειτουργούσαν με τρεις και πέντε και δέκα μαθητές. Σήμερα θέλουμε κι άλλα γυμνάσια, δεν χωράνε οι μαθητές πλέον. Πρέπει άμεσα, του χρόνου, να γίνει κι άλλο κτιριακό συγκρότημα για να στεγάσει τις ανάγκες της ζήτησης.

 

Γιατί επιμένω τόσο πολύ στα ελληνόφωνα σχολεία; Με κατηγόρησαν, κυρίες και κύριοι, για ρατσισμό κατά της τουρκικής γλώσσας. Δεν είναι αλήθεια. Εγώ ο ίδιος δεν ξέρω τουρκικά και θα ‘θελα να ξέρω· κι άλλες πενήντα γλώσσες αν γινόταν να ήξερα. Επιμένω όμως και φέτος ήρθε η μεγάλη δικαίωση των επιλογών μου από την κόρη μου. Η κόρη μου η Σελμά, λοιπόν, λίγο πριν κλείσει τα δεκαοχτώ φέτος συμμετείχε στις πανελλαδικές εξετάσεις μαζί με χιλιάδες άλλα ελληνόπουλα. Κατάφερε να συγκεντρώσει 17.260 μόρια, αριθμός ρεκόρ για μουσουλμανόπαιδα πάντα στη Θράκη. Η κόρη μου δεν έχει πατήσει το πόδι της σε φροντιστήριο γιατί δεν είχα την οικονομική δυνατότητα να τη στείλω ούτε για ένα μήνα σε κάποιο φροντιστήριο. Πέτυχε αυτό το κατόρθωμα, για το επίπεδο των μουσουλμάνων πάντα μιλάω, μόνη της. Εγώ πώς βοήθησα; Φρόντισα από τα έξι της χρόνια, πριν δώδεκα χρόνια δηλαδή, άφησα το πατρικό μου στο χωριό και πήγα να ζήσω στην πόλη, πληρώνοντας μέχρι και σήμερα ενοίκιο, όχι γιατί δεν μου αρέσει η ζωή στο χωριό, αλλά γιατί ήθελα τα παιδιά μου να πάνε σε ένα σωστό ελληνόφωνο σχολείο. Έτσι βοήθησα λοιπόν την κόρη μου και τον γιο μου, ο οποίος θα πάει Δευτέρα Λυκείου. Φρόντισα να μην πατήσουν ούτε μια μέρα σε μειονοτικό σχολείο. Από νηπιαγωγείο ακόμα πήγαν στα καλύτερα ελληνόφωνα της Ξάνθης. Και ήρθε φέτος η δικαίωση. Αν το παιδί αυτό είχε πάει σε μειονοτικό σχολείο, ούτε 13.000 μόρια δεν θα έγραφε.

 

Επειδή φοβάμαι ότι αρχίζω να γίνομαι κουραστικός και μας πιέζει και ο χρόνος —πρέπει να υπάρξουν κι άλλες ομιλίες— θα κλείσω με το εξής θέμα. Φίλες και φίλοι, έχω μιλήσει παντού σχεδόν ανά την Ελλάδα για τα θέματα των Πομάκων και της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης. Πάντα σχεδόν δέχομαι μια ερώτηση. Μου λένε: εμείς πώς μπορούμε να βοηθήσουμε; Η απάντηση είναι δύσκολη. Θα μπορούσε να δώσει κανείς πολλές απαντήσεις. Εγώ όμως μόνο ένα πράγμα θα ζητήσω από σας και, πιστέψτε με, θα είναι υπερπολύτιμη η βοήθεια αυτή. Αύριο μεθαύριο που θα πάτε στα μέρη σας ή όπου αλλού σκοπεύετε να πάτε, θέλω, στο βαθμό που είναι εφικτό βέβαια, όλα όσα ακούσατε από μένα σήμερα εδώ μέσα να τα μεταφέρετε στον τόπο σας, στους ανθρώπους με τους οποίους συναναστρέφεστε. Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν σήμερα Έλληνες που να με ρωτάνε ποιος είναι ο εθνικός ύμνος των Πομάκων κι εγώ να είμαι επί μία ώρα στο βήμα και να εξηγώ ότι οι Πομάκοι είναι Έλληνες, οι Πομάκοι της Ελλάδος. Αυτή λοιπόν τη βοήθεια και μόνο ζητάω από σας και σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την υπομονή και χαίρομαι που μου δόθηκε σήμερα η ευκαιρία —και αύριο βέβαια θα ‘μαστε εδώ— να ενώσω τη δική μου ελληνική ψυχή με τη δική σας.

Ευχαριστώ πολύ.

  Μπορείτε να παρακολουθήσετε το βίντεο της ομιλίας στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

https://www.youtube.com/watch?v=qCoXTni-xDQ

 

 * Ευχαριστούμε θερμά την Μαρίνα–Χλόη Αναγνωστοπούλου για την απομαγνητοφώνηση της ομιλίας.

 

 

 

ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΤΑ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ

 

Μια μόνο κίνηση αρκεί 

για να «καταργήσουν» οι ίδιοι οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης 

τα μειονοτικά σχολεία

Γράφει ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα

8 Σεπτεμβρίου 2021

Δεν είναι λίγες οι φορές που αναφερόμενοι στη Θράκη και στην εκεί μουσουλμανική μειονότητα, κάνουμε λόγο για τραγικά λάθη των ελληνικών κυβερνήσεων, αποτέλεσμα των οποίων είναι πολλοί Έλληνες μουσουλμάνοι να έχουν πέσει στην αγκαλιά της Άγκυρας.

Το μεγαλύτερο όχι απλά λάθος αλλά έγκλημα που η ελληνική πολιτεία διαπράττει συνειδητά εδώ και δεκαετίες εις βάρος των Ελλήνων μουσουλμάνων της Θράκης, είναι δίγλωσση εκπαίδευση που τους παρέχει.

Αναφέρομαι στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία όπου τα μισά μαθήματα γίνονται στην τουρκική και τα άλλα μισά στην ελληνική κι αυτό είναι κάτι που δυσκολεύει αφάνταστα την μετέπειτα μαθητική πορεία των μουσουλμανοπαίδων.

Βέβαια η ύπαρξη μειονοτικών σχολείων στη Θράκη ορίζεται από την ίδια τη Συνθήκη της Λωζάνης χωρίς ωστόσο να καθορίζεται ποια θα είναι η διδασκόμενη μειονοτική γλώσσα στα συγκεκριμένα σχολεία.

Ως διδασκόμενη μειονοτική γλώσσα στα μειονοτικά δημοτικά σχολεία της Θράκης ορίστηκε η Τουρκική ύστερα από μορφωτικά πρωτοκόλλα που συνυπέγραψαν Ελλάδα και Τουρκία.

Με λίγα λόγια, ένα Πομακόπουλο του οποίου μητρική γλώσσα ν η Πομακική και μιλάει μόνο αυτή μέχρι τα να γίνει 6 χρονών, καλείται από την Α Δημοτικού κιόλας να μάθει ούτε μια, ούτε δυο αλλά τέσσερις ξένες γλώσσες.

Την ελληνική διότι είναι η γλώσσα της πατρίδας του αλλά δεν είναι η η μητρική του γλώσσα και δεν την γνωρίζει, την τουρκική γιατί έτσι αποφάσισαν Ελλάδα και Τουρκία, την αραβική μόνο ως ανάγνωση μιας και η θρησκεία των μουσουλμάνων είναι αραβική, κάτι που σημαίνει πως το μάθημα των θρησκευτικών γίνει στην αραβική και την προβλεπόμενη από το εκπαιδευτικό μας σύστημα ξένη γλώσσα που συνήθως είναι η αγγλική ενώ το χριστιανόπουλο, στην ίδια ηλικία καλείται να μάθει μόνο μια ξένη γλώσσα, την αγγλική.

Όπως γίνεται εύκολα αντιληπτό, τα μουσουλμανόπαιδα που φοιτούν σε μειονοτικό δημοτικό σχολείο, όταν έρθει η ώρα να συνεχίσουν στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση, έχουν τεράστια κενά ως προς την ελληνική γλώσσα ενώ τα ίδια κενά παρατηρούνται και στις υπόλοιπες γλώσσες που διδάχτηκαν στο μειονοτικό σχολείο.

Αυτός είναι ο βασικότερος λόγος που τα ελληνόφωνα δημοτικά σχολεία στην πόλη της Ξάνθης έχουν γεμίσει με μουσουλμάνους μαθητές αφού πλέον αυξάνονται χρόνο με το χρόνο οι μουσουλμάνοι γονείς που απορρίπτουν το μειονοτικό σχολείο του χωριού τους και στέλνουν τα παιδιά τους σε ελληνόφωνο στην πόλη.

Αυτό όμως δεν είναι πάντα εφικτό αφού η μεταφορά των παιδιών από το χωριό στην πόλη και αντίστροφα απαιτεί χρόνο αλλά και χρήμα.

Το περίεργο είναι πως ενώ οι ελληνική κυβέρνηση τα γνωρίζει όλα αυτά καλύτερα από μένα, δεν προχωράει στην ίδρυση και λειτουργία ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων στους αμιγώς μουσουλμανικούς οικισμούς της Θράκη, παρόλο που έχουν ζητήσει πολλές φορές οι ίδιοι οι Έλληνες Πομάκοι ελληνόφωνα σχολεία στα χωριά τους.

Προεκλογικά μάλιστα ο κ. Μητσοτάκης, από την Ξάνθη την οποία είχε την περίοδο εκείνη επισκεφθεί, υποσχέθηκε περισσότερα τουρκικά για τους μουσουλμάνους μαθητές αλλά η απάντηση που του δόθηκε από τους μουσουλμάνους στις εκλογές ήταν δυναμική και ξεκάθαρη.

Όσο για τα μειονοτικά σχολεία της Θράκης, δεν είναι λίγοι εκείνοι που τονίζουν την ανάγκη κατάργησης τους, κάτι που πιθανότατα θα αποτελεί παραβίαση της Συνθήκης της Λωζάνης και των μορφωτικών πρωτοκόλλων που υπέγραψαν αργότερα Τουρκία και Ελλάδα.

Πραγματικά όμως δεν υπάρχει λόγος να μπει σε μια τέτοια διαδικασία η ελληνική πλευρά. Μπορεί να κάνει κάτι πολύ πιο απλό και αποτελεσματικό. Να δώσει την ευκαιρία στους Έλληνες μουσουλμάνους να καταργήσουν οι ίδιοι τα μειονοτικά σχολεία.

Μια μόνο κίνηση είναι αρκετή για να γίνει αυτό και η κίνηση αυτή είναι ίδρυση και λειτουργία ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων αν όχι σε όλους, τουλάχιστον σε κάποιους κεντρικούς, 5 με 6 αμιγώς μουσουλμανικούς οικισμούς (ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ).

Τα πρώτα χρόνια βέβαια τα σχολεία αυτά θα λειτουργούν με πολύ μικρό αριθμό μαθητών αφού θα είναι ελάχιστοι οι μουσουλμάνοι που θα θελήσουν να γίνουν τα μαύρα πρόβατα και να ξεχωρίσουν από τους υπόλοιπους κατοίκους του χωριού τους επιλέγοντας το ελληνόφωνο σχολείο για τα παιδιά τους.

Αυτό όμως δε θα διαρκέσει για πολλά χρόνια. Όταν οι έχοντες τα παιδιά τους στο μειονοτικό σχολείο δουν την πρόοδο και το πολύ υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο των μουσουλμανοπαίδων που φοιτούν στο ελληνόφωνο, θα το επιλέξουν και εκείνοι.

Είναι χαοτική η διαφορά της παρεχόμενης εκπαίδευσης ανάμεσα στο μειονοτικό και το ελληνόφωνο σχολείο κι αυτό δε θα αργήσουν να το καταλάβουν όλοι οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης.

Η κίνηση αυτή, δηλαδή η ίδρυση και λειτουργία ελληνόφωνων δημοτικών σχολείων σε αμιγώς μουσουλμανικούς οικισμούς της Θράκης θα αποδειχθεί αρκετή για να καταργήσουν τα μειονοτικά σχολεία οι ίδιοι οι Έλληνες μουσουλμάνοι.

Φυσικά δεν τίθεται θέμα παραβίασης της Συνθήκης της Λωζάνης, ούτε και των προαναφερόμενων μορφωτικών πρωτοκόλλων αφού ναι μεν ορίζουν την ύπαρξη μειονοτικών σχολείων για τους μουσουλμάνους αλλά δεν απαγορεύουν την παράλληλη λειτουργία και ελληνόφωνων. Από τη στιγμή που τυπικά θα εξακολουθούν να υπάρχουν τα μειονοτικά σχολεία, δεν θα υπάρχει καμιά παραβίαση.

Απλά είναι τα πράγματα κυρία Κεραμέως. Αφού τα γνωρίζετε καλύτερα από μένα. Ή μήπως δεν τα γνωρίζετε;

 

ΠΗΓΗ: xanthinet

Η Μουσουλμανική μειονότητα της Ελληνικής Θράκης

Γράφει ο συγγραφέας Δημήτρης Α. Μαυρίδης

10/6/2019

ΠΗΓΗ: 

Δεν είμαι ειδικός στο θέμα, ωστόσο με απασχολεί όσο κάθε εχέφρονα Θρακιώτη και Έλληνα. Η ιστορία των ορεινών Θρακών  και του εκτουρκισμού της πεδιάδας της Ξάνθης έχει διάρκεια λίγων μόνον αιώνων. Οι Μουσουλμάνοι που ζουν σήμερα στη Θράκη δεν είναι ενιαία μειονότητα, αλλά αποτελούν ένα συνονθύλευμα τουρκογενών Τούρκων Μουσουλμάνων και φυγάδων από τα Βαλκάνια το 1878 Γιουρούκων, αφενός και τυχαίων Ρομά οι οποίοι πλαισιώνονται τον τελευταίο καιρό από ορεσίβιους εξισλαμισμένους γηγενείς Πομάκους. Ενώ, το σύνολο αυτού του πληθυσμού τάχτηκε μετά το 1922 κατά την ανταλλαγή των πληθυσμών με τη συντηρητική χαλιφική αντίδραση προς τους νεότουρκους και πολέμησε με τον ελληνικό στρατό. Κατά τον Μεσοπόλεμο και την ταραγμένη εποχή που ακολούθησε, ο εκτουρκισμός τμημάτων του μουσουλμανικού πληθυσμού πήρε κάποιες διαστάσεις. Πολιτικές θεωρήσεις των άτολμων Ελλήνων πολιτικών είναι υπεύθυνες για την αποδυνάμωση της αντιτουρκικής και φιλοϊσλαμικής ηγεσίας της μειονότητας με αποτέλεσμα μετά το τέλος του πανευρωπαϊκού πολέμου, η Τουρκία να κατορθώσει σχεδόν να εκτουρκίσει μία μειονότητα που έχει λίγη σχέση με αυτήν και βρίσκεται εκτός των συνόρων της. Το πρόβλημα της μουσουλμανικής μειονότητας είναι λοιπόν πολιτικό και πολιτισμικό και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται από τις ελληνικές ηγεσίες, οι οποίες όμως αδιαφορούν και ασχολούνται με αυτό μόνο κατά τις περιόδους εκλογών. Η ανάμειξη της Τουρκίας και η σκιά του νεοοθωμανισμού πάνω από τη Θράκη πρέπει να αντιμετωπισθεί με πολιτικά μέσα.

Το πρώτο από αυτά θα είναι μία χωροταξική κοινωνική και πολιτική μελέτη της υφής της μειονότητας. Ανάλογα θα κινηθεί και ο οικονομικός σχεδιασμός. Έχουμε δημιουργήσει στη Θράκη ένα θεματικό πάρκο μειονοτήτων το οποίο δεν τολμούμε να αγγίσουμε, ούτε καν για να δώσουμε μια αναπτυξιακή και εκσυγχρονιστική ροπή στον πληθυσμό. Κατά τις δύο τελευταίες γενεές οι ελληνικοί ορεινοί πληθυσμοί εγκατέλειψαν τους αιωνόβιους ελληνικούς οικισμούς και αναγκάστηκαν να κατοικήσουν πιο κοντά στις πεδιάδες και τις κοιλάδες όπου η σκληρή δουλειά του Πομάκου που καλλιεργεί καπνό του επιτρέπει μία αξιοπρεπή ζωή. Γιατί ο Έλληνας ποιμένας ή καλλιεργητής υποχρεώθηκε διά πυρός και σιδήρου να κατοικήσει στις πόλεις και στις βιομηχανικές ζώνες της Ελλάδας, ενώ ο Πομάκος αντίστοιχος πολίτης, κατοικεί σε μια απομακρυσμένη ορεινή περιοχή όπου χρειάζονται μεγάλες επενδύσεις για τη δημιουργία ενός βιώσιμου περιβάλλοντος και την συνεχή επιδότηση των προϊόντων του;

Όσον αφορά τις μορφωτικές και γνωστικές δυνατότητες του πληθυσμού, όπως και τις επαγγελματικές ικανότητες, τα πράγματα είναι απογοητευτικά. Δεν βρέθηκε ελληνική κυβέρνηση ικανή να καταργήσει την τριγλωσσία που στηρίζει και διδάσκει η ελληνική παιδεία σε θαυμαστή συμφωνία με τις τουρκικές υποδείξεις και επιθυμίες. Ο ορεσίβιος Έλληνας Πομάκος μιλάει στο σπίτι του την πομακική ως μητρική  γλώσσα, διδάσκεται την τουρκική ως εθνική γλώσσα και την ελληνική ως γλώσσα του κράτους. Αυτό είναι μία τριγλωσσία που γίνεται γελοία αν προσθέσουμε την αγγλική που ενδεχομένως διδάσκεται κατά τό συρμό και την αραβική η οποία διδάσκεται στο τέμενος ως θρησκευτική γλώσσα. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα κυκεώνα, όπου είναι δύσκολο για ένα παιδί να ξεφύγει από την αμάθεια και την αγλωσσία. Τα μικτά ελληνοτουρκικά σχολεία θα πρέπει να καταργηθούν με ένα σύστημα σχολείων όπου θα διδάσκεται η Πομακική και η Ελληνική ως δεύτερη γλώσσα. Με ποια λογική ο νέος Πομάκος μαθαίνει μία γλώσσα που είναι ξένη για αυτόν και δεν μαθαίνει τη δική του γλώσσα; Μήπως το ελληνικό κράτος προορίζει όλους τους Έλληνες Πομάκους για σταδιοδρομία και εργασία στην Τουρκία και γι΄ αυτό φροντίζει να τους εφοδιάζει με την τουρκική γλώσσα; Δεν είναι λοιπόν επιτρεπτό να υπάρχουν προνόμια για τους Πομάκους που αποφασίζουν να παρακολουθήσουν το τουρκικό ισλαμικό σχολείο, αφού αυτό βοηθά τον εκτουρκισμό τους.

Όσο για τα ινστιτούτα μελέτης και το μουσουλμανικό συμβούλιο παρά τω πρωθυπουργώ ομολογώ ότι έχω ξανακούσει τέτοιες κούφιες υποσχέσεις που οι Έλληνες πολιτικοί συνηθίζουν να αγνοούν και ξεχνάν όταν παύει η πολιτική πίεση των εκλογών. Αυτός είναι και ο λόγος που υπάρχει το πρόβλημα της μουσουλμανικής μειονότητας που κατοικεί στην Ελλάδα.

Δημήτρης Α. Μαυρίδης

ΠΗΓΗ: http://mavridisdim.blogspot.com/2019/06/blog-post.html

Οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι θα καταργήσουν τα μειονοτικά δημοτικά σχολεία για το καλό των παιδιών τους

"οι μουσουλμάνοι της Θράκης να αποκτήσουν ίδια σχολεία με τους χριστιανούς"

"παράλληλα με τα δίγλωσσα (μειονοτικά) δημοτικά σχολεία σε αμιγώς μουσουλμανικούς οικισμούς θα πρέπει να λειτουργήσουν και δημόσια ελληνόφωνα"

"με το δίγλωσσο (μειονοτικό) δημοτικό σχολείο τα παιδιά μένουν πίσω και δε μπορούν να συναγωνιστούν στις πανελλαδικές εξετάσεις τους μαθητές που φοίτησαν σε ελληνόφωνο σχολείο"

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ

xanthinet

Του Πομάκου δημοσιογράφου 

Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Άδικος ή όχι ο τρόπος εισαγωγής των μουσουλμάνων της Θράκης στα ελληνικά πανεπιστήμια;

Εδώ και πολλά χρόνια με τον γνωστό νόμο Παπανδρέου, τα μουσουλμανόπαιδα της Θράκης έχουν μια πολύ ευνοϊκή αντιμετώπιση ως προς τον τρόπο εισαγωγής του στα ελληνικά πανεπιστήμια αφού στην κυριολεξία, ακόμα και μόνο το ονοματεπώνυμο του να γράψει στις πανελλήνιες εξετάσεις ένας μουσουλμάνος θα μπει σε κάποια σχολή. 

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα περίπλοκο θέμα και τεράστια σημασία έχει η οπτική γωνία από την οποία το εξετάζει κάποιος. Ασφαλώς και είναι δικαιολογημένη η αδικία που νιώθουν να γίνεται εις βάρος τους τα χριστιανόπουλα τα οποία φτύνουν αίμα για να καταφέρουν να πιάσουν τα απαιτούμενα μόρια ώστε να εισαχθούν σε κάποιο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα, ενώ την ίδια ώρα βλέπουν τον μουσουλμάνο υποψήφιο φοιτητή να πιάνει πρώτη επιλογή έχοντας μαζέψει ελάχιστα μόρια. 

Από την άλλη όμως την αδικία αυτή τα μουσουλμανόπαιδα και κυρίως αυτά που ζουν σε χωριά τη βιώνουν από την Α΄ Δημοτικού, αφού είναι κατά κάποιο τρόπο υποχρεωμένα να φοιτήσουν σε δίγλωσσο (μειονοτικό) δημοτικό σχολείο, ένα σχολείο δηλαδή που όταν το τελειώσουν ούτε ελληνικά δεν ξέρουν να μιλάνε καλά κι αυτό έχει άμεσο αντίκτυπο στις μετέπειτα σπουδές τους και φυσικά την ώρα των πανελλαδικών εξετάσεων δεν έχουν τον ίδιο βαθμό μόρφωσης με τα χριστιανόπουλα που φοίτησαν σε δημόσιο ελληνόφωνο Δημοτικό Σχολείο κι άρα δε μπορούν να τα συναγωνιστούν. 

Με τον νόμο αυτό της ποσόστωσης του Γιώργου Παπανδρέου υπάρχουν πλέον πολλοί μουσουλμάνοι επιστήμονες, γιατροί δικηγόροι κλπ, ενώ έχει μειωθεί αισθητά ο αριθμός των μουσουλμάνων της Θράκης που φεύγουν για σπουδές στην Τουρκία και στη συνέχεια επιστρέφουν στον τόπο τους έτοιμοι πράκτορες. 

Σε κάθε περίπτωση πάντως ο συγκεκριμένος νόμος δε μπορεί να υπάρχει αιώνια, αλλά για να καταργηθεί, θα πρέπει πρώτα οι μουσουλμάνοι της Θράκης να αποκτήσουν ίδια σχολεία με τους χριστιανούς. 

Αυτό πρακτικά σημαίνει πως παράλληλα με τα δίγλωσσα (μειονοτικά) δημοτικά σχολεία σε αμιγώς μουσουλμανικούς οικισμούς θα πρέπει να λειτουργήσουν και δημόσια ελληνόφωνα και μετά από μια δεκαετία λειτουργίας τους να καταργηθεί ο συγκεκριμένος νόμος της ποσόστωσης. 

Τι θα καταφέρουμε μ' αυτό; Πρώτον, τα χριστιανόπουλα δε θα νιώθουν αδικημένα, αφού πλέον χριστιανοί και μουσουλμάνοι θα μπαίνουν με τον ίδιο τρόπο στα ελληνικά πανεπιστήμια. Δεύτερον, όταν οι μουσουλμάνοι γονείς δουν και στην πράξη με το δίγλωσσο (μειονοτικό) δημοτικό σχολείο τα παιδιά τους μένουν πίσω και δε μπορούν να συναγωνιστούν στις πανελλαδικές εξετάσεις τους μαθητές που φοίτησαν σε ελληνόφωνο σχολείο, θα αναγκαστούν να τα πάρουν από το δίγλωσσο και να τα στείλουν στο ελληνόφωνο. 

Έτσι, χωρίς νόμους, χωρίς υπουργικές αποφάσεις κλπ θα καταργηθούν τα δίγλωσσα (μειονοτικά) δημοτικά σχολεία στη Θράκη, οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι θα τα καταργήσουν για το καλό των παιδιών τους. 

ΘΕΛΕΙ ΤΡΟΠΟ ΚΙ ΟΧΙ ΚΟΠΟ

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ

xanthinet

Το λόγο έχει πλέον η δικαιοσύνη - Παράτυπη η υλοποίηση του προγράμματος του ΙΕΠ

Προαιρετικό και όχι υποχρεωτικό το πρόγραμμα του ΙΕΠ σε νηπιαγωγεία της Θράκης - Εντελώς παράτυπη η υλοποίηση του

1 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018

Ρεπορτάζ Σέμπα Καραχότζα

Πολλά έχουν γραφτεί ως τώρα για το πιλοτικό πρόγραμμα του ΙΕΠ "Δράσεις Υποστήριξης Μουσουλμανοπαίδων στα Νηπιαγωγεία της Θράκης", αλλά οι περισσότεροι από αυτούς που ασχολήθηκαν δημοσιογραφικά με το συγκεκριμένο θέμα επικεντρώθηκαν στη γλώσσα που θα χρησιμοποιούν οι βοηθοί νηπιαγωγοί προκειμένου να βοηθήσουν τα νήπια.

Ασφαλώς και είναι πολύ σοβαρό το θέμα της γλώσσας στο οποίο άλλωστε έχω αναφερθεί πολλές φορές. Συζητώντας όμως με νηπιαγωγούς που κλήθηκαν να εφαρμόσουν το πρόγραμμα αυτό ανακάλυψα πολλά άκρως ενδιαφέροντα στοιχεία από τα οποία προκύπτουν πολλές παρατυπίες ως προς την εφαρμογή του προγράμματος, σε σημείο μάλιστα που θα μπορούσα να χαρακτηρίσω ακόμα και εντελώς παράνομη την υλοποίηση του.

Δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες
Δεν είμαι ειδικός ούτε και νομικός αλλά απ' όσο γνωρίζω, για να υλοποιηθούν τέτοια προγράμματα - έρευνες πρέπει να ακολουθηθούν συγκεκριμένες διαδικασίες αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε στο πρόγραμμα του ΙΕΠ "Δράσεις Υποστήριξης Μουσουλμανοπαίδων στα Νηπιαγωγεία της Θράκης".

Καταρχήν θα έπρεπε να υπάρξει πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος αλλά όπως μας είπαν με απόλυτα κατηγορηματικό οι νηπιαγωγοί, τέτοια πρόσκληση δεν υπήρξε ποτέ. 

Δεύτερον για να μπορέσει να πραγματοποιηθεί το πρόγραμμα αυτό θα έπρεπε να υπάρξει συναίνεση των εκπαιδευτικών, μια συναίνεση η οποία όχι μόνο δεν υπάρχει αλλά ούτε καν ζητήθηκε από τον φορέα που υλοποιεί το πρόγραμμα.

Πέρα όμως από τη συναίνεση των νηπιαγωγών, είναι υποχρεωτική και η συναίνεση των γονέων η οποία επίσης δεν υπάρχει και φυσικά δεν ζητήθηκε ποτέ. 

Δεν είναι υπουργική απόφαση κι άρα δεν είναι υποχρεωτικό το πρόγραμμα.

Άρα δεν τηρήθηκε κανένα από τα τρία αυτά υποχρεωτικά βήματα για την υλοποίηση του προγράμματος. Αντίθετα αυτό που μεταφέρθηκε στους νηπιαγωγούς είναι πως πρόκειται για ένα υποχρεωτικού χαρακτήρα πρόγραμμα την υλοποίηση του οποίου δεν έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν. ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΨΕΜΑ. Ένα πρόγραμμα που υλοποιείται από ένα νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου δε μπορεί να είναι υποχρεωτικό. 

Υπάρχει βέβαια μια προγραμματική συμφωνία ανάμεσα σε Υπουργείο Παιδείας και ΙΕΠ αλλά και πάλι το πρόγραμμα αυτό δε μπορεί να θεωρηθεί υποχρεωτικό αφού δεν πρόκειται για υπουργική απόφαση αλλά για προγραμματική συμφωνία. Αυτό ορίζει η ισχύουσα νομοθεσία.

Απειλές για ΕΔΕ και Πειθαρχικό
Όταν μάλιστα οι εκπαιδευτικοί αρνήθηκαν να υλοποιήσουν το πρόγραμμα, δέχτηκαν απειλές για ΕΔΕ και Πειθαρχικό. Έτσι λοιπόν αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να δεχτούν στα νηπιαγωγεία τους βοηθούς νηπιαγωγού το έργο των οποίων υποτίθεται θα είναι να διευκολύνουν τα νήπια μέσω της μητρικής τους γλώσσας να καταλαβαίνουν καλύτερα όσα τους λέει η ελληνόφωνη νηπιαγωγός. 

Χωρίς έγκριση άδειας εισόδου οι βοηθοί νηπιαγωγού
Δε χρειάζεται βέβαια να είναι και πολύ μορφωμένος κάποιος για να ξέρει πως η είσοδος τρίτων τόσο στα νηπιαγωγεία όσο και στα υπόλοιπα σχολεία επιτρέπεται μόνο εφόσον έχουν γραπτή έγκριση άδειας εισόδου αλλά στην περίπτωση των βοηθών νηπιαγωγών δεν υπήρξε κάτι τέτοιο. 

Αυτό με απλά λόγια σημαίνει πως ο κάθε νηπιαγωγός είναι υποχρεωμένος να μην επιτρέψει την είσοδο αυτών των ατόμων στο νηπιαγωγείο αφού σε περίπτωση που συμβεί το οτιδήποτε, την ευθύνη θα την έχει εξ ολοκλήρου ο νηπιαγωγός και όχι ο βοηθός νηπιαγωγού που μπήκε μέσα χωρίς έγκριση άδειας εισόδου. Κάποιοι βέβαια προσκόμισαν τη σύμβαση που έχουν υπογράψει και στη συνέχεια ένα έγγραφο από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης το οποίο αναφέρει πως τους επιτρέπεται η είσοδος στο νηπιαγωγείο. Κανένα από τα παραπάνω όμως δεν είναι έγκριση άδειας εισόδου έτσι όπως την ορίζει η νομοθεσία. 

Το πραγματικό έργο των βοηθών νηπιαγωγού
Από τους ίδιους τους νηπιαγωγούς μάθαμε κάτι που πραγματικά ούτε καν το είχαμε φανταστεί. Ανάμεσα στα καθήκοντα των βοηθών νηπιαγωγού είναι και η καταγραφή της δουλείας που κάνει η νηπιαγωγός, η καταγραφή όσων κάνουν ή λένε τα νήπια με την νηπιαγωγό και γενικά η καταγραφή όλων όσων συμβαίνουν μέσα στην σχολική αίθουσα. 

Μάλιστα ένας από τους όρους της σύμβασης τους λέει πως θα λάβουν τον μισθό τους μόνο εφόσον παρουσιάσουν τουλάχιστον δέκα τέτοιες ημερήσιες καταγραφές το μήνα. 

Οι βοηθοί νηπιαγωγού καταγράφουν δηλαδή τη δουλεία του εκπαιδευτικού, τα προσωπικά δεδομένα των νηπίων χωρίς να έχουν πρόσβαση στις καταγραφές αυτές οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί αλλά ούτε και οι γονείς των νηπίων. Με πιο απλά λόγια, ο κάθε βοηθός νηπιαγωγού μπορεί να γράφει κυριολεκτικά ότι θέλει για τον - την νηπιαγωγό χωρίς ο τελευταίος να μπορεί να τα διαβάσει. 

Μετέτρεψαν σε καφενείο τα νηπιαγωγεία
Εντύπωση επίσης προκαλεί το πολύ ευέλικτο ωράριο των βοηθών νηπιαγωγού αφού έχουν το δικαίωμα να πηγαίνουν στη δουλειά τους ότι ώρα θέλουν, να φεύγουν ότι ώρα θέλουν και κυρίως να πηγαίνουν όσες μέρες θέλουν τον μήνα (όχι λιγότερες από 10 μιας και έχουν την υποχρέωση να παρουσιάζουν τουλάχιστον 10 ημερήσιες καταγραφές το μήνα). 

Πέρα από το γεγονός πως τα νηπιαγωγεία δεν είναι καφενεία ώστε ο καθένας να μπαινοβγαίνει ότι ώρα θέλει, όλη αυτή η κατάσταση διαταράσσει όλο το πρόγραμμα μέσα στην αίθουσα.

Το ψυχολογικό κομμάτι
Εκτός από τα παραπάνω, υπάρχει και το ψυχολογικό κομμάτι. Πόσο άνετα και αποδοτικά μπορεί να κάνει την δουλειά του άραγε ένας εκπαιδευτικός όταν απέναντι του κάθεται ένας νεαρός ή μια νεαρή και καταγράφει το έργο του; "Δεν είναι καθόλου εύκολο, αρχίσαμε να έχουμε και προβλήματα υγείας" μας είπε νηπιαγωγός που εργάζεται σε ένα από τα νηπιαγωγεία που εφαρμόζεται αυτό το πρόγραμμα.

Αναπάντητα όλα τα ερωτήματα των νηπιαγωγών
Το περίεργο είναι πως όσα ερωτήματα κι αν υπέβαλαν γραπτά για το συγκεκριμένο πρόγραμμα οι εκπαιδευτικοί, ακόμα δεν έχουν λάβει καμία απάντηση παρόλο που έχουν περάσει τόσοι μήνες. 

Το λόγο έχει πλέον η δικαιοσύνη
Μη έχοντας λοιπόν και πολλές επιλογές και γνωρίζοντας πως εδώ υπάρχει ξεκάθαρη καταπάτηση εργασιακών δικαιωμάτων, οι εκπαιδευτικοί αποφάσισαν να προσφύγουν στη δικαιοσύνη και ήδη έχουν στείλει με εντολή της πληρεξούσιας δικηγόρου Κεχαΐδου Ελένης την πρώτη εξώδικο σε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς ενώ από μέρα αναμένεται να φτάσει και στα χέρια του εισαγγελέα. Πολλά από αυτά που γίνονται για να υλοποιηθεί το πιλοτικό αυτό πρόγραμμα έρχονται σε αντίθεση με τα όσα ορίζει το Σύνταγμα κι αυτό πλέον το γνωρίζουν πολύ καλά οι άμεσα ενδιαφερόμενοι, δηλαδή οι εκπαιδευτικοί. 

Το σχόλιο του Σεμπαϊδήν Καραχότζα
Οι παρατυπίες στις οποίες αναφέρθηκα πιο πάνω είναι δεδομένες, δεν πρόκειται δηλαδή για απλές υποψίες. Θα είχε λοιπόν μεγάλο ενδιαφέρον να μας πουν οι (ανεύθυνοι) υπεύθυνοι γιατί δεν ακολουθήθηκαν οι προβλεπόμενες από τη νομοθεσία διαδικασίες. Επειδή όμως δεν πρόκειται να μας απαντήσουν, σας δίνω εγώ την απάντηση αυτή. 

Δεν υπάρχει το παραμικρό ενδιαφέρον για την καλύτερη μόρφωση των νηπίων, το μόνο που απασχολεί την ανθελληνική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι να υλοποιηθεί ένα πάγιο αίτημα της Άγκυρας, να μετατραπούν δηλαδή σε δίγλωσσα όλα τα νηπιαγωγεία της Θράκης στα οποία φοιτούν μουσουλμανόπαιδα.
Αυτό βέβαια θα μπορούσε να γίνει μέσα σε μια νύχτα με μια υπουργική απόφαση κι έτσι κανένας εκπαιδευτικός δε θα μπορούσε να αρνηθεί την υλοποίηση μιας τέτοιας απόφασης.

Μόνο που μια τέτοια ξαφνική υπουργική απόφαση θα ήταν εντελώς αδικαιολόγητη και θα προκαλούσε πολλές και ιδιαίτερα έντονες αντιδράσεις. 

Με το πιλοτικό αυτό πρόγραμμα όμως και με δεδομένο πως κανένας δε γνωρίζει τι γράφουν οι βοηθοί νηπιαγωγοί στις καταγραφές που κάνουν μέσα στην αίθουσα, θα ξυπνήσουμε ένα ωραίο πρωί και θα δούμε το Υπουργείο Παιδείας να μας παρουσιάζει τα αποτελέσματα μιας στημένης έρευνας από τα οποία θα προκύπτει πως η χρήση της τουρκικής γλώσσας σε νηπιαγωγεία με μουσουλμανόπαιδα είναι απαραίτητη κι αυτό θα δικαιολογεί μια υπουργική απόφαση για δίγλωσσα νηπιαγωγεία στη Θράκη.
Ένα πάτημα ζητάνε δηλαδή για να δικαιολογήσουν μια τέτοια υπουργική απόφαση η οποία θα κάνει δίγλωσσα τα νηπιαγωγεία με μουσουλμανόπαιδα στη Θράκη. 

Σιγή ιχθύος από τον Διδασκαλικό Σύλλογο Ξάνθης
Μου κάνει τεράστια εντύπωση η στάση που το τελευταίο διάστημα κρατάει ο Διδασκαλικός Σύλλογος Ξάνθης ο οποίος ενώ στην αρχή αντέδρασε πολύ έντονα για το συγκεκριμένο πρόγραμμα, τώρα ξαφνικά έχει χάσει τη λαλιά του. Ρωτάμε λοιπόν το Δ.Σ των δασκάλων της Ξάνθης. Όλες τις παραπάνω παρατυπίες - παρανομίες τις έχουν καταγγείλει εκεί που πρέπει; Δε ρωτάω αν τις έχουν δημοσιεύσει, ρωτάω αν έχουν προβεί σε επίσημες καταγγελίες ώστε αυτοί που παρατύπησαν να καθίσουν στο σκαμνί της δικαιοσύνης. 

Σε κάθε περίπτωση πάντως το θέμα αυτό δεν τελειώνει εδώ, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο.

ΠΗΓΗ: www.xanthinet.gr